acrochordon
Acrochordon, znany również jako skóra zwisająca lub włókniaki miękkie, to łagodna zmiana skórna o charakterze brodawkowatym, występująca najczęściej w miejscach narażonych na tarcie, takich jak szyja, pachy, pachwiny czy powieki. Zmiany te mają postać miękkich, uszypułowanych lub płaskich narośli o barwie cielistej lub brązowej, wielkości zazwyczaj od kilku milimetrów do 1-2 centymetrów.
Etiologia acrochordonu nie jest w pełni poznana, ale wiąże się z nadmierną proliferacją komórek naskórka i skóry właściwej. Czynnikami sprzyjającymi powstawaniu tych zmian są: otyłość, ciąża, insulinooporność oraz zaburzenia hormonalne. Istnieje korelacja między występowaniem licznych włókniaków miękkich a zwiększonym ryzykiem cukrzycy typu 2 i zespołu metabolicznego.
Rozpoznanie acrochordonu zazwyczaj opiera się na badaniu klinicznym, a w razie wątpliwości wykonuje się badanie histopatologiczne. Leczenie, podejmowane głównie ze względów estetycznych lub w przypadku drażnienia mechanicznego, obejmuje elektrokoagulację, krioterapię, wycięcie chirurgiczne lub podwiązanie u podstawy. Powikłania są rzadkie, a nawroty możliwe, szczególnie gdy nie zostaną wyeliminowane czynniki predysponujące.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki łojotokowe (lub polipy skórne, acrochordony) – Objawy
Brodawki łojotokowe (acrochordony) to łagodne, miękkie wyrośla skórne, przytwierdzone do skóry cienką szypułą, o średnicy zwykle od 1-2 mm do 5 mm, rzadko osiągające 1-2 cm. Występują u około 50% dorosłych, częściej po 40. roku życia, lokalizując się głównie w fałdach i miejscach ocierania skóry, takich jak szyja, pachy, okolice powiek, pachwiny, pod piersiami, pośladki oraz okolice narządów płciowych. Zmiany te są wynikiem nadmiernego nagromadzenia komórek w naskórku i skórze właściwej, nie wykazują potencjału złośliwości i zwykle pozostają stabilne po początkowym wzroście. Charakterystyczne cechy to miękka, mięsista struktura, kolor od skóry do ciemniejszego, gładka lub lekko pomarszczona powierzchnia oraz brak samoistnej regresji, chyba że dojdzie do skręcenia szypuły i samoistnego odpadnięcia.
Pomimo łagodnego charakteru, brodawki łojotokowe mogą ulegać podrażnieniom, krwawieniu, zakażeniom oraz martwicy w wyniku skręcenia szypuły. Wskazane jest monitorowanie zmian pod kątem szybkiego wzrostu, zmiany koloru (intensywnie czerwony, czarny lub wielobarwny), bólu, świądu czy krwawienia bez urazu, co wymaga konsultacji dermatologicznej w celu wykluczenia innych patologii. Diagnostyka opiera się na charakterystycznym wyglądzie i obecności szypuły, jednak każda nowa lub zmieniająca się zmiana powinna być oceniona klinicznie, aby odróżnić brodawki łojotokowe od innych zmian skórnych, w tym nowotworów. Leczenie nie jest konieczne, chyba że zmiany powodują dolegliwości lub komplikacje.