cholesterol w osoczu

Cholesterol w osoczu to kluczowy parametr lipidowy, którego pomiar stanowi podstawę oceny ryzyka sercowo-naczyniowego. Jest to steryd występujący w błonach komórkowych i osoczu krwi, transportowany w postaci lipoprotein o różnej gęstości.

W diagnostyce klinicznej oznacza się stężenie cholesterolu całkowitego oraz jego frakcje: LDL (lipoproteiny niskiej gęstości), HDL (lipoproteiny wysokiej gęstości) oraz VLDL (lipoproteiny bardzo niskiej gęstości). Prawidłowe stężenie cholesterolu całkowitego w osoczu powinno wynosić poniżej 190 mg/dl (5,0 mmol/l), a LDL-cholesterolu poniżej 115 mg/dl (3,0 mmol/l).

Podwyższone stężenie cholesterolu w osoczu (hipercholesterolemia) stanowi istotny czynnik ryzyka miażdżycy, choroby wieńcowej i innych chorób układu sercowo-naczyniowego. Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia oraz farmakoterapię, głównie statynami, ezetimibem lub inhibitorami PCSK9 w przypadkach ciężkiej hipercholesterolemii.

Monitorowanie stężenia cholesterolu w osoczu jest niezbędnym elementem profilaktyki pierwotnej i wtórnej chorób układu krążenia, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy palenie tytoniu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl