farmakoterapia bezsenności
Farmakoterapia bezsenności obejmuje zastosowanie leków, które ułatwiają zasypianie, wydłużają czas snu lub poprawiają jego jakość. Najczęściej stosowane grupy leków to benzodiazepiny (np. temazepam, estazolam), leki Z (zolpidem, zopiklon, zaleplon), leki przeciwdepresyjne o działaniu sedatywnym (np. trazodon, mirtazapina), oraz melatonina i jej agoniści (ramelteon).
W leczeniu bezsenności krótkotrwałej preferowane są leki o krótkim czasie działania, minimalizujące efekt „hangover” następnego dnia. Benzodiazepiny i leki Z powinny być stosowane przez maksymalnie 2-4 tygodnie ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia. W przypadku bezsenności przewlekłej zaleca się łączenie farmakoterapii z terapią poznawczo-behawioralną dla bezsenności (CBT-I).
Wybór leku powinien uwzględniać dominujący problem (trudności z zasypianiem, utrzymaniem snu lub wczesne budzenie się), wiek pacjenta, choroby współistniejące oraz przyjmowane leki. U osób starszych należy stosować niższe dawki ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń poznawczych i upadków. Farmakoterapia bezsenności powinna być monitorowana pod kątem skuteczności i bezpieczeństwa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane 7,5 mg
Zopitin, zawierający 7,5 mg zopiklonu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany wyłącznie do krótkotrwałego leczenia bezsenności, szczególnie w przypadkach ciężkiej bezsenności, istotnego upośledzenia funkcjonowania psychospołecznego lub zawodowego oraz silnego stresu związanego z zaburzeniami snu. Tabletki o wymiarach 10,0 mm na 5,0 mm, jasnoniebieskie, kapsułkowate, z rowkiem, można dzielić, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki. Zopiklon, mimo że nie jest benzodiazepiną, działa na receptor GABA-ergiczny i podlega podobnym ograniczeniom terapeutycznym, dlatego jego stosowanie wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sanval
Lek Sanval zawiera 10 mg zolpidemu winianu w postaci tabletek powlekanych i wymaga szczególnej ostrożności przy przepisywaniu pacjentom z zaburzeniami oddychania, ze względu na ryzyko depresji ośrodka oddechowego. U pacjentów z niewydolnością wątroby dawkowanie musi być dostosowane zgodnie z charakterystyką produktu, a stosowanie leku jest przeciwwskazane u osób z ciężką niewydolnością wątroby z powodu ryzyka encefalopatii. Przed rozpoczęciem terapii należy ustalić pierwotną przyczynę bezsenności, a utrzymujące się objawy po 7-14 dniach leczenia wymagają dalszej diagnostyki i kontroli lekarskiej.
ciężka niewydolność wątroby, encefalopatia, farmakoterapia bezsenności, laktoza jednowodna, lek nasenny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodek oddechowy, pierwotne zaburzenia psychiczne, podeszły wiek, ryzyko upadku, zaburzenia oddychania, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zolpidem