Streptococcous mitis

Streptococcus mitis jest gram-dodatnim, fakultatywnie beztlenowym ziarnikiem należącym do grupy paciorkowców viridans. Bakteria ta stanowi część fizjologicznej flory jamy ustnej, gardła, układu oddechowego oraz przewodu pokarmowego człowieka. S. mitis zazwyczaj wykazuje hemolizę typu alfa na podłożu z krwią, co objawia się jako zielonkawe zabarwienie wokół kolonii bakteryjnych.

Chociaż S. mitis jest uważany za komensala o niskiej wirulencji, w określonych warunkach może stać się patogenem oportunistycznym. U osób z obniżoną odpornością, po zabiegach stomatologicznych lub inwazyjnych procedurach medycznych, bakteria może przedostać się do krwiobiegu i być przyczyną infekcyjnego zapalenia wsierdzia. S. mitis wykazuje również zdolność do tworzenia biofilmu na powierzchniach sztucznych zastawek serca oraz innych implantów medycznych.

Szczepy S. mitis często wykazują naturalną oporność na niektóre antybiotyki, w tym makrolidy i tetracykliny. W leczeniu zakażeń wywołanych przez S. mitis najczęściej stosuje się penicyliny, choć w ostatnich latach obserwuje się wzrost liczby szczepów o zmniejszonej wrażliwości na β-laktamy. W przypadkach ciężkich infekcji zaleca się terapię skojarzoną z aminoglikozydami lub wankomycyną, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka.