guz przyusznicy
Guz przyusznicy to patologiczna zmiana w obrębie największego gruczołu ślinowego. Guzy przyusznicy mogą być łagodne lub złośliwe, przy czym w około 80% przypadków mamy do czynienia z guzami łagodnymi. Najczęstszym typem guza łagodnego jest gruczolak wielopostaciowy (adenoma pleomorphicum), stanowiący około 65% wszystkich nowotworów przyusznicy.
Objawami klinicznymi guza przyusznicy są najczęściej niebolesny, wolno rosnący guz w okolicy kąta żuchwy lub za uchem, mogący powodować asymetrię twarzy. W przypadku guzów złośliwych może wystąpić ból, porażenie nerwu twarzowego, szybki wzrost zmiany oraz naciekanie okolicznych tkanek.
Diagnostyka guzów przyusznicy obejmuje badanie fizykalne, USG, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny oraz biopsję cienkoigłową. Leczeniem z wyboru jest zabieg chirurgiczny – parotidektomia (częściowa lub całkowita), z zachowaniem nerwu twarzowego. W przypadku guzów złośliwych może być konieczne uzupełnienie leczenia radioterapią lub chemioterapią.
Rokowanie w przypadku guzów łagodnych jest dobre, jednak istnieje ryzyko wznowy, szczególnie w przypadku niecałkowitego usunięcia zmiany. Guzy złośliwe mają gorsze rokowanie, zależne od typu histologicznego, stopnia zaawansowania i zajęcia węzłów chłonnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Guzy gruczołów ślinowych – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Guzy gruczołów ślinowych stanowią 6-8% wszystkich guzów głowy i szyi oraz mniej niż 1% nowotworów diagnozowanych rocznie w USA. Występują w dużych gruczołach (przyusznym, podżuchwowym, podjęzykowym) oraz mniejszych gruczołach w jamie ustnej i górnych drogach oddechowych. Większość jest łagodna, z powolnym wzrostem, najczęściej w gruczole przyusznym, manifestując się bezbolesnym guzkiem. Złośliwe guzy mogą powodować objawy neurologiczne, np. osłabienie nerwu twarzowego, co jest złym prognostycznie. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, ultrasonografię, TK, MRI oraz biopsję cienkoigłową (FNA). Leczenie opiera się głównie na chirurgii – od powierzchownej parotidektomii po całkowite usunięcie gruczołu i limfadenektomię szyjną, z zachowaniem funkcji nerwu twarzowego, jeśli to możliwe. Radioterapia pooperacyjna jest wskazana przy guzach o wysokim stopniu złośliwości, dodatnich marginesach, inwazji okołonerwowej lub chorobie węzłowej. Chemioterapia stosowana jest w wybranych przypadkach zaawansowanych lub przerzutowych, a nowoczesne terapie celowane i immunoterapia zyskują na znaczeniu.
biomarker, biopsja cienkoigłowa, dysfagia, gruczoł podżuchwowy, gruczoł przyuszny, gruczoł ślinowy, guz gruczołu ślinowego, guz przyusznicy, immunoterapia, inwazja okołonerwowa, kserostomia, limfadenektomia, margines tkanek, medycyna precyzyjna, nawrót nowotworu, nerw twarzowy, nowotwór głowy i szyi, opieka paliatywna, otolaryngolog, parotidektomia, parotidektomia powierzchowna, przeszczep nerwu, radioterapia neutronowa, rak gruczołowo-torbielowaty, rezonans magnetyczny, terapia celowana, terapia logopedyczna, terapia mowy i połykania, test molekularny, tomografia komputerowa, ultrasonografia, wizyta kontrolna, zespół Frey’a