mandibulektomia
Mandibulektomia to zabieg chirurgiczny polegający na częściowym lub całkowitym usunięciu żuchwy (łac. mandibula). Jest to procedura stosowana głównie w leczeniu nowotworów złośliwych regionu jamy ustnej, w szczególności raka płaskonabłonkowego, który naciekając kość żuchwy wymaga radykalnego leczenia chirurgicznego.
W zależności od rozległości procesu nowotworowego wyróżnia się mandibulektomię segmentalną (usunięcie fragmentu żuchwy wraz z zachowaniem ciągłości), hemimandibulektomię (usunięcie połowy żuchwy) oraz mandibulektomię totalną (całkowite usunięcie żuchwy). Zabieg ten często wiąże się z koniecznością jednoczesnej rekonstrukcji z użyciem płatów mikronaczyniowych, najczęściej z kości strzałkowej.
Poza onkologią, mandibulektomia może być również wykonywana w przypadku rozległych urazów żuchwy, martwicy kości spowodowanej osteoradionekrozą po radioterapii, rozległych procesów zapalnych kości żuchwy czy chorób genetycznych powodujących znaczne deformacje tej kości. Procedura ta wymaga ścisłej współpracy chirurga szczękowo-twarzowego, onkologa, radiologa i protetyka stomatologicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór jamy ustnej – Leczenie
Nowotwory jamy ustnej stanowią szósty najczęściej występujący nowotwór na świecie, wymagający wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Leczenie opiera się na chirurgii, radioterapii, chemioterapii, terapii celowanej (np. cetuksymab) oraz immunoterapii (pembrolizumab, niwolumab), dobieranych w zależności od stadium i lokalizacji guza. Chirurgia, obejmująca resekcję guza, glossektomię, mandibulektomię czy limfadenektomię, jest podstawą terapii we wczesnych stadiach (I-II), z 70-85% skutecznością wyleczenia. W zaawansowanych stadiach (III-IV) stosuje się leczenie skojarzone: chirurgię, radioterapię (w tym IMRT, brachyterapię), chemioradioterapię oraz terapie celowane i immunoterapię. Radioterapia może wywoływać powikłania takie jak mucositis, kserostomia czy osteoradionekroza, a chemioterapia – nudności, mielosupresję i owrzodzenia jamy ustnej. Terapie celowane i immunoterapia niosą ryzyko reakcji skórnych i autoimmunologicznych. W przypadku przerzutów odległych i nawrotów stosuje się leczenie paliatywne oraz udział w badaniach klinicznych.
brachyterapia, cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia, chirurgia rekonstrukcyjna, dysfagia, glossektomia, immunoterapia, inhibitory punktów kontrolnych, kserostomia, leczenie chirurgiczne, limfadenektomia szyjna, maksillektomia, mandibulektomia, mucositis, nawrót nowotworu, niwolumab, nowotwór jamy ustnej, onkolog kliniczny, opieka paliatywna, osteoradionekroza żuchwy, pembrolizumab, pochodne platyny, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, resekcja guza, stadium zaawansowania nowotworu, teleradioterapia, terapia celowana, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Ameloblastoma – Leczenie
Ameloblastoma to rzadki, łagodny, ale miejscowo agresywny nowotwór zębopochodny, charakteryzujący się wysokim ryzykiem nawrotów i destrukcją okolicznych tkanek. Standardem leczenia jest radykalna resekcja chirurgiczna z marginesem 1-2 cm zdrowej tkanki kostnej, co znacząco redukuje ryzyko nawrotu do około 8% w ameloblastoma litego/wielotorbielowatego. W przypadku żuchwy wykonuje się segmentalną mandibulektomię z natychmiastową rekonstrukcją, a w szczęce resekcję en bloc z zachowaniem marginesu co najmniej 1 cm. Metody zachowawcze, takie jak wyłuszczenie, kiretaż czy marsupializacja, stosowane głównie u dzieci i w ameloblastoma jednootworowym, wiążą się z wyższym ryzykiem nawrotów (do 60-90%). W leczeniu nawrotów rekomendowana jest resekcja marginalna lub segmentalna z marginesem bezpieczeństwa co najmniej 1 cm poza granicami radiologicznymi, wraz z natychmiastową rekonstrukcją ubytku kostnego.
ameloblastoma, ameloblastoma wielotorbielowaty, chirurgia szczękowo-twarzowa, dabrafenib, dawka promieniowania, dekompresja, dysfagia, elektrokoagulacja, guz łagodny, implant dentystyczny, inhibitor MEK, kiretaż, krioterapia, mandibulektomia, marsupializacja, monitorowanie pacjenta, mutacja BRAF V600E, mutacja genetyczna, naciekanie okołonerwowe, ponatynib, radioterapia, radioterapia kierowana obrazem, radioterapia z modulacją intensywności, regorafenib, resekcja segmentalna, roztwór Carnoya, staw skroniowo-żuchwowy, szlak MAPK, terapia neoadjuwantowa, trametynib, twarz, wemurafenib, wyłuszczenie guza - Leksykon chorób i schorzeń
Ameloblastoma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Ameloblastoma to łagodny, ale lokalnie agresywny nowotwór zębopochodny, charakteryzujący się wysokim wskaźnikiem wznowy (około 14,11%) przy leczeniu zachowawczym. Wskaźniki przeżycia bez wznowy (RFS) wynoszą 89,1% po 3 latach, 86,4% po 5 latach i 82,8% po 10 latach. Czynniki prognostyczne obejmują resorpcję korzeni zębów, perforację kości korowej, klasyfikację WHO oraz zastosowaną metodę leczenia. Ameloblastoma z niewyraźną granicą radiograficzną wykazuje wyższą ekspresję Ki-67, co koreluje z agresywniejszym przebiegiem i koniecznością radykalnego leczenia chirurgicznego. Różnice rasowe wpływają na wielkość guza i wiek zachorowania, z tendencją do większych guzów i młodszego wieku u pacjentów rasy czarnej (średni wiek 40,5 lat) w porównaniu do rasy białej (średni wiek 47,8 lat).
ameloblastoma wielotorbielowaty, ekspresja Ki-67, granica radiograficzna, komórka nowotworowa, leczenie radykalne, leczenie zachowawcze, mandibulektomia, model nomogramu, mutacja genetyczna, przerzut odległy, resekcja segmentowa, tomografia komputerowa, transformacja złośliwa, wskaźnik Ki-67, złośliwy ameloblastoma