guzki dnawe

Guzki dnawe (tophi) to złogi kryształów moczanu sodu, które tworzą się w tkankach w przebiegu przewlekłej, nieleczonej dny moczanowej. Powstają najczęściej w okolicach stawów (szczególnie rąk i stóp), małżowin usznych, ścięgien oraz pochewek ścięgnistych, a także w nerkach.

Patofizjologicznie guzki dnawe są wynikiem długotrwałej hiperurykemii, gdy stężenie kwasu moczowego we krwi przekracza próg wysycenia (6,8 mg/dl). Kryształy moczanu sodu wytrącają się w tkankach, wywołując lokalny stan zapalny z udziałem neutrofili, makrofagów i limfocytów T.

Klinicznie guzki dnawe prezentują się jako twarde, niebolesne (poza okresami zaostrzeń) guzki o różnej wielkości – od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Ich obecność świadczy o zaawansowanym stadium choroby i zwiększa ryzyko uszkodzenia stawów, deformacji oraz upośledzenia funkcji narządu ruchu.

W diagnostyce guzków dnawych kluczowe znaczenie ma badanie aspiratu z guzka, w którym stwierdza się charakterystyczne igłowate kryształy moczanu sodu wykazujące ujemne dwójłomność w świetle spolaryzowanym. Pomocne są również badania obrazowe (RTG, USG, MRI), które uwidaczniają złogi oraz towarzyszące zmiany kostne.

Leczenie obejmuje farmakoterapię zmniejszającą stężenie kwasu moczowego we krwi (allopurynol, febuksostat), którą należy prowadzić przewlekle. Przy dużych, bolesnych lub powodujących ograniczenie funkcji guzkach może być konieczne ich chirurgiczne usunięcie.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prohidna 80 mg

Prohidna w dawce 80 mg (febuksostat magnezowy) jest wskazana do leczenia przewlekłej hiperurykemii u dorosłych pacjentów z obecnością złogów moczanowych, takich jak guzki dnawe (tophi), aktywne zapalenie stawów dnawe oraz u osób z udokumentowaną historią ataków dny moczanowej. Lek działa jako inhibitor oksydazy ksantynowej, co prowadzi do zmniejszenia produkcji kwasu moczowego i obniżenia jego stężenia w surowicy poniżej 6,8 mg/dl, co jest celem terapeutycznym w leczeniu dny moczanowej. Prohidna nie jest zalecana do stosowania u pacjentów pediatrycznych ani w przypadku bezobjawowej hiperurykemii bez obecności złogów moczanowych. Każda tabletka zawiera 80 mg febuksostatu oraz 76,50 mg laktozy jednowodnej i 0,17 mmol (3,9 mg) sodu, co należy uwzględnić przy doborze terapii.
bezobjawowa hiperurykemia, dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, krystalizacja moczanów, kwas moczowy, laktoza jednowodna, moczan sodu, obrzęk stawowy, oksydaza ksantynowa, płyn stawowy, przewlekła hiperurykemia, tophi, zapalenie stawów dnawe, złogi moczanowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Febuxostat Solinea 80 mg

Febuxostat Solinea w dawce 80 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia przewlekłej hiperurykemii u dorosłych pacjentów z dną moczanową, u których występują kliniczne objawy odkładania się złogów moczanowych, takie jak guzki dnawe (tophi) lub aktywne zapalenie stawów dnawego, a także u osób z przebyłymi napadami dny. Preparat zawiera 80 mg febuksostatu półwodnego jako substancję czynną, a tabletki zawierają dodatkowo 76,50 mg laktozy jednowodnej oraz 1,86 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Febuxostat jest inhibitorem oksydazy ksantynowej, co umożliwia skuteczne obniżenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i jest stosowany wyłącznie u pacjentów dorosłych (≥18 lat).
dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, hiperurykemia, kroskarmeloza sodowa, kwas moczowy, laktoza jednowodna, napad dny, oksydaza ksantynowa, przewlekła hiperurykemia, tabletki powlekane, tophi, zapalenie stawów dnawe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Milurit 200 mg

Milurit (allopurynol) w dawkach 150 mg i 200 mg jest wskazany do leczenia wszystkich postaci hiperurykemii, zarówno pierwotnej, jak i wtórnej, które nie reagują na samą dietę. Szczególnie zalecany jest w jawnej dnie moczanowej, nefropatii moczanowej, rozpuszczaniu złogów moczanowych oraz zapobieganiu kamicy nerkowej z kamieniami o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym przy współistniejącej hiperurykemii. Ponadto, allopurynol stosuje się w chorobach nowotworowych i zespołach mieloproliferacyjnych z szybkim obrotem komórkowym, aby zapobiegać ostrej nefropatii moczanowej wywołanej rozpadem komórek nowotworowych. Lek jest także wskazany w leczeniu zaburzeń enzymatycznych prowadzących do nadprodukcji kwasu moczowego, takich jak niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (np. zespół Lescha-Nyhana), niedobór glukozo-6-fosfatazy, oraz zaburzenia syntetazy i amidotransferazy fosforybozylopirofosforanowej oraz fosforybozylotransferazy adeninowej.
allopurynol, amidotransferaza fosforybozylopirofosforanowa, choroba nowotworowa, choroba spichrzeniowa glikogenu, dna moczanowa, fosforybozylotransferaza adeninowa, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, glukozo-6-fosfataza, guzki dnawe, hiperurykemia, kamica nerkowa, kamień moczanowy, kamienie wapniowo-szczawianowe, leczenie cytotoksyczne, metabolizm puryn, moczan sodu, nefropatia moczanowa, niewydolność nerek, ostra nefropatia moczanowa, przewlekła choroba nerek, syntetaza fosforybozylopirofosforanowa, zaostrzenie choroby, zespół Lescha-Nyhana, zespół mieloproliferacyjny, złogi moczanowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febuxostat Solinea 80 mg

Febuxostat Solinea jest selektywnym, niepurynowym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), stosowanym w leczeniu dny moczanowej i hiperurykemii. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu kluczowego w metabolizmie puryn, co skutkuje obniżeniem stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6,0 mg/dl (357 μmol/l). Skuteczność leku potwierdzono w trzech dużych badaniach fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) obejmujących 4101 pacjentów, gdzie febuksostat w dawkach 40-240 mg/dobę wykazał przewagę nad allopurynolem (300/100 mg/dobę) w utrzymaniu docelowego stężenia kwasu moczowego. Efekt terapeutyczny obserwowano już od 2. tygodnia leczenia, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min) febuksostat również wykazywał wyższą skuteczność w porównaniu do allopurynolu. W podgrupie pacjentów z bardzo wysokim stężeniem kwasu moczowego (≥10 mg/dl) febuksostat w dawkach 80-240 mg/dobę osiągał znacząco lepsze wyniki niż allopurynol.
allopurynol, badania kliniczne fazy 3, dekarboksylaza monofosforanu orotydyny, dna moczanowa, febuksostat, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, fosforybozylotransferaza orotanowa, fosforylaza nukleozydów purynowych, guzki dnawe, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, kwas moczowy w surowicy, leczenie profilaktyczne, metabolizm puryn, niewydolność nerek, oksydaza ksantynowa, podwyższony TSH, testy czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaostrzenie dny moczanowej
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prohidna 80 mg

Febuksostat (Prohidna, 80 mg) jest selektywnym, niepurynowym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), skutecznie hamującym zarówno utlenioną, jak i zredukowaną formę enzymu, co prowadzi do obniżenia stężenia kwasu moczowego w surowicy. W badaniach klinicznych fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) z udziałem 1832 pacjentów z hiperurykemią i dną moczanową febuksostat wykazał wyższą skuteczność w utrzymaniu stężenia kwasu moczowego poniżej 6,0 mg/dl (357 µmol/l) w porównaniu z allopurynolem. W badaniu APEX odsetek pacjentów osiągających ten cel wynosił 48% dla dawki 80 mg i 65% dla 120 mg, podczas gdy w grupie allopurynolu było to 22%. Podobne wyniki uzyskano w badaniu FACT (53% i 62% vs 21%). W badaniu CONFIRMS febuksostat 80 mg osiągnął skuteczność 67%, przewyższając allopurynol (42%). Efekt terapeutyczny był szybki (obniżenie stężenia kwasu moczowego już w 2 tygodniu) i trwały, także u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min). Długoterminowe badania EXCEL i FOCUS potwierdziły stabilność efektu i bezpieczeństwo stosowania przez okres do 5 lat, z ponad 80% pacjentów utrzymujących stężenie kwasu moczowego poniżej 6,0 mg/dl.
allopurynol, choroba naczyń obwodowych, dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, hamowanie oksydazy ksantynowej, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, klirens kreatyniny, kwas moczowy w surowicy, metabolizm puryny, niepożądane zdarzenie sercowo-naczyniowe, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, oksydaza ksantynowa, ostry zespół wieńcowy, przemijający atak niedokrwienny, przewlekła hiperurykemia, testy czynności wątroby, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaostrzenie dny, zaostrzenie dny moczanowej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, złogi moczanowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febuxostat Aurovitas 120 mg

Febuksostat Aurovitas jest silnym, niepurynowym, selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), wykazującym wartość hamowania Ki poniżej 1 nmol, skutecznie obniżającym stężenie kwasu moczowego w surowicy. Mechanizm działania polega na hamowaniu zarówno utlenionej, jak i zredukowanej formy XO, co prowadzi do zmniejszenia produkcji kwasu moczowego. W badaniach klinicznych fazy III (APEX, FACT, CONFIRMS) na łącznie 4101 pacjentach z hiperurykemią i dną moczanową febuksostat w dawkach 40-240 mg/dobę wykazał przewagę nad allopurynolem (300/100 mg/dobę) w osiąganiu i utrzymywaniu stężenia kwasu moczowego <6,0 mg/dl (357 μmol/l). W badaniu APEX odsetek pacjentów z utrzymanym stężeniem kwasu moczowego <6,0 mg/dl wynosił 51% (80 mg) i 63% (120 mg) w porównaniu do 22% w grupie allopurynolu. Febuksostat wykazał skuteczność także u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min), gdzie był bardziej efektywny niż allopurynol. Długoterminowe badania (EXCEL, FOCUS) potwierdziły trwałość efektu terapeutycznego i zmniejszenie częstości zaostrzeń dny moczanowej, a także regresję guzków dnawych u znacznej części pacjentów. W badaniu FLORENCE febuksostat szybciej i skuteczniej obniżał stężenie kwasu moczowego u pacjentów z zespołem rozpadu guza w porównaniu do allopurynolu, bez istotnych różnic w zmianach stężenia kreatyniny.
allopurynol, dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, klirens kreatyniny, kwas moczowy, metabolizm puryny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, oksydaza ksantynowa, ostry zespół wieńcowy, pierwszorzędowy punkt końcowy, pochodna 2-aryltiazolu, rasburykaza, remisja, stężenie kreatyniny, stężenie kwasu moczowego, udar, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, zaostrzenie dny, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół rozpadu guza, żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe
Leksykon chorób i schorzeń
Dna moczanowa – Leczenie

Dna moczanowa jest przewlekłym zapaleniem stawów wywołanym przez odkładanie kryształów moczanu jednosodowego, manifestującym się ostrymi napadami bólu, obrzękiem i stanem zapalnym. Leczenie ostrego napadu powinno być wdrożone w ciągu 24 godzin od pojawienia się objawów i obejmuje stosowanie NLPZ (np. ibuprofen, naproksen, indometacyna), kolchicyny (dawka początkowa 1-1,2 mg, następnie 0,5-0,6 mg co godzinę, a potem 0,5-0,6 mg 2x/dzień do 48 godzin po ustąpieniu napadu) oraz kortykosteroidów (np. prednizon 40 mg/dzień z późniejszym stopniowym odstawianiem). Wybór terapii zależy od chorób współistniejących, zwłaszcza funkcji nerek, gdzie NLPZ są często przeciwwskazane, a kolchicyna wymaga redukcji dawki. Po ustąpieniu napadu celem jest obniżenie stężenia kwasu moczowego poniżej 6 mg/dl (360 μmol/l) za pomocą inhibitorów oksydazy ksantynowej (allopurynol, febuksostat) lub leków urykozurycznych (probenecyd), a w przypadkach opornych – peglotykazy. Terapia obniżająca kwas moczowy powinna być prowadzona z profilaktyką napadów (kolchicyna w niskich dawkach, NLPZ lub kortykosteroidy) przez 3-6 miesięcy, a leczenie nie powinno być przerywane podczas napadów.
allopurynol, anakinra, choroba nerek, dieta DASH, dieta śródziemnomorska, dna moczanowa, febuksostat, fizjoterapia, guzki dnawe, hiperurykemia, inhibitor interleukiny-1, inhibitor oksydazy ksantynowej, kamica nerkowa, kanakinumab, kolchicyna, kortykosteroidy, lek urykozuryczny, moczan jednosodowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostry napad dny, peglotykaza, poziom kwasu moczowego, probenecyd, przewlekła choroba nerek, rilonacept, terapia manualna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febuxostat Solinea 120 mg

Febuksostat jest silnym, niepurynowym, selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (NP-SIXO) o wartości Ki poniżej 1 nmol, skutecznie hamującym zarówno utlenioną, jak i zredukowaną formę enzymu, co prowadzi do obniżenia stężenia kwasu moczowego w surowicy. W badaniach klinicznych fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) obejmujących 4101 pacjentów z dną moczanową i hiperurykemią, febuksostat w dawkach 40-240 mg/dobę wykazał istotną przewagę nad allopurynolem (300/100 mg/dobę) w osiąganiu i utrzymywaniu stężenia kwasu moczowego <6,0 mg/dl (357 μmol/l). W badaniu APEX odsetek pacjentów z utrzymanym stężeniem kwasu moczowego <6,0 mg/dl wyniósł 48% dla dawki 80 mg i 65% dla 120 mg, podczas gdy w grupie allopurynolu było to 22% (p<0,001). Podobne wyniki potwierdziło badanie FACT (53% i 62% vs. 21%). W badaniu CONFIRMS febuksostat 80 mg osiągnął 67% pacjentów z docelowym stężeniem kwasu moczowego, przewyższając allopurynol (42%). Efekt terapeutyczny był szybki (obniżenie stężenia już w 2 tygodniu) i trwały, także u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min). W podgrupie pacjentów z wyjściowym stężeniem kwasu moczowego ≥10 mg/dl febuksostat w dawce 120 mg osiągnął skuteczność u 48-66% pacjentów, znacznie przewyższając allopurynol (9%).
chemioterapia, dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, kwas moczowy, lek przeciw dnie moczanowej, metabolizm puryn, nowotwór krwi, oksydaza ksantynowa, pochodna 2-aryltiazolu, poziom TSH, rasburykaza, test czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaostrzenie dny moczanowej, zespół rozpadu guza
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Febuxostat Laboratorios Liconsa 120 mg

Febuxostat Laboratorios Liconsa w dawce 120 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia przewlekłej hiperurykemii u dorosłych pacjentów z potwierdzonym odkładaniem się złogów moczanowych, w tym u osób z guzkami dnawymi, aktywnym zapaleniem stawów dnawej oraz z przebytymi epizodami dny moczanowej. Lek ten jest również stosowany w profilaktyce i leczeniu przewlekłej hiperurykemii u pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi, u których występuje umiarkowane do wysokiego ryzyka zespołu rozpadu guza (TLS). Wskazania te wymagają potwierdzenia klinicznego i biochemicznego, a preparat jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych, z wyłączeniem dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
chemioterapia nowotworów krwi, dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, hiperurykemia przewlekła, kwas moczowy, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, ostra niewydolność nerek, zapalenie stawów dnawe, zespół rozpadu guza, złogi moczanowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prohidna 120 mg

Febuksostat, będący silnym, niepurynowym i selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (Ki < 1 nmol), wykazuje skuteczność w leczeniu hiperurykemii i dny moczanowej poprzez trwałe obniżanie stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6,0 mg/dl (357 µmol/l). Potwierdzono to w trzech kluczowych badaniach fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) obejmujących łącznie ponad 1800 pacjentów, gdzie febuksostat w dawkach 80 mg i 120 mg na dobę przewyższał allopurynol (300/100 mg) pod względem odsetka pacjentów osiągających docelowe stężenie kwasu moczowego (od 45% do 67% vs 21-42% dla allopurynolu). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min) febuksostat również wykazywał wyższą skuteczność. Długoterminowe badania (EXCEL, FOCUS) potwierdziły utrzymanie efektu terapeutycznego oraz zmniejszenie częstości zaostrzeń dny moczanowej, a także całkowity zanik guzków dnawych u znacznej części pacjentów po 3-5 latach terapii. Febuksostat nie wpływa na inne enzymy metabolizmu puryn i pirymidyn, co podkreśla jego selektywność działania.
allopurynol, dławica piersiowa, dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, klirens kreatyniny, kwas moczowy, metabolizm puryny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór krwi, oksydaza ksantynowa, przemijający atak niedokrwienny, rasburykaza, rewaskularyzacja wieńcowa, stężenie kreatyniny w surowicy, stężenie kwasu moczowego w surowicy, udar, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie dny moczanowej, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febuxostat MSN 120 mg

Febuksostat MSN jest niepurynowym, silnym i selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), stosowanym w leczeniu dny moczanowej oraz zespołu rozpadu guza. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu XO, co prowadzi do obniżenia stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6,0 mg/dl (357 μmol/l). Skuteczność leku potwierdzono w trzech kluczowych badaniach fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) obejmujących łącznie ponad 4000 pacjentów, gdzie febuksostat w dawkach 80 mg i 120 mg/dobę wykazał istotną przewagę nad allopurynolem w redukcji i utrzymaniu niskiego poziomu kwasu moczowego. W badaniu CONFIRMS potwierdzono skuteczność także u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min). Długoterminowe badania (EXCEL, FOCUS) wykazały stabilne utrzymanie stężenia kwasu moczowego <6,0 mg/dl u ponad 80% pacjentów oraz zmniejszenie częstości zaostrzeń dny moczanowej i ustąpienie guzków dnawych u znacznej części leczonych.
allopurynol, badanie randomizowane, choroba naczyń obwodowych, ciężkie zaburzenie czynności nerek, deaminaza guaniny, dna moczanowa, febuksostat, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, guzki dnawe, hamowanie oksydazy ksantynowej, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, kwas moczowy w surowicy, metabolizm pirymidyny, metabolizm puryny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, oksydaza ksantynowa, ostry zespół wieńcowy, pierwszorzędowy punkt końcowy, podwójna ślepa próba, przemijający atak niedokrwienny, rasburykaza, rewaskularyzacja naczyń, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie dny moczanowej, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febuxostat MSN 80 mg

Febuksostat MSN jest silnym, niepurynowym, selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), stosowanym w leczeniu hiperurykemii i dny moczanowej. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu XO, co skutkuje znacznym obniżeniem stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi. W badaniach klinicznych fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) febuksostat w dawkach 40-120 mg/dobę wykazał wyższą skuteczność w osiąganiu i utrzymaniu stężenia kwasu moczowego <6,0 mg/dl (357 μmol/l) w porównaniu do allopurynolu (300/100 mg/dobę). W badaniu APEX odsetek pacjentów z poziomem kwasu moczowego <6,0 mg/dl wynosił odpowiednio 48% (80 mg) i 65% (120 mg) vs 22% dla allopurynolu, a w badaniu FACT 53% (80 mg) i 62% (120 mg) vs 21%. Efekt terapeutyczny obserwowano już od 2. tygodnia leczenia i utrzymywał się przez cały okres terapii. Febuksostat wykazuje skuteczność także u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min), gdzie przewyższa allopurynol w redukcji hiperurykemii.
ciężkie zdarzenie niepożądane, dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, hiperurykemia, inhibitor XO, klirens kreatyniny, kwas moczowy, metabolizm puryny, niestabilna dławica piersiowa, oksydaza ksantynowa, pochodna 2-aryltiazolu, selektywny inhibitor, stężenie kwasu moczowego, udar, zaburzenia czynności nerek, zaostrzenie dny, zawał mięśnia sercowego, zdarzenia sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Denofix 120 mg

Febuksostat, będący silnym, niepurynowym i selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (Ki <1 nmol), skutecznie obniża stężenie kwasu moczowego w surowicy, co potwierdzają liczne badania kliniczne fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) obejmujące 4101 pacjentów z dną moczanową i hiperurykemią. W badaniach tych febuksostat w dawkach 80 mg i 120 mg/dobę wykazywał istotną statystycznie przewagę nad allopurynolem (300/100 mg/dobę) w osiąganiu i utrzymywaniu stężenia kwasu moczowego <6,0 mg/dl (357 μmol/l), z odsetkiem pacjentów osiągających ten cel odpowiednio do 63% vs 22% (p < 0,001). Efekt terapeutyczny obserwowano już od 2. tygodnia leczenia, a skuteczność utrzymywała się przez cały okres terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek (kreatynina >1,5 mg/dl do ≤2,0 mg/dl) febuksostat również wykazywał przewagę nad obniżoną dawką allopurynolu (100 mg/dobę), osiągając cel terapeutyczny u 44-60% pacjentów, podczas gdy w grupie allopurynolu odsetek ten wyniósł 0%. Długoterminowe badania (EXCEL, FOCUS) potwierdziły trwałość efektu i korzystny profil bezpieczeństwa, z ponad 90% pacjentów utrzymujących stężenie kwasu moczowego <6,0 mg/dl po 3 latach terapii. Febuksostat wykazał także wyższą skuteczność w zapobieganiu i leczeniu zespołu rozpadu guza (TLS) w badaniu FLORENCE, gdzie AUC stężenia kwasu moczowego w surowicy (AUC sUA1-8) było istotnie niższe (514,0 vs 708,0 mg×h/dl; p < 0,0001) w porównaniu z allopurynolem, bez istotnych różnic w zmianach stężenia kreatyniny.
allopurynol, badanie kliniczne, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dna moczanowa, febuksostat, guzki dnawe, hamowanie oksydazy ksantynowej, hiperurykemia, inhibitor XO, kwas moczowy w surowicy, metabolizm puryny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, nowotwór krwi, oksydaza ksantynowa, ostry zespół wieńcowy, pierwszorzędowy punkt końcowy, rasburykaza, rewaskularyzacja naczyń, stężenie kreatyniny, udar, zaburzenia czynności nerek, zaostrzenie dny moczanowej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół rozpadu guza
Leksykon chorób i schorzeń
Dna moczanowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Dna moczanowa charakteryzuje się odkładaniem kryształów moczanu sodu w stawach, wywołując ostrą reakcję zapalną. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia terapia obniżająca stężenie kwasu moczowego (sUA) są kluczowe dla dobrego rokowania. Ostre ataki trwają zwykle 1-2 tygodnie, a przewlekła postać z guzkami dnawymi (tofi) może prowadzić do destrukcji stawów i upośledzenia funkcji nerek. Parametry antropometryczne (np. obwód talii, BMI) oraz lipidowe (HDL, LDL) wpływają na przebieg choroby i skuteczność terapii. Wyjściowe stężenie sUA ≤540 μmol/L oraz klirens kreatyniny (Ccr) >110 mL/min/1,73m² korelują z lepszymi wynikami leczenia, zwłaszcza przy stosowaniu febuksostatu. Objętość złogów moczanu sodu w badaniu DECT jest odwrotnie skorelowana z osiągnięciem remisji (np. mediana objętości 0,07 cm³ u remisji vs 0,18 cm³ u bez remisji, P=0,01). Terapia obniżająca sUA (ULT) zmniejsza częstość ataków i ryzyko powikłań, choć w pierwszych 6-24 miesiącach może nasilać epizody ostre.
allopurynol, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, destrukcja stawów, dna moczanowa, dwuenergetyczna tomografia komputerowa, febuksostat, funkcja nerek, guzki dnawe, hipercholesterolemia, hiperurykemia, insulinooporność, klirens kreatyniny, moczan sodu, nadciśnienie, obwód talii, odczyn Biernackiego, ostra reakcja zapalna, otyłość brzuszna, ryzyko śmiertelności, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, upośledzenie funkcji nerek, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik masy ciała, zawał mięśnia sercowego
Leksykon substancji czynnych
Febuksostat – Właściwości farmakodynamiczne

Febuksostat jest silnym, niepurynowym, selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO) o wartości Ki poniżej 1 nmol, skutecznie obniżającym stężenie kwasu moczowego w surowicy poprzez hamowanie ostatnich etapów metabolizmu puryn (hipoksantyna → ksantyna → kwas moczowy). W trzech kluczowych badaniach klinicznych fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) obejmujących łącznie 4101 pacjentów z hiperurykemią i dną moczanową, febuksostat w dawkach 40-240 mg/dobę wykazał wyższą skuteczność w osiąganiu i utrzymywaniu stężenia kwasu moczowego < 6,0 mg/dl (357 μmol/l) w porównaniu do allopurynolu (300/100 mg/dobę). W badaniu CONFIRMS u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min) febuksostat również przewyższał allopurynol pod względem skuteczności. Redukcja stężenia kwasu moczowego była szybka (już od 2. tygodnia) i trwała, a u pacjentów z początkowym stężeniem ≥ 10 mg/dl febuksostat w dawce 120 mg/dobę osiągał cel terapeutyczny u 48-49% pacjentów, znacznie przewyższając allopurynol (9-31%). Długoterminowe badania (EXCEL, FOCUS) potwierdziły stabilność efektu terapeutycznego i zmniejszenie częstości zaostrzeń dny moczanowej oraz zanikanie guzków dnawych u około 40-46% pacjentów po 3 latach leczenia. Profil bezpieczeństwa był zbliżony do allopurynolu, z niewielkimi nieprawidłowościami w testach czynności wątroby (5,0% vs 4,2%) oraz podwyższonym TSH (>5,5 μIU/ml) u około 5,5% pacjentów.
badanie podwójnie ślepej próby, dna moczanowa, guzki dnawe, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, kwas moczowy, metabolizm puryny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, oksydaza ksantynowa, ostry zespół wieńcowy, pochodna 2-aryltiazolu, przemijający atak niedokrwienny, rewaskularyzacja wieńcowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zaostrzenie dny moczanowej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Dna moczanowa – Diagnostyka i diagnoza

Dna moczanowa jest zapalną chorobą stawów wywołaną odkładaniem się kryształów moczanu sodu w stawach i tkankach miękkich. Złotym standardem diagnostycznym pozostaje identyfikacja igłowatych kryształów moczanu sodu z negatywną dwójłomnością w płynie stawowym, uzyskiwanym przez aspirację. Oznaczenie stężenia kwasu moczowego w surowicy jest pomocnicze, z uwagi na możliwość prawidłowych wartości podczas ostrego ataku; optymalny czas pomiaru to 2-4 tygodnie po ustąpieniu objawów. Ultrasonografia wykazuje czułość około 96% i swoistość 73%, pozwalając na wykrycie charakterystycznego objawu podwójnego konturu oraz guzków dnawy (tophi). Zaawansowaną metodą jest DECT, z czułością 85-100% i swoistością 83-92%, umożliwiającą wizualizację złogów moczanowych nawet w nieaktywnych zapalnie stawach. RTG ma ograniczoną wartość w diagnostyce wczesnej, wykazując czułość około 31% i swoistość 93%, natomiast kryteria kliniczne ACR/EULAR cechują się czułością 92% i swoistością 89% i mogą być stosowane, gdy badanie płynu stawowego jest niemożliwe.
Amerykańskie Kolegium Reumatologiczne, badanie płynu stawowego, białko C-reaktywne, chondrokalcynoza, cytokiny prozapalne, Europejska Liga Przeciwreumatyczna, funkcja nerek, guzki dnawe, hiperurykemia, infekcyjne zapalenie stawu, interleukina-6, kamica nerkowa, kryształy moczanu sodu, leukocyty, nadżerki kostne, odczyn Biernackiego, pirofosforan wapnia, płyn stawowy, przewlekła choroba nerek, przewlekła dna moczanowa, rezonans magnetyczny, ultrasonografia, wydalanie kwasu moczowego, zespół metaboliczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Milurit 150 mg

Milurit, zawierający allopurynol w dawkach 150 mg i 200 mg, jest wskazany w leczeniu hiperurykemii, zarówno pierwotnej, jak i wtórnej, gdy modyfikacja diety jest niewystarczająca. Lek znajduje zastosowanie w terapii dny moczanowej oraz nefropatii moczanowej, szczególnie przy nawracających atakach artretycznych i obecności guzków dnawych (tophi). Ponadto, Milurit jest stosowany w leczeniu kamicy nerkowej moczanowej i mieszanej (wapniowo-szczawianowej) w celu rozpuszczania złogów oraz zapobiegania ich powstawaniu, zwłaszcza po nieskuteczności standardowych metod takich jak nawodnienie i dieta. W onkologii lek profilaktycznie zapobiega hiperurykemii indukowanej szybkim rozpadem komórek podczas chemioterapii, minimalizując ryzyko ostrej nefropatii moczanowej.
allopurynol, choroba nowotworowa, choroba spichrzeniowa glikogenu, dna moczanowa, enzymopatia, guzki dnawe, hiperurykemia, kamica nerkowa, kamienie wapniowo-szczawianowe, leczenie cytotoksyczne, nefropatia moczanowa, ostra nefropatia moczanowa, rozpad komórek nowotworowych, tophi, zaburzenie amidotransferazy fosforybozylopirofosforanowej, zaburzenie metabolizmu puryn, zaburzenie syntetazy fosforybozylopirofosforanowej, zespół Lescha-Nyhana, zespół mieloproliferacyjny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Febuxostat MSN 120 mg

Febuxostat MSN w dawce 120 mg, w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia przewlekłej hiperurykemii u dorosłych pacjentów z dną moczanową, u których występują objawy takie jak guzki dnawe (tophi), czynne zapalenie stawów dnawe lub przebyte epizody dny moczanowej. Lek nie jest przeznaczony do stosowania w bezobjawowej hiperurykemii. Ponadto, febuksostat jest stosowany w profilaktyce i leczeniu hiperurykemii u dorosłych pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów hematologicznych, u których istnieje średnie do wysokiego ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), co zapobiega powikłaniom takim jak uszkodzenie nerek i zaburzenia metaboliczne wynikające z gwałtownego wzrostu stężenia kwasu moczowego.
dieta niskosodowa, dna moczanowa, febuxostat, guzki dnawe, hiperurykemia, hiperurykemia bezobjawowa, hiperurykemia przewlekła, laktoza jednowodna, moczan sodu, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, tabletka powlekana, tophi, uszkodzenie nerek, zaburzenie metaboliczne, zapalenie stawów dnawe, zespół rozpadu guza, złogi moczanowe