zakażenie powierzchowne

Zakażenie powierzchowne to proces chorobowy obejmujący zewnętrzne warstwy skóry, błon śluzowych lub tkanek powierzchniowych. W przeciwieństwie do zakażeń głębokich, infekcje powierzchowne ograniczają się do naskórka, nabłonka lub warstwy brodawkowatej skóry właściwej, nie penetrując głębszych struktur anatomicznych.

Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi zakażeń powierzchownych są bakterie (głównie gronkowce i paciorkowce), grzyby (dermatofity, drożdżaki), wirusy (HPV, HSV) oraz pasożyty (świerzb, wszawica). Lokalizacja zakażeń powierzchownych obejmuje najczęściej skórę, błony śluzowe jamy ustnej, spojówki, narządy płciowe zewnętrzne oraz rany pooperacyjne i pourazowe.

Diagnostyka zakażeń powierzchownych opiera się głównie na obrazie klinicznym, bezpośrednim badaniu mikroskopowym, posiewach mikrobiologicznych oraz metodach molekularnych. Leczenie zależy od czynnika etiologicznego i obejmuje najczęściej miejscowe preparaty przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze lub przeciwwirusowe, rzadziej wymaga ogólnoustrojowej farmakoterapii.

Istotne znaczenie w profilaktyce zakażeń powierzchownych ma właściwa higiena osobista, odpowiednia pielęgnacja ran, racjonalna antybiotykoterapia oraz unikanie czynników ryzyka, takich jak nadmierna wilgotność skóry czy kontakt z potencjalnie zainfekowanymi powierzchniami i osobami.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl