polimorfizm enzymu CYP2C19

Polimorfizm enzymu CYP2C19 to genetycznie uwarunkowana zmienność w aktywności tego kluczowego enzymu wątrobowego, który odpowiada za metabolizm około 10-15% wszystkich leków. CYP2C19 jest członkiem rodziny cytochromu P450 i uczestniczy w przemianach wielu istotnych grup leków, w tym inhibitorów pompy protonowej, leków przeciwpłytkowych, leków przeciwdepresyjnych oraz przeciwpadaczkowych.

Na podstawie aktywności enzymatycznej pacjentów można podzielić na cztery fenotypy metaboliczne: ultraszybcy metabolizerzy (UM), szybcy metabolizerzy (EM), pośredni metabolizerzy (IM) oraz wolni metabolizerzy (PM). Różnice te wynikają z obecności różnych alleli genu CYP2C19, przy czym najczęściej badane warianty to CYP2C19*2 i CYP2C19*3 (związane z obniżoną aktywnością) oraz CYP2C19*17 (związany ze zwiększoną aktywnością).

Polimorfizm CYP2C19 ma szczególne znaczenie kliniczne w terapii klopidogrelem, gdzie pacjenci z obniżoną aktywnością enzymu (fenotypy PM i IM) wykazują zmniejszoną konwersję proleku do aktywnego metabolitu, co skutkuje ograniczoną skutecznością leczenia przeciwpłytkowego i zwiększonym ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. W przypadku inhibitorów pompy protonowej, u osób z fenotypem PM obserwuje się wyższe stężenia leku w osoczu i silniejszą supresję wydzielania kwasu żołądkowego.

Badania farmakogenetyczne identyfikujące polimorfizm CYP2C19 są obecnie ważnym elementem medycyny spersonalizowanej, umożliwiającym dostosowanie terapii do indywidualnego profilu metabolicznego pacjenta. Identyfikacja pacjentów z określonymi wariantami genu pozwala na optymalizację dawkowania leków, wybór alternatywnych terapii lub wdrożenie dodatkowego monitorowania w celu zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Goprazol 20 mg 20 mg

Omeprazol, substancja czynna leku Goprazol 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w jelicie cienkim z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po 1-2 godzinach oraz biodostępnością około 40% po jednorazowym podaniu doustnym, która wzrasta do około 60% przy podawaniu wielokrotnym. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~97%) i objętość dystrybucji około 0,3 l/kg masy ciała. Omeprazol jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C19 oraz w mniejszym stopniu przez CYP3A4, co ma istotne znaczenie kliniczne ze względu na polimorfizm CYP2C19 i potencjalne interakcje metaboliczne. U osób słabo metabolizujących CYP2C19, AUC i Cmax omeprazolu są odpowiednio 5-10 i 3-5 razy wyższe, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania. Okres półtrwania leku w osoczu jest krótki (<1 godzina), a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (80% w postaci metabolitów) oraz w mniejszym stopniu przez kał.
AUC, biodostępność ogólnoustrojowa, cytochrom P450, dawkowanie omeprazolu, hydroksyomeprazol, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, kapsułka dojelitowa, klirens ogólnoustrojowy, kumulacja leku, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, nieliniowa zależność farmakokinetyczna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, polimorfizm enzymu CYP2C19, stężenie maksymalne w osoczu, sulfon omeprazolu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sertranorm 100 mg

Sertralina wykazuje przewidywalną farmakokinetykę po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych 50-200 mg/dobę, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 4,5-8,4 godzinach. Lek charakteryzuje się wysokim (ok. 98%) wiązaniem z białkami osocza oraz intensywnym metabolizmem wątrobowym, głównie przez izoenzymy CYP3A4, CYP2C19 i CYP2B6, a także jest substratem P-glikoproteiny. Okres półtrwania sertraliny wynosi około 26 godzin, co prowadzi do kumulacji i osiągnięcia stanu stacjonarnego po około tygodniu stosowania. Metabolit N-desmetylosertralina ma dłuższy okres półtrwania (62-104 godziny). Eliminacja leku odbywa się głównie przez metabolizm, z mniej niż 0,2% wydalanym z moczem w formie niezmienionej. Farmakokinetyka jest proporcjonalna do dawki, co ułatwia dostosowanie terapii.
AUC, biodostępność, Cmax, CYP2B6, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, desmetylosertralina, efekt pierwszego przejścia, farmakogenomika, farmakokinetyka proporcjonalna do dawki, intensywny metabolizm, klirens kreatyniny, liniowość farmakokinetyki, N-desmetylosertralina, niewydolność nerek, odpowiedź kliniczna, okres półtrwania, P-glikoproteina, pacjent w podeszłym wieku, polimorfizm enzymu CYP2C19, schemat dawkowania, stężenie stanu stacjonarnego, szybki metabolizm, uszkodzenie wątroby, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wolny metabolizm, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

polimorfizm enzymu CYP2C19

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Goprazol 20 mg 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Sertranorm 100 mg