Właściwości farmakodynamiczne febuksostatu

Febuksostat należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciw dnie moczanowej, które hamują wytwarzanie kwasu moczowego (kod ATC: M04AA03). Działanie farmakodynamiczne leku jest ściśle związane z jego wpływem na metabolizm puryn oraz stężenie kwasu moczowego w organizmie pacjenta. Wiedza o właściwościach farmakodynamicznych febuksostatu jest kluczowa dla zrozumienia jego efektywności terapeutycznej w leczeniu dny moczanowej oraz zespołu rozpadu guza.¹

Mechanizm działania

Kwas moczowy stanowi końcowy produkt metabolizmu puryn u ludzi. Jest on wytwarzany w kaskadzie przemian: hipoksantyna → ksantyna → kwas moczowy. Oba etapy tych transformacji są katalizowane przez oksydazę ksantynową (XO). Febuksostat, będący pochodną 2-aryltiazolu, osiąga swoje działanie terapeutyczne poprzez selektywne hamowanie oksydazy ksantynowej, co prowadzi do zmniejszenia stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi.²

Febuksostat jest klasyfikowany jako silny, niepurynowy selektywny inhibitor oksydazy ksantynowej (NP-SIXO) z wartością hamowania Ki in vitro poniżej jednego nanomola. Badania wykazały, że lek silnie hamuje zarówno utlenione, jak i zredukowane postacie oksydazy ksantynowej. Co istotne, w stężeniach terapeutycznych febuksostat nie hamuje innych enzymów biorących udział w metabolizmie puryny lub pirymidyny, w tym: deaminazy guaninowej, fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej, fosforybozylotransferazy orotanowej, dekarboksylazy monofosforanu orotydyny czy fosforylazy nukleozydów purynowych.³

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badania kliniczne w dnie moczanowej

Skuteczność kliniczna febuksostatu została potwierdzona w trzech głównych badaniach klinicznych fazy 3 (badania APEX, FACT oraz CONFIRMS), w których wzięło udział łącznie 4101 pacjentów z hiperurykemią i dną moczanową. We wszystkich tych badaniach febuksostat wykazywał lepszą zdolność do zmniejszania i utrzymywania stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi w porównaniu z allopurynolem.⁴

Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniach APEX i FACT był odsetek pacjentów, u których ostatnie 3 comiesięczne wyniki pomiarów stężenia kwasu moczowego w surowicy były mniejsze niż 6,0 mg/dl (357 μmol/l). Natomiast w dodatkowym badaniu fazy 3 CONFIRMS, pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności był odsetek pacjentów, u których wyniki pomiarów stężenia kwasu moczowego w surowicy były mniejsze niż 6,0 mg/dl podczas wizyty końcowej. Należy zaznaczyć, że do badań tych nie włączono pacjentów po przeszczepach narządów.⁵

Badanie APEX

APEX (Allopurinol and Placebo-Controlled Efficacy Study of Febuxostat) było randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby przez okres 28 tygodni, wieloośrodkowym badaniem klinicznym fazy 3. W badaniu tym zrandomizowano 1072 pacjentów do grup otrzymujących: placebo (n=134), febuksostat 80 mg na dobę (n=267), febuksostat 120 mg na dobę (n=269), febuksostat 240 mg na dobę (n=134) lub allopurynol (300 mg na dobę [n=258] u pacjentów z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy ≤1,5 mg/dl lub 100 mg na dobę [n=10] u pacjentów z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy w zakresie >1,5 mg/dl i ≤2,0 mg/dl). Dawka 240 mg febuksostatu została zastosowana jako dawka oceny bezpieczeństwa (2-krotność zalecanej największej dawki).^{1,5 mg/dl i ≤2,0 mg/dl). Jako dawkę oceny bezpieczeństwa zastosowano dawkę 240 mg febuksostatu (2-krotność zalecanej największej dawki).”>6}

Badanie APEX wykazało statystycznie istotną przewagę zarówno febuksostatu 80 mg na dobę, jak i febuksostatu 120 mg na dobę w porównaniu z grupą otrzymującą standardowo stosowane dawki allopurynolu 300 mg (n = 258) / 100 mg (n = 10) w zakresie zmniejszania stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6 mg/dl (357 μmol/l).⁷

Badanie FACT

FACT (Febuxostat Allopurinol Controlled Trial) było randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby przez okres 52 tygodni, wieloośrodkowym badaniem klinicznym fazy 3. W badaniu tym zrandomizowano 760 pacjentów do grup otrzymujących: febuksostat 80 mg na dobę (n=256), febuksostat 120 mg na dobę (n=251) lub allopurynol 300 mg na dobę (n=253).⁸

Badanie FACT wykazało statystycznie istotną wyższość zarówno febuksostatu 80 mg na dobę, jak i febuksostatu 120 mg na dobę w porównaniu z grupą otrzymującą standardowo stosowaną dawkę allopurynolu 300 mg w zakresie zmniejszania i utrzymania stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6 mg/dl (357 μmol/l).⁹

Zestawienie wyników badań

Poniżej przedstawiono odsetek pacjentów, u których stężenie kwasu moczowego w surowicy wyniosło <6,0 mg/dl (357 μmol/l) podczas ostatnich trzech comiesięcznych wizyt:

* p<0,001 w porównaniu z allopurynolem
# p<0,001 w porównaniu z dawką 80 mg<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl (357 μmol/l) Ostatnie trzy comiesięczne wizyty […] APEX (28 tygodni) 48%* (n=262) 65%*,# (n=269) 22% (n=268) […] FACT (52 tygodnie) 53%* (n=255) 62%* (n=250) 21% (n=251) […] Wyniki sumaryczne 51%* (n=517) 63%*, # (n=519) 22% (n=519) […] * p<0,001 w porównaniu z allopurynolem, # p10

Febuksostat wykazywał szybkie i trwałe działanie w zmniejszaniu stężenia kwasu moczowego w surowicy. Zmniejszenie stężenia do wartości <6,0 mg/dl (357 μmol/l) obserwowano już podczas wizyty w tygodniu 2, a utrzymywało się ono przez cały okres leczenia. Średnie stężenie kwasu moczowego w surowicy wraz z upływem czasu dla każdej grupy leczenia w dwóch podstawowych badaniach klinicznych fazy 3 potwierdziło stabilne działanie febuksostatu.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Febuksostat zmniejszał stężenia kwasu moczowego w surowicy szybko i trwale. Zmniejszenie stężenia kwasu moczowego w surowicy do wartości 11

Badanie CONFIRMS

Badanie CONFIRMS było randomizowanym, kontrolowanym badaniem klinicznym fazy 3, prowadzonym przez okres 26 tygodni. Jego celem była ocena bezpieczeństwa stosowania i skuteczności febuksostatu w dawkach 40 mg i 80 mg w porównaniu do allopurynolu w dawce 300 mg lub 200 mg, u pacjentów z dną moczanową i hiperurykemią. W badaniu zrandomizowano 2269 pacjentów do grup otrzymujących: febuksostat 40 mg na dobę (n=757), febuksostat 80 mg na dobę (n=756) lub allopurynol w dawce 300/200 mg na dobę (n=756). Co istotne, u przynajmniej 65% pacjentów występowały łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min), a prowadzenie leczenia zapobiegającego zaostrzeniu dny moczanowej było obowiązkowe przez cały 26-tygodniowy okres badania.¹²

Wyniki badania wykazały, że odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl (357 μmol/l) podczas wizyty końcowej wynosił 45% w przypadku febuksostatu w dawce 40 mg, 67% w przypadku febuksostatu w dawce 80 mg i 42% w przypadku allopurynolu w dawce 300/200 mg.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w surowicy 13

Skuteczność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

W badaniu APEX oceniono skuteczność febuksostatu u 40 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (wyjściowe stężenie kreatyniny w surowicy >1,5 mg/dl i ≤2,0 mg/dl). U pacjentów z niewydolnością nerek zrandomizowanych do grupy allopurynolu dawkę ograniczono do 100 mg na dobę. Pierwszorzędowy punkt końcowy osiągnięto u 44% pacjentów otrzymujących febuksostat w dawce 80 mg na dobę, 45% pacjentów otrzymujących dawkę 120 mg na dobę i 60% pacjentów otrzymujących dawkę 240 mg na dobę. Dla porównania, w grupach otrzymujących allopurynol w dawce 100 mg na dobę oraz placebo żaden pacjent nie osiągnął pierwszorzędowego punktu końcowego.^{1,5 mg/dl i ≤2,0 mg/dl). U pacjentów z niewydolnością nerek, którzy zostali zrandomizowani do otrzymywania allopurynolu, dawkę ograniczono do 100 mg na dobę. Pierwszorzędowy punkt końcowy osiągnięto dla febuksostatu u 44% (80 mg na dobę), 45% (120 mg na dobę) i 60% (240 mg na dobę) pacjentów w porównaniu z 0% w grupach otrzymujących allopurynol w dawce 100 mg na dobę i placebo.”>14}

Co ciekawe, nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w procentowym zmniejszeniu stężenia kwasu moczowego w surowicy u zdrowych uczestników, bez względu na czynność nerek (58% w grupie z prawidłową czynnością nerek i 55% w grupie z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek).¹⁵

W badaniu CONFIRMS przeprowadzono prospektywną analizę wyników uzyskanych u pacjentów z dną moczanową i zaburzeniami czynności nerek. Wykazano, że febuksostat był znacznie bardziej skuteczny w zmniejszaniu stężenia kwasu moczowego w surowicy do <6,0 mg/dl w porównaniu do allopurynolu w dawce 300 mg/200 mg u pacjentów z dną moczanową i łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (stanowiących 65% badanych pacjentów).<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu CONFIRMS dokonano prospektywnej analizy wyników uzyskanych u pacjentów z dną moczanową i zaburzeniami czynności nerek i wykazano, że febuksostat był znacznie bardziej skuteczny w zmniejszaniu stężenia kwasu moczowego w surowicy do 16

Skuteczność u pacjentów z wysokim poziomem kwasu moczowego

Około 40% pacjentów (w połączonych wynikach badań APEX i FACT) miało początkowe stężenie kwasu moczowego w surowicy ≥10 mg/dl. W tej podgrupie pacjentów pierwszorzędowy punkt końcowy (stężenie kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl podczas ostatnich trzech wizyt) osiągnięto u 41% pacjentów otrzymujących febuksostat w dawce 80 mg na dobę, 48% pacjentów otrzymujących febuksostat w dawce 120 mg na dobę i 66% pacjentów otrzymujących febuksostat w dawce 240 mg na dobę. Dla porównania, w grupie leczonej allopurynolem w dawce 300 mg/100 mg na dobę odsetek ten wyniósł jedynie 9%, a w grupie otrzymującej placebo 0%.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="U około 40% pacjentów (połączone wyniki badań APEX i FACT) stwierdzono początkowe stężenie kwasu moczowego w surowicy wynosiło ≥10 mg/dl. W tej podgrupie pierwszorzędowy punkt końcowy (stężenie kwasu moczowego w surowicy 17

W badaniu CONFIRMS u pacjentów z początkowym stężeniem kwasu moczowego w surowicy ≥10 mg/dl odsetek osiągnięcia pierwszorzędowego punktu końcowego (stężenie kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl podczas wizyty końcowej) wyniósł 27% dla febuksostatu w dawce 40 mg raz na dobę, 49% dla febuksostatu w dawce 80 mg raz na dobę oraz 31% dla allopurynolu w dawce 300/200 mg raz na dobę.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu CONFIRMS odsetek pacjentów, u których osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy (stężenie kwasu moczowego w surowicy 18

Zaostrzenia dny moczanowej podczas badań

W badaniu APEX podczas 8-tygodniowego okresu stosowania leczenia profilaktycznego, odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej był większy w grupie otrzymującej febuksostat w dawce 120 mg (36%) w porównaniu do grupy otrzymującej febuksostat w dawce 80 mg (28%), allopurynol 300 mg (23%) i placebo (20%). Po zakończeniu okresu leczenia profilaktycznego obserwowano zaostrzenia, które stopniowo ustępowały wraz z upływem czasu. Od 46% do 55% pacjentów otrzymało leczenie z powodu zaostrzenia dny moczanowej między 8. a 28. tygodniem badania. Zaostrzenie dny moczanowej w ciągu ostatnich 4 tygodni badania (tydzień 24–28) zaobserwowano u 15% pacjentów otrzymujących febuksostat w dawce 80 mg i 120 mg, 14% pacjentów otrzymujących allopurynol w dawce 300 mg oraz 20% pacjentów otrzymujących placebo.¹⁹

W badaniu FACT podczas 8-tygodniowego okresu stosowania leczenia profilaktycznego, odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej był również większy w grupie otrzymującej febuksostat w dawce 120 mg (36%) w porównaniu do grupy otrzymującej febuksostat w dawce 80 mg (22%) i allopurynol 300 mg (21%). Po zakończeniu 8-tygodniowego okresu leczenia profilaktycznego następowało zaostrzenie, które ustępowało stopniowo wraz z upływem czasu. Od 64% do 70% pacjentów otrzymało leczenie z powodu zaostrzenia dny moczanowej między 8. a 52. tygodniem badania. Zaostrzenie dny moczanowej w ciągu ostatnich 4 tygodni badania (tydzień 49–52) zaobserwowano u 6-8% pacjentów otrzymujących febuksostat w dawce 80 mg i 120 mg oraz u 11% pacjentów otrzymujących allopurynol w dawce 300 mg.²⁰

Analizy danych z badań APEX i FACT wykazały, że odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej był liczebnie mniejszy w grupach, które osiągnęły średnie stężenie kwasu moczowego w surowicy po rozpoczęciu badania <6,0 mg/dl, <5,0 mg/dl lub <4,0 mg/dl w porównaniu z grupą, która osiągnęła średnie stężenie kwasu moczowego w surowicy po rozpoczęciu badania ≥6,0 mg/dl w trakcie ostatnich 32 tygodni okresu leczenia (przedziały czasowe od tygodnia 20-24 do tygodnia 49-52).<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej (badania APEX i FACT) był liczebnie mniejszy w grupach, które osiągnęły średnie stężenie kwasu moczowego w surowicy po rozpoczęciu badania <6,0 mg/dl, <5,0 mg/dl lub 21

W badaniu CONFIRMS odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej (od dnia 1 do miesiąca 6) wynosił 31% w grupie otrzymującej febuksostat i 25% w grupie otrzymującej allopurynol. Nie zaobserwowano różnic w odsetku pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej między grupami otrzymującymi febuksostat w dawkach 40 mg i 80 mg.²²

Długotrwałe badania kliniczne

Badanie EXCEL (C02-021) było trwającym 3 lata, otwartym, wieloośrodkowym, kontrolowanym allopurynolem, rozszerzonym badaniem klinicznym fazy 3, dotyczącym bezpieczeństwa stosowania, przeznaczonym dla pacjentów, którzy ukończyli badanie podstawowe fazy 3 (APEX lub FACT). Do badania włączono 1086 pacjentów: 649 otrzymywało febuksostat 80 mg na dobę, 292 – febuksostat 120 mg na dobę i 145 – allopurynol w dawce 300/100 mg na dobę. Około 69% pacjentów nie wymagało zmiany leczenia w celu osiągnięcia końcowego leczenia podtrzymującego. Pacjenci, u których stężenie kwasu moczowego w surowicy wynosiło <6,0 mg/dl podczas 3 kolejnych badań, zostali wyłączeni z badania.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Badanie EXCEL (C02-021): badanie EXCEL było trwającym 3 lata, otwartym, wieloośrodkowym, kontrolowanym allopurynolem, rozszerzonym badaniem klinicznym fazy 3 dotyczącym bezpieczeństwa stosowania, przeznaczonym dla pacjentów, którzy ukończyli badanie podstawowe fazy 3. (APEX lub FACT). Do badania włączono 1086 pacjentów: febuksostat 80 mg na dobę (n=649), febuksostat 120 mg na dobę (n=292) i allopurynol w dawce 300/100 mg na dobę (n=145). Około 69% pacjentów nie wymagało zmiany leczenia w celu osiągnięcia końcowego leczenia podtrzymującego). Pacjenci, u których stężenie kwasu moczowego w surowicy wynosiło 23

W badaniu EXCEL stężenie kwasu moczowego w surowicy utrzymywało się na stałym poziomie przez cały okres badania. U 91% pacjentów w początkowym etapie leczenia febuksostatem w dawce 80 mg i 93% pacjentów leczonych febuksostatem w dawce 120 mg stężenie kwasu moczowego w surowicy wynosiło <6,0 mg/dl w miesiącu 36.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Stężenie kwasu moczowego w surowicy utrzymywało się na stałym poziomie w czasie całego badania (np. 91% i 93% pacjentów w początkowym etapie leczenia febuksostatem odpowiednio w dawce 80 mg i 120 mg, miało stężenie kwasu moczowego w surowicy 24

Dane z trzech lat leczenia wykazały zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń dny moczanowej, z mniej niż 4% pacjentów wymagających leczenia w związku z zaostrzeniem (tj. ponad 96% pacjentów nie wymagało leczenia w związku z zaostrzeniem) w miesiącach 16-24 i 30-36. U 46% pacjentów leczonych febuksostatem w dawce 80 mg i 38% pacjentów leczonych febuksostatem w dawce 120 mg raz na dobę, podczas wizyty końcowej stwierdzono całkowity zanik wyczuwalnych guzków dnawych, które zaobserwowano na początku leczenia.²⁵

Badanie FOCUS (TMX-01-005) było 5-letnim badaniem klinicznym fazy II, otwartym, wieloośrodkowym, rozszerzającym badaniem dotyczącym bezpieczeństwa stosowania, przeznaczonym dla pacjentów, którzy ukończyli 4-tygodniowy etap podawania febuksostatu w podwójnie zaślepiony sposób w badaniu TMX-00-004. Do badania włączono 116 pacjentów, którzy otrzymali początkowo febuksostat w dawce 80 mg raz na dobę. Z tej grupy 62% pacjentów nie wymagało dostosowania dawkowania w celu utrzymania stężenia kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl, natomiast 38% wymagało dostosowania dawkowania w celu osiągnięcia końcowej dawki podtrzymującej.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Badanie FOCUS (TMX-01-005) było 5-letnim badaniem klinicznym fazy II, otwartym, wieloośrodkowym, rozszerzającym badaniem dotyczącym bezpieczeństwa stosowania, przeznaczonym dla pacjentów, którzy ukończyli 4-tygodniowy etap podawania febuksostatu w podwójnie zaślepiony sposób w badaniu TMX-00-004. 116 pacjentów zostało włączonych i otrzymało początkowo febuksostat w dawce 80 mg raz na dobę. 62% pacjentów nie wymagało dostosowania dawkowania w celu utrzymania stężenia kwasu moczowego w surowicy 26

Odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl (357 μmol/l) podczas wizyty końcowej był większy niż 80% (zakres 81-100%) dla każdej dawki febuksostatu.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w surowicy 27

Bezpieczeństwo stosowania

Podczas badań klinicznych fazy 3 obserwowano niewielkie nieprawidłowości w testach czynności wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Podobne wyniki zgłaszano w przypadku allopurynolu (4,2%). Podczas długotrwałych otwartych badań rozszerzonych odnotowano zwiększone wartości TSH (>5,5 μIU/ml) u pacjentów leczonych przez długi okres febuksostatem (5,5%) i u pacjentów leczonych allopurynolem (5,8%).^{5,5 μIU/ml) obserwowano u pacjentów leczonych przez długi okres febuksostatem (5,5%) i u pacjentów leczonych allopurynolem (5,8%) w długotrwałych otwartych badaniach rozszerzonych (patrz punkt 4.4).”>28}

Skuteczność w zespole rozpadu guza

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania febuksostatu w zapobieganiu i leczeniu zespołu rozpadu guza (TLS) oceniano w badaniu FLORENCE (FLO-01). Badanie wykazało, że febuksostat skuteczniej i szybciej zmniejsza stężenie kwasu moczowego w surowicy w porównaniu z allopurynolem.²⁹

Badanie FLORENCE było randomizowanym (1:1), podwójnie zaślepionym, głównym badaniem fazy 3, porównującym skuteczność kontrolowania stężenia kwasu moczowego w surowicy podczas stosowania febuksostatu w dawce 120 mg raz na dobę w porównaniu z allopurynolem w dawce 200 mg do 600 mg na dobę (średnia dawka dobowa allopurynolu [± standardowe odchylenie]: 349,7 ± 112,90 mg). Do badania kwalifikowano pacjentów, którzy musieli spełniać warunki do poddania się leczeniu allopurynolem lub nie mieć dostępu do rasburykazy.³⁰

Pierwszorzędowymi punktami końcowymi badania były: pole pod krzywą zależności stężenia kwasu moczowego w surowicy (AUC sUA1-8) i zmiana stężenia kreatyniny w surowicy (sC), w obu przypadkach od wartości wyjściowych do wartości w dniu 8.³¹

Do badania włączono 346 pacjentów z nowotworami krwi poddawanych chemioterapii z umiarkowanym/wysokim ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza. Średnia wartość AUCsUA1-8 (mgxh/dl) była znamiennie niższa dla febuksostatu (514,0 ± 225,71) w porównaniu do allopurynolu (708,0 ± 234,42), z różnicą oznaczoną metodą najmniejszych kwadratów wynoszącą -196,794 [95% przedział ufności: -238,600; -154,988]; p<0,0001. Ponadto średnie stężenie kwasu moczowego było znacząco mniejsze w przypadku febuksostatu już od pierwszych 24 godzin leczenia i w każdym kolejnym przedziale czasowym.<sup data-drug="Febuxostat Solinea" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Ogólnie, do badania włączono 346 pacjentów z nowotworami krwi poddawanych chemioterapii z umiarkowanym/wysokim ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza. Średnia wartość AUCsUA1-8 (mgxh/dl) była znamiennie niższa dla febuksostatu (514,0 ± 225,71 w porównaniu do 708,0 ± 234,42; różnica oznaczona metodą najmniejszych kwadratów: -196,794 [95% przedział ufności: -238,600; -154,988]; p32

Nie odnotowano znaczącej klinicznie różnicy w średniej zmianie stężenia kreatyniny w surowicy (%) pomiędzy febuksostatem i allopurynolem (odpowiednio: -0,83 ± 26,98 w porównaniu do -4,92 ± 16,70), z różnicą oznaczoną metodą najmniejszych kwadratów wynoszącą 4,0970 [95% przedział ufności: -0,6467; 8,8406]; p=0,0903.³³

Jeśli chodzi o drugorzędowe punkty końcowe, nie odnotowano znaczącej różnicy w częstości występowania zespołu rozpadu guza potwierdzonego laboratoryjnie w ramieniu febuksostatu i allopurynolu (ryzyko względne: 0,875 [95% przedział ufności: 0,4408; 1,7369]; p=0,8488), ani potwierdzonego klinicznie TLS (1,7% i 1,2% odpowiednio w ramieniu febuksostatu i allopurynolu, ryzyko względne: 0,994 [95% przedział ufności: 0,9691; 1,0199]; p=1,0000).³⁴

Częstość występowania wszystkich pojawiających się w trakcie leczenia oznak i objawów oraz niepożądanych działań związanych z produktem wynosiła odpowiednio dla febuksostatu i allopurynolu 67,6% i 64,7% oraz 6,4% i 6,4%.³⁵

W badaniu FLORENCE wykazano, że febuksostat był bardziej skuteczny w kontrolowaniu stężenia kwasu moczowego w surowicy w porównaniu z allopurynolem u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem TLS. Warto jednak zaznaczyć, że brak jest dostępnych danych porównujących febuksostat i rasburykazę. Ponadto nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania febuksostatu u pacjentów z ostrymi, ciężkimi postaciami TLS, np. u pacjentów, u których inne produkty obniżające stężenie kwasu moczowego we krwi okazały się nieskuteczne.³⁶