czynnik V Leiden

Czynnik V Leiden jest najczęstszą genetyczną przyczyną trombofilii, stanowiącą około 40-50% przypadków dziedzicznej nadkrzepliwości. Jest to mutacja punktowa w genie kodującym czynnik V krzepnięcia (mutacja G1691A), prowadząca do zamiany argininy na glutaminę w pozycji 506. Ta zmiana powoduje oporność czynnika V na działanie aktywowanego białka C (APC), które w warunkach fizjologicznych inaktywuje czynnik V, ograniczając proces krzepnięcia.

Obecność mutacji czynnika V Leiden zwiększa ryzyko zakrzepicy żylnej 3-8 krotnie u heterozygot oraz 50-80 krotnie u homozygot. U nosicieli tego defektu genetycznego obserwuje się zwiększoną częstość występowania zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zakrzepicy żył mózgowych oraz nawracających poronień. Ryzyko zakrzepicy znacząco wzrasta przy współistnieniu innych czynników ryzyka, jak doustna antykoncepcja hormonalna, ciąża, unieruchomienie czy operacje.

Diagnostyka czynnika V Leiden opiera się na badaniach genetycznych (PCR) wykrywających mutację G1691A lub testach czynnościowych oceniających oporność na aktywowane białko C. Wykrycie tej mutacji ma istotne znaczenie kliniczne w profilaktyce powikłań zakrzepowych, zwłaszcza w sytuacjach zwiększonego ryzyka. U pacjentów z potwierdzoną mutacją należy rozważyć modyfikację stylu życia, unikanie dodatkowych czynników ryzyka oraz w określonych przypadkach profilaktykę przeciwzakrzepową.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hastina 21 0,02 mg + 3 mg

Hastina 21, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, w tym laktozę jednowodną (44 mg/tabletka). Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebyte żylne i tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (VTE i ATE), w tym zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu oraz stany prodromalne jak dławica piersiowa czy TIA. Szczególne znaczenie mają genetyczne predyspozycje, takie jak oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S, hiperhomocysteinemia oraz obecność przeciwciał antyfosfolipidowych. Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z migreną z aurą, ciężkimi chorobami wątroby, ostrą lub ciężką niewydolnością nerek, nowotworami hormonozależnymi oraz nieustalonym krwawieniem z dróg rodnych. Również stosowanie równoczesne z niektórymi terapiami przeciwwirusowymi (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir/dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem) jest przeciwwskazane.
aktywowane białko C, antykoagulant toczniowy, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir/pibrentaswir, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertrójglicerydemia, laktoza jednowodna, migrena bez aury, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, ombitaswir parytaprewir rytonawir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adaring (0,12 mg + 0,015 mg)/24 h

System terapeutyczny dopochwowy Adaring, uwalniający etonogestrel i etynyloestradiol w dawkach odpowiednio 0,120 mg i 0,015 mg na dobę, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z aktywną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich (DVT) i zatorowością płucną (PE), a także u pacjentek z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami do VTE, takimi jak oporność na aktywowane białko C (czynnik V Leiden), niedobór antytrombiny III, białka C lub białka S. Przeciwwskazaniem jest również wysokie ryzyko VTE związane z wieloma czynnikami ryzyka lub planowanymi rozległymi zabiegami chirurgicznymi z długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, system Adaring nie powinien być stosowany u pacjentek z aktywną lub przebytą tętniczą chorobą zakrzepowo-zatorową (ATE), w tym po zawale mięśnia sercowego, udarze mózgu, czy u pacjentek z migreną z aurą, a także u osób z wysokim ryzykiem ATE, np. z cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniem tętniczym lub ciężką dyslipoproteinemią.
choroba naczyń mózgowych, choroba wątroby, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etonogestrel, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z pochwy, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór narządów rodnych, nowotwór wątroby, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir, system dopochwowy, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica żył głębokich – Patofizjologia i mechanizm

Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) jest wynikiem zaburzenia równowagi hemostatycznej, w której kluczową rolę odgrywa triada Virchowa: zastój żylny, uszkodzenie śródbłonka oraz nadkrzepliwość. Zastój krwi, szczególnie w kieszeniach przylegających do zastawek żylnych, prowadzi do hipoksji, co indukuje ekspresję czynników prokoagulacyjnych, takich jak P-selektyna, Egr-1 i HIF-1α. Skrzepy składają się z białych skrzepów bogatych w płytki (linie Zahna) oraz zewnętrznego skrzepu fibrynowego z czerwonymi krwinkami. Uszkodzenie śródbłonka inicjuje proces zapalny i aktywację leukocytów, zwłaszcza neutrofili, które poprzez uwalnianie neutrofilowych pułapek zewnątrzkomórkowych (NETs) wspomagają tromboplastyczne mechanizmy. Proces krzepnięcia obejmuje aktywację szlaków zewnątrz- i wewnątrzpochodnego, z kluczową rolą czynnika Xa i trombiny w przekształcaniu fibrynogenu w fibrynę. Naturalne mechanizmy przeciwzakrzepowe, takie jak szlak heparyna-antytrombina III (ATIII), białka C i S oraz inhibitor czynnika tkankowego, mogą być upośledzone, zwłaszcza po urazach czy operacjach.
antytrombina III, białko C, czynnik tkankowy, czynnik V Leiden, czynnik von Willebranda, hiperkoagulacja, hipoksja, nadciśnienie żylne, neutrofilowa pułapka zewnątrzkomórkowa, P-selektyna, phlegmasia cerulea dolens, przewlekła niewydolność żylna, przewlekłe zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne, szlak wewnątrzpochodny, szlak zewnątrzpochodny, tkankowy aktywator plazminogenu, triada Virchowa, tromboliza, trombozapalenie, uszkodzenie śródbłonka, zakrzepica żył głębokich, zastój żylny, zatorowość płucna, zespół pozakrzepowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Etonogestrel – Przeciwwskazania stosowania

Etonogestrel, stosowany w formie systemów dopochwowych (Adaring, Circlet) oraz implantów podskórnych (Implanon NXT), jest progestagenem wykorzystywanym w hormonalnej antykoncepcji. Przeciwwskazania do jego stosowania różnią się w zależności od postaci farmaceutycznej i składu preparatu. Systemy dopochwowe zawierające etonogestrel i etynylestradiol są przeciwwskazane u pacjentek z aktywną lub przebytą żylno-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym przy dziedzicznych defektach układu krzepnięcia (np. oporność na aktywowane białko C, niedobór antytrombiny III, białka C lub S), a także u osób z wysokim ryzykiem VTE, np. po rozległych zabiegach chirurgicznych z długotrwałym unieruchomieniem. Implant Implanon NXT, zawierający wyłącznie etonogestrel, jest przeciwwskazany jedynie przy obecnej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej. Ponadto, systemy dopochwowe są przeciwwskazane przy tętniczych zaburzeniach zakrzepowo-zatorowych (ATE), takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migrena z aurą, oraz u pacjentek z poważnymi czynnikami ryzyka, np. cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniem tętniczym czy dyslipoproteinemią.
antykoagulant toczniowy, białko C aktywowane, choroba naczyń mózgowych, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etonogestrel, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalna antykoncepcja, implant podskórny, induktor enzymów wątrobowych, karbamazepina, krwawienie z pochwy, migrena z aurą, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, ombitaswir, progestagen, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, ryfampicyna, sofosbuwir, system terapeutyczny dopochwowy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Gestoden – Przeciwwskazania stosowania

Gestoden, będący progestagenem stosowanym w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych w połączeniu z etynyloestradiolem, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, w tym laktozę jednowodną i sacharozę. Kluczowymi przeciwwskazaniami są choroby zakrzepowo-zatorowe, zarówno żylne (np. DVT, PE) jak i tętnicze (np. zawał mięśnia sercowego, udar), a także dziedziczne lub nabyte predyspozycje do tych schorzeń, takie jak oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S, hiperhomocysteinemia oraz obecność przeciwciał antyfosfolipidowych. Dodatkowo, gestoden jest przeciwwskazany u pacjentek z migreną z aurą, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i trzustki, nowotworami zależnymi od hormonów płciowych, a także w ciąży lub podejrzeniu ciąży. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet powyżej 35 roku życia, palących tytoń, otyłych (BMI > 30 kg/m²) oraz z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku chorób zakrzepowo-zatorowych.
antykoagulant toczniowy, ciężka choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, gestoden, glekaprewir z pibrentaswirem, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z aurą, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, ombitaswir z parytaprewirem, oporność na aktywowane białko C, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, udar, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Etynyloestradiol – Przeciwwskazania stosowania

Etynyloestradiol, syntetyczny estrogen stosowany w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, wymaga starannej kwalifikacji pacjentek ze względu na liczne przeciwwskazania związane z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz wpływem na układ krążenia, wątrobę i metabolizm. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebytą żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), dziedziczne i nabyte predyspozycje do VTE (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy migrena z aurą. Dodatkowo, preparaty z etynyloestradiolem są przeciwwskazane u pacjentek z ciężkimi chorobami wątroby, nowotworami hormonozależnymi (narządów rodnych, piersi), ciężką hipertriglicerydemią z zapaleniem trzustki, ciężką niewydolnością nerek oraz w przypadku krwawień z dróg rodnych o nieustalonej etiologii. Wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe, takie jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze (ciśnienie powyżej 140/90 mmHg) i ciężka dyslipoproteinemia, również stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania etynyloestradiolu.
aktywowane białko C, ciężka dyslipoproteinemia, ciężka hipertriglicerydemia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, lecytyna sojowa, migrena z aurą, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwory hormonozależne, ombitaswir z parytaprewirem, oponiak, opryszczka ciężarnych, otoskleroza, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, syntetyczny estrogen, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka ciążowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Yasminelle 3 mg + 0,02 mg

Yasminelle, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z ryzykiem lub występowaniem żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE i ATE). Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebytą zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, dziedziczne i nabyte predyspozycje do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także stany kliniczne takie jak migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia. Lek zawiera również 46 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej 48,18 mg), co jest istotne u pacjentek z nietolerancją tego cukru.
ciężka choroba wątroby, ciężka dyslipoproteinemia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon, etynyloestradiol, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza, migrena z ogniskowymi objawami, nadwrażliwość na składniki, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór narządów płciowych, ombitaswir z parytaprewirem, oporność na aktywowane białko C, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny produkt antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Circlet (0,120 mg + 0,015 mg)/24 h

System terapeutyczny dopochwowy Circlet zawiera etonogestrel 0,120 mg oraz etynyloestradiol 0,015 mg na 24 godziny i jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z aktywną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich (DVT) i zatorowością płucną (PE), a także u osób z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami do VTE, takimi jak oporność na aktywowane białko C (APC), niedobory antytrombiny III, białka C lub białka S. Ponadto, przeciwwskazania obejmują planowane lub przebyty rozległy zabieg operacyjny z długotrwałym unieruchomieniem oraz wysokie ryzyko VTE wynikające z wielu czynników ryzyka. System nie powinien być stosowany także u pacjentek z tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi (ATE), w tym zawałem mięśnia sercowego, udarem mózgu, migreną z ogniskowymi objawami neurologicznymi oraz u osób z wysokim ryzykiem ATE, np. z cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniem tętniczym lub ciężką dyslipoproteinemią.
antykoagulant toczniowy, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etonogestrel, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, nowotwór narządów rodnych, nowotwór wątroby, oporność na aktywowane białko C, powikłania naczyniowe cukrzycy, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, system dopochwowy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica zatoki jamistej – Diagnostyka i diagnoza

Zakrzepica zatoki jamistej (CST) to rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne powikłanie infekcji twarzoczaszki, zatok, oczodołu czy gardła, które wymaga szybkiego rozpoznania i leczenia. Klinicznie charakteryzuje się wysoką gorączką, silnym bólem głowy w okolicy oczodołowej, obrzękiem okołooczodołowym, porażeniem nerwów okoruchowych oraz zaburzeniami widzenia i świadomości. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, gdzie tomografia komputerowa z kontrastem i wenografią (CTV) wykazuje czułość około 95%, natomiast MRI z wenografią (MRV) jest preferowaną metodą ze względu na wyższą czułość i możliwość oceny wieku zakrzepu. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się leukocytozę, podwyższone OB, CRP i D-dimery, jednak prawidłowy poziom D-dimerów nie wyklucza CST. Badania w kierunku trombofilii powinny być wykonywane po zakończeniu terapii przeciwzakrzepowej. Nakłucie lędźwiowe nie jest rutynowo zalecane, chyba że istnieje podejrzenie zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
czynnik V Leiden, diplopia, jaskra zamykającego się kąta, leukocytoza z przesunięciem w lewo, markery stanu zapalnego, mukormykoza, nakłucie lędźwiowe, obrazowanie dyfuzyjne MRI, obrzęk spojówki, płyn mózgowo-rdzeniowy, posiew krwi, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przetoka szyjno-jamista, ptoza powieki, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa z kontrastem, trombocytopenia, wytrzeszcz oczu, zaburzenia zakrzepowe, zakrzepica zatoki jamistej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie tkanki łącznej oczodołu, zapalenie zatok, zespół Tolosa-Hunta
Leksykon substancji czynnych
Dienogest – Przeciwwskazania stosowania

Dienogest, syntetyczny progestagen o działaniu antygonadotropowym, antyandrogennym i progestagennym, występuje w preparatach jednoskładnikowych (2 mg dienogestu) stosowanych głównie w leczeniu endometriozy oraz w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, najczęściej w połączeniu z etynyloestradiolem lub estradiolem. Preparaty jednoskładnikowe (np. Diemono, Endofemine) są przeciwwskazane u pacjentek z czynną żylna chorobą zakrzepowo-zatorową, chorobami układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężką chorobą wątroby, guzami wątroby, nowotworami zależnymi od hormonów płciowych, niediagnostykowanym krwawieniem z pochwy oraz nadwrażliwością na dienogest lub substancje pomocnicze.
antykoagulant toczniowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba niedokrwienna serca, ciężka choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, działanie antyandrogenne, działanie antygonadotropowe, działanie progestagenne, endometrioza, estradiol, etynyloestradiol, glekaprewir z pibrentaswirem, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hiperplazja endometrium, hipertriglicerydemia, krwawienie z pochwy, leczenie przeciwzakrzepowe, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, ombitaswir z parytaprewirem, operacja bariatryczna, oporność na aktywowane białko C, porfiria, progestagen, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, rak piersi, sofosbuwir z welpataswirem, toczeń rumieniowaty układowy, trombofilia, udar naczyniowy mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół krótkiego jelita, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica żył głębokich – Epidemiologia

Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) jest powszechnym schorzeniem o częstości występowania około 1-2 przypadków na 1000 osób rocznie w populacji ogólnej, z roczną zapadalnością na poziomie 80/100 000 osób. ZŻG dotyczy głównie kończyn dolnych (88,5% przypadków), a ryzyko wzrasta znacząco z wiekiem, szczególnie po 45 roku życia, osiągając 56/1000 rocznie u osób w wieku 80 lat. W grupach wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci hospitalizowani (20-70%), osoby na oddziałach intensywnej terapii (do 37,2%) oraz pacjenci onkologiczni (stanowiący 20% wszystkich przypadków), częstość występowania jest znacznie wyższa. Kobiety w ciąży mają 5-krotnie zwiększone ryzyko ZŻG, z częstością około 1,2 na 1000 porodów. Zakrzepica ma charakter nawrotowy – u 33% pacjentów dochodzi do nawrotu w ciągu 10 lat, a czynniki predykcyjne obejmują wiek, płeć męską, otyłość, aktywną chorobę nowotworową i choroby neurologiczne. ZŻG wiąże się z poważnymi powikłaniami, w tym zespołem pozakrzepowym (dotyczącym 50% pacjentów) oraz zatorowością płucną, która zwiększa śmiertelność nawet 10-krotnie.
antykoagulacja, apiksaban, choroba nowotworowa, czynnik V Leiden, dabigatran, doustne środki antykoncepcyjne, enoksaparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, hospitalizacja, niedobór białka C, owrzodzenie żylne, pończochy uciskowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, tomografia komputerowa, trombofilia, ultrasonografia, warfaryna, zakrzepica wysiłkowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Pageta-Schroettera, zespół pozakrzepowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Mutacja czynnika v leiden – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Mutacja czynnika V Leiden, będąca autosomalnie dominującą mutacją genu F5, jest najczęstszym dziedzicznym zaburzeniem krzepnięcia, prowadzącym do oporności czynnika V na degradację przez aktywowane białko C i w konsekwencji do stanu nadkrzepliwości. Występuje u 3-8% populacji kaukaskiej (heterozygoty) i około 1:5000 (homozygoty). Diagnostyka obejmuje test oporności na aktywowane białko C oraz badanie genetyczne potwierdzające mutację i rozróżniające heterozygoty od homozygot. Wskazania do testowania obejmują m.in. zakrzepicę żylną u osób <50 r.ż., zakrzepicę w nietypowych lokalizacjach, nawracającą zakrzepicę, silną rodzinną historię chorób zakrzepowych oraz zakrzepicę u kobiet w ciąży lub stosujących doustne środki antykoncepcyjne. Opieka nad pacjentem wymaga interdyscyplinarnego podejścia, w tym edukacji pacjenta, monitorowania terapii przeciwkrzepliwej oraz profilaktyki zakrzepicy w sytuacjach ryzyka, takich jak hospitalizacja czy ciąża.
aktywowane białko C, antykoagulant toczniowy, badanie genetyczne, biżuteria medyczna, czynnik V Leiden, doustny antykoagulant, genetyk kliniczny, hematolog, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, heterozygota, homozygota, krwawienie, lek przeciwkrzepliwy, lepkość krwi, mutacja autosomalnie dominująca, nawracające poronienie, nowy doustny antykoagulant, oddzielenie łożyska, ograniczenie wzrostu płodu, oporność na aktywowane białko C, parametr krzepnięcia, pończocha uciskowa, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, stan nadkrzepliwości, stan przedrzucawkowy, warfaryna, wewnątrzmaciczne ograniczenie wzrostu płodu, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, żyła krezkowa, żyła mózgowa, żyła wątrobowa
Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość powierzchowna (tromboflebitis powierzchowna) – Patofizjologia i mechanizm

Żylakowatość powierzchowna, czyli zapalenie zakrzepowe żył powierzchownych, to stan zapalno-zakrzepowy najczęściej dotyczący żył kończyn dolnych, zwłaszcza żyły odpiszczelowej wielkiej (60-80%) i małej (10-20%). Patogeneza opiera się na triadzie Virchowa: uszkodzeniu ściany naczynia, zastojowi lub turbulentnemu przepływowi krwi oraz zmianach w składnikach krwi, z naciskiem na kluczową rolę uszkodzenia śródbłonka w inicjacji zakrzepicy. Proces zapalny prowadzi do agregacji płytek krwi, mediowanej przez trombinę i tromboksan A2, co skutkuje tworzeniem skrzeplin silnie przylegających do ściany żyły, zmniejszając ryzyko ich oderwania. Czynniki ryzyka obejmują żylaki, urazy, długotrwałe unieruchomienie, stany nadkrzepliwości (np. mutacje czynnika V Leiden, protrombiny G20210A), ciążę, terapię hormonalną, nowotwory złośliwe oraz choroby autoimmunologiczne. Diagnostyka opiera się na badaniu ultrasonograficznym duplex, które pozwala ocenić zakres zakrzepicy i wykluczyć współistniejącą zakrzepicę żył głębokich, występującą u około 25% pacjentów, z ryzykiem zatorowości płucnej do 33%.
badanie ultrasonograficzne duplex, choroba refluksowa żył, czynnik V Leiden, mutacja protrombiny G20210A, naciek leukocytarny, niedobór białka C, odkładanie fibryny, oporność na aktywowane białko C, połączenie odpiszczelowo-udowe, prostaglandyna, stan nadkrzepliwości, triada Virchowa, tromboksan A2, turbulentny przepływ krwi, uszkodzenie ściany naczynia, uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Trousseau, żyła odpiszczelowa mała, żyła odpiszczelowa wielka, żyła przeszywająca, żylaki kończyn dolnych, żylakowatość powierzchowna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mercilon 0,15 mg + 0,02 mg

Mercilon, zawierający 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, w tym laktozę jednowodną (<80 mg). Lek nie powinien być podawany pacjentkom z aktywną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), dziedziczną lub nabytą predyspozycją do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także w okresie rozległych zabiegów operacyjnych z długotrwałym unieruchomieniem. Przeciwwskazania obejmują również tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, TIA), migrenę z aurą, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzycę z powikłaniami naczyniowymi, ciężką dyslipoproteinemię oraz choroby wątroby i trzustki związane z hipertriglicerydemią. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentek z nowotworami zależnymi od hormonów płciowych, rozrostem endometrium, krwawieniami o nieznanej etiologii oraz w ciąży lub jej podejrzeniu.
antykoagulant toczniowy, czynnik V Leiden, dezogestrel, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z pochwy, leki przeciwwirusowe WZW C, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór wątroby, oporność na aktywowane białko C, powikłania naczyniowe cukrzycy, predyspozycja dziedziczna, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rozrost endometrium, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Norgestimat – Przeciwwskazania stosowania

Norgestimat, stosowany w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych (np. Liberelle 0,25 mg + 0,035 mg etynyloestradiolu), jest przeciwwskazany u pacjentek z aktywną lub przebytą żylno-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową (ŻChZZ), w tym z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami takimi jak oporność na aktywowane białko C (czynnik V Leiden), niedobory antytrombiny III, białka C i S. Przeciwwskazania obejmują także wysokie ryzyko ŻChZZ związane z planowanymi rozległymi zabiegami operacyjnymi i długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, norgestimat jest niewskazany u pacjentek z tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, w tym z przebytym zawałem mięśnia sercowego, udarem mózgu, migreną z aurą oraz obecnością czynników ryzyka takich jak hiperhomocysteinemia, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia.
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, choroba zastawek serca, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, norgestimat, nowotwór hormonozależny, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, parytaprewir, pibrentaswir, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, przerost endometrium, rytonawir, sofosbuwir, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, udar, welpataswir, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Axia Plus 3 mg + 0,02 mg

Axia Plus, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym w formie tabletek powlekanych. Stosowanie tego preparatu jest przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę (44 mg w różowych tabletkach aktywnych i 89,5 mg w białych tabletkach placebo), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z aktualnym lub zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), w tym po przebytym DVT lub PE, z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami takimi jak oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C lub S, a także u pacjentek planujących rozległe zabiegi operacyjne z długotrwałym unieruchomieniem oraz u tych z wieloma czynnikami ryzyka VTE.
antykoagulant toczniowy, choroba naczyń mózgowych, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z pochwy, laktoza jednowodna, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, oporność na aktywowane białko C, próby czynnościowe wątroby, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naraya Plus 0,02 mg + 3 mg

Lek Naraya Plus, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest przeciwwskazany u pacjentek z obecną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym z zakrzepicą żył głębokich (DVT) i zatorowością płucną (PE), a także u osób z wrodzonymi i nabytymi predyspozycjami do VTE, takimi jak oporność na aktywne białko C (APC), niedobory antytrombiny III, białka C i białka S. Przeciwwskazaniem jest także przygotowanie do rozległych zabiegów operacyjnych z długotrwałym unieruchomieniem oraz obecność wielu czynników ryzyka zakrzepicy żylnej. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z chorobami tętnic, w tym aktywnym lub przebytym zawałem mięśnia sercowego, dławicą piersiową, udarem mózgu (aktywnym lub przebytym) oraz przemijającym napadem niedokrwiennym (TIA). Obecność genetycznych lub nabytych predyspozycji do zakrzepicy tętniczej, takich jak hiperhomocysteinemia czy obecność przeciwciał antyfosfolipidowych, również stanowi przeciwwskazanie.
antykoagulant toczniowy, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dasabuwir, dławica piersiowa, drospirenon, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, krwawienie z pochwy, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir parytaprewir rytonawir, oporność na aktywne białko C, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg

Lek Levomine midi, zawierający 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 125 mikrogramów lewonorgestrelu, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na laktozę (52,01 mg w tabletce), oraz u tych z czynna lub przebyta żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), genetyczną lub nabytą predyspozycją do zakrzepicy (np. mutacja czynnika V Leiden, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także u pacjentek planujących rozległe zabiegi operacyjne z długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, przeciwwskazania obejmują tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak przebyty zawał mięśnia sercowego, udar mózgu lub TIA, migrenę z aurą, oraz obecność czynników ryzyka takich jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia.
amenorrhea, antykoagulant toczniowy, cukrzyca naczyniowa, czynnik V Leiden, dasabuwir, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, krwawienie z pochwy, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, sofosbuwir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Astha 0,03 mg + 2 mg

Lek Astha, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z ryzykiem lub występowaniem żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej. Przeciwwskazania obejmują m.in. aktywną lub przebyłą zakrzepicę żył głębokich (DVT), zatorowość płucną (PE), dziedziczne defekty układu krzepnięcia (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także choroby naczyń mózgowych, migrenę z aurą, cukrzycę z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemię. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym laktozę (60,90 mg w tabletce), oraz w przypadku ciąży, nieustalonego krwawienia z dróg rodnych, ciężkich chorób wątroby, zapalenia trzustki z hipertrójglicerydemią oraz nowotworów hormonozależnych narządów płciowych i piersi.
Stosowanie leku Astha jest również przeciwwskazane podczas terapii niektórymi lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w leczeniu zapalenia wątroby typu C, takimi jak ombitaswir/parytaprewir/rytonawir/dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir oraz sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, ze względu na ryzyko interakcji. Wskazane jest natychmiastowe przerwanie terapii w przypadku wystąpienia objawów prodromalnych chorób naczyniowych, takich jak dławica piersiowa czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek planujących rozległe zabiegi chirurgiczne z długotrwałym unieruchomieniem oraz u tych z nieprawidłowościami w badaniach czynnościowych wątroby, aż do ich normalizacji. Lekarz powinien dokładnie ocenić ryzyko zakrzepowo-zatorowe i przeciwwskazania przed zaleceniem stosowania leku Astha.
antykoagulant toczniowy, choroba naczyń mózgowych, choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dienogest, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir/pibrentaswir, hiperhomocysteinemia, hipertrójglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, incydent sercowo-naczyniowy, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór narządów płciowych, nowotwór wątroby, ombitaswir parytaprewir rytonawir, oporność na aktywowane białko C, próby czynnościowe wątroby, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby typu C, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seasonique 150 mcg + 30 mcg (tabl. różowa); 10 mcg (tabl. biała)

Lek Seasonique, zawierający 150 µg lewonorgestrelu oraz 30 µg etynyloestradiolu w tabletkach różowych i 10 µg etynyloestradiolu w tabletkach białych, jest przeciwwskazany u pacjentek z ryzykiem lub występowaniem żylnej (VTE) i tętniczej (ATE) choroby zakrzepowo-zatorowej. Do grupy wysokiego ryzyka należą pacjentki z aktywną lub przebytą zakrzepicą żył głębokich, zatorowością płucną, dziedzicznymi defektami układu krzepnięcia (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także z rozległymi zabiegami chirurgicznymi i długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, przeciwwskazania obejmują choroby tętnicze, takie jak przebyty zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migreny z aurą, hiperhomocysteinemię, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych oraz poważne czynniki ryzyka, jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia.
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z pochwy, lewonorgestrel, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, parytaprewir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, sofosbuwir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vibin mini 3 mg + 0,02 mg

Produkt leczniczy Vibin mini, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z ryzykiem lub obecnością żylnej oraz tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE i ATE). Przeciwwskazania obejmują aktywne lub przebyte epizody zakrzepicy żył głębokich (DVT), zatorowości płucnej (PE), udaru mózgu, zawału mięśnia sercowego, a także genetyczne i nabyte predyspozycje do zakrzepicy, takie jak oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S, hiperhomocysteinemię oraz obecność przeciwciał antyfosfolipidowych. Dodatkowo, preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z migrenami z aurą, ciężką dyslipoproteinemią, cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi oraz ciężkim nadciśnieniem tętniczym. Należy również unikać stosowania Vibin mini u pacjentek z ciężką chorobą wątroby, niewydolnością nerek, guzami wątroby oraz nowotworami hormonozależnymi, a także w przypadku krwawień z dróg rodnych o nieustalonej etiologii i nadwrażliwości na składniki preparatu.
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, lek przeciwzakrzepowy, migrena z ogniskowymi objawami, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość zakrzepowa – Etiologia i przyczyny

Żylakowatość zakrzepowa (thrombophlebitis) to zapalenie żyły z obecnością skrzepu, najczęściej dotyczące żył powierzchownych kończyn dolnych. Etiologia opiera się na triadzie Virchowa: uszkodzeniu ściany naczynia, zaburzeniach przepływu krwi (zastój, turbulencje) oraz zwiększonej krzepliwości krwi. Czynniki ryzyka obejmują urazy żył (np. cewnikowanie, zabiegi chirurgiczne), długotrwałe unieruchomienie, żylaki (występujące w 75-88% przypadków), wrodzone trombofilie (mutacja czynnika V Leiden u ~40% pacjentów, niedobory białka C, S, antytrombiny III), stosowanie estrogenów (zwiększenie ryzyka 3-12-krotne), ciążę i okres połogu, choroby autoimmunologiczne (SLE, zespół antyfosfolipidowy), infekcje (w tym COVID-19) oraz nowotwory, zwłaszcza gruczolakoraki trzustki (zespół Trousseau). Procedury medyczne, takie jak długotrwałe cewnikowanie dożylne, zwiększają ryzyko zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych, które może prowadzić do zakrzepicy żył głębokich (DVT) u 6-40% pacjentów, a w konsekwencji do zatorowości płucnej (PE).
cewnik dożylny, choroba Behçeta, choroba Buergera, choroba refluksowa żył, czynnik V Leiden, guzkowe zapalenie tętnic, krzepliwość krwi, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, nieprawidłowy przepływ krwi, niewydolność żylna, septyczne zapalenie żył, skleroterapia, skrzep, triada Virchowa, trombofilia, uszkodzenie naczynia krwionośnego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie błon płodowych, zapalenie endometrium, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół Trousseau, żyła odpiszczelowa wielka, żylaki, żylakowatość zakrzepowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sylvie 20 20 mcg + 75 mcg

Lek Sylvie 20 zawiera 20 µg etynyloestradiolu i 75 µg gestodenu i jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z czynna lub przebyta żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną, oraz u osób z genetycznymi predyspozycjami do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobór antytrombiny III, białka C lub S). Przeciwwskazania obejmują także tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (ATE), takie jak przebyty zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny (TIA), a także migrenę z ogniskowymi objawami neurologicznymi. Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężkimi chorobami wątroby, nowotworami hormonozależnymi, ciążą, zapaleniem trzustki z hipertriglicerydemią oraz przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków przeciwwirusowych na HCV (np. ombitaswir/parytaprewir/rytonawir + dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) ze względu na ryzyko wzrostu aktywności aminotransferaz.
afazja, antykoagulant toczniowy, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, czynność wątroby, dławica piersiowa, długotrwałe unieruchomienie, dysfunkcja wątroby, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, gestoden, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, laktoza jednowodna, migrena z objawami ogniskowymi, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór narządów płciowych, ombitaswir z parytaprewirem, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, steroidowe hormony płciowe, tabletka drażowana, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dionelle 0,03 mg + 2 mg

Produkt leczniczy Dionelle, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg dienogestu w formie tabletek powlekanych, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z aktywną lub przebytą żylno-zakrzepową chorobą (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich (DVT) i zatorowością płucną (PE), a także u osób z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami do VTE, takimi jak oporność na aktywowane białko C, niedobór antytrombiny III, białka C lub białka S. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi (ATE), w tym po zawale mięśnia sercowego, udarze mózgu, czy z migreną z ogniskowymi objawami neurologicznymi, a także u osób z wysokim ryzykiem tych zaburzeń, np. z cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniem tętniczym lub ciężką dyslipoproteinemią.
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol i dienogest, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, oporność na aktywowane białko C, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego – Etiologia i przyczyny

Zapalenie niedokrwienne jelita grubego (ischemic colitis) jest najczęstszą formą niedokrwienia przewodu pokarmowego, dotykającą głównie pacjentów powyżej 60. roku życia. Patofizjologia opiera się na ostrym, samoograniczającym się zmniejszeniu przepływu krwi, prowadzącym do hipoksji i uszkodzenia błony śluzowej okrężnicy, szczególnie w obszarach o ograniczonym unaczynieniu, takich jak zgięcie śledzionowe i połączenie esiczo-odbytnicze. Etiologia dzieli się na niedokrwienność nieokluzyjną (ok. 95% przypadków), wynikającą z niskiego ciśnienia tętniczego lub zwężenia naczyń, oraz okluzyjną, spowodowaną zakrzepicą lub zatorami naczyń krezkowych. Kluczowe czynniki ryzyka to miażdżyca, hipotonia, choroby sercowo-naczyniowe (np. niewydolność serca, migotanie przedsionków), zaburzenia krzepnięcia, cukrzyca, a także stosowanie leków takich jak NLPZ, opioidy czy estrogeny. Warto podkreślić, że u pacjentów z miażdżycą nawet niewielkie spadki ciśnienia mogą wywołać klinicznie istotne niedokrwienie jelita.
anemia sierpowatokrwinkowa, choroba naczyń obwodowych, choroba zastawkowa serca, cukrzyca, czynnik V Leiden, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoksja tkanek, hipotonia, kardiomiopatia, krążenie pozaustrojowe, martwica ściany jelita, mediator zapalny, miażdżyca, migotanie przedsionków, nadkrzepliwość krwi, niedociśnienie, niedokrwienie przewodu pokarmowego, niedrożność jelit, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja, połączenie esiczo-odbytnicze, przepuklina, reumatoidalne zapalenie stawów, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sepsa, skręt jelit, tętniak aorty brzusznej, tętnica krezkowa, tętnica krezkowa dolna, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zaburzenie mikrokrążenia, zakrzepica, zapalenie naczyń, zapalenie niedokrwienne jelita grubego, zapalenie okrężnicy, zapalenie uchyłków, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego z zaparciem, zespół mieloproliferacyjny, zgięcie śledzionowe, zmniejszony przepływ krwi, zrost pooperacyjny, zwłóknienie zaotrzewnowe
Leksykon substancji czynnych
Lewonorgestrel – Przeciwwskazania stosowania

Lewonorgestrel, syntetyczny progestagen, jest szeroko stosowany w antykoncepcji hormonalnej, w tym w preparatach doustnych, systemach domacicznych (IUS) oraz antykoncepcji awaryjnej (np. Escapelle 1500 µg). Przeciwwskazania do jego stosowania różnią się w zależności od formy farmaceutycznej i obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze. W przypadku systemów domacicznych (Jaydess, Kyleena, Mirena, Levosert) przeciwwskazania są bardziej rozbudowane i dotyczą m.in. ciąży, stanów zapalnych narządów miednicy mniejszej, nowotworów hormonozależnych, nieprawidłowych krwawień z macicy, anatomicznych nieprawidłowości macicy oraz chorób wątroby. Dla preparatów doustnych złożonych (lewonorgestrel + etynyloestradiol) kluczowe są przeciwwskazania związane z ryzykiem zakrzepowo-zatorowym, w tym aktywna lub przebyta żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, predyspozycje genetyczne (np. czynnik V Leiden), choroby tętnicze, migrena z aurą oraz ciężkie choroby wątroby.
antykoncepcja awaryjna, antykoncepcja hormonalna, choroba trofoblastyczna, choroba zakrzepowo-zatorowa, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, doustna tabletka antykoncepcyjna, dyslipoproteinemia, dziurawiec zwyczajny, hiperhomocysteinemia, hiperplazja endometrium, hipertriglicerydemia, lewonorgestrel, migrena z ogniskowymi objawami, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny III, nieprawidłowe krwawienie z macicy, nowotwór hormonozależny, nowotwór złośliwy krwi, oporność na aktywowane białko C, progestagen syntetyczny, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, system terapeutyczny domaciczny, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, transdermalny system terapeutyczny, włókniakomięśniak, zakrzepica żył głębokich, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lesiplus 3 mg + 0,02 mg

Lesiplus, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z ryzykiem lub występowaniem żylnej (VTE) i tętniczej (ATE) choroby zakrzepowo-zatorowej. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebyłą zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, dziedziczne lub nabyte predyspozycje takie jak oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S, a także wysokie ryzyko VTE związane z planowanymi rozległymi zabiegami operacyjnymi i unieruchomieniem. Podobnie, przeciwwskazania dotyczą czynnych lub przebytych tętniczych incydentów zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, migreny z aurą oraz obecności przeciwciał antyfosfolipidowych. Dodatkowo, Lesiplus nie powinien być stosowany u pacjentek z ciężkimi chorobami wątroby i nerek, nowotworami zależnymi od hormonów płciowych, krwawieniami z dróg rodnych o nieustalonej etiologii oraz nadwrażliwością na składniki preparatu.
antykoagulant toczniowy, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Mutacja czynnika v leiden – Leczenie

Mutacja czynnika V Leiden jest najczęstszą genetycznie dziedziczoną trombofilią, odpowiadającą za 40-50% przypadków wrodzonej nadkrzepliwości, wynikającą z oporności czynnika V na degradację przez aktywowane białko C. Zwiększa ryzyko zakrzepicy żylnej, w tym DVT i PE. Leczenie ostrej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z mutacją nie różni się od standardowego i obejmuje szybkie rozpoczęcie antykoagulacji: LMWH, heparynę niefrakcjonowaną lub fondaparinuks, a następnie doustne antykoagulanty (warfaryna lub DOAC). Czas terapii wynosi zwykle 3-6 miesięcy, z możliwością przedłużenia lub bezterminowej antykoagulacji u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu (np. homozygotyczność, nowotwór). Monitorowanie leczenia jest konieczne ze względu na ryzyko krwawień, a wybór leku zależy od indywidualnych czynników klinicznych i preferencji pacjenta.
antykoagulant doustny, apiksaban, bezpośredni doustny antykoagulant, czynnik V Leiden, dabigatran, fondaparinuks, gen czynnika V, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, homozygotyczność, lek przeciwkrzepliwy, lek trombolityczny, pończochy uciskowe, proksymalna zakrzepica żył głębokich, przedwczesne oddzielenie łożyska, rywaroksaban, rzucawka, stan przedrzucawkowy, świeżo mrożone osocze, transfuzja płytek krwi, trombofilia dziedziczna, wrodzone zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triquilar 30 mcg + 50 mcg (jasnobrązowe), 40 mcg + 75 mcg (białe), 30 mcg + 125 mcg (w kolorze ochry)

Lek Triquilar, będący trójfazowym złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol (30-40 μg) oraz lewonorgestrel (50-125 μg) w trzech różnych dawkach, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną i sacharozę. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebytą żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (np. zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną), dziedziczne lub nabyte predyspozycje do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także wysokie ryzyko zakrzepowości związane z rozległymi zabiegami operacyjnymi i wieloma czynnikami ryzyka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy tętniczych zaburzeniach zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migrena z aurą oraz przy obecności czynników ryzyka, w tym cukrzycy z powikłaniami naczyniowymi, ciężkiego nadciśnienia tętniczego i ciężkiej dyslipoproteinemii.
antykoagulant toczniowy, ciężka choroba wątroby, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, lewonorgestrel, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, parytaprewir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eltrombopag Glenmark

Eltrombopag Glenmark, dostępny w tabletkach powlekanych 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu małopłytkowości, w tym u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C) oraz ciężką niedokrwistością aplastyczną (SAA). U pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby (albuminy ≤35 g/l lub MELD ≥10) leczonych eltrombopagiem w skojarzeniu z interferonem obserwuje się zwiększone ryzyko dekompensacji wątroby i zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żyły wrotnej (2% w grupie leczonej). Monitorowanie czynności wątroby (AlAT, AspAT, bilirubina) jest kluczowe, a leczenie należy przerwać przy wzroście AlAT ≥3 x GGN u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby lub ≥3 x wartości wyjściowej u pacjentów z podwyższonymi transaminazami, zwłaszcza jeśli utrzymuje się ≥4 tygodni lub towarzyszy mu wzrost bilirubiny bezpośredniej lub objawy kliniczne. Eltrombopag może indukować pośrednią hiperbilirubinemię poprzez hamowanie UGT1A1 i OATP1B1. U pacjentów z SAA zaleca się niższą dawkę początkową i ścisłe monitorowanie morfologii krwi, ze względu na ryzyko progresji włókien retikulinowych w szpiku oraz pojawienia się nieprawidłowości cytogenetycznych (17-23% pacjentów w badaniach klinicznych). W przypadku nowych lub postępujących nieprawidłowości morfologicznych lub cytopenii konieczne jest przerwanie terapii i rozważenie biopsji szpiku.
agonista receptora trombopoetyny, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bilirubina w surowicy, ciężka niedokrwistość aplastyczna, czynnik V Leiden, dekompensacja wątroby, eltrombopag z olaminą, encefalopatia wątrobowa, krwawienie z żylaków, krwotok siatkówkowy, marskość wątroby, nieprawidłowości cytogenetyczne, nietolerancja fruktozy, ostra białaczka szpikowa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, skala MELD, spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej, toksyczny wpływ na wątrobę, trwała odpowiedź wirusologiczna, wydłużenie odstępu QTc, zaawansowana choroba wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, zespół antyfosfolipidowy, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mywy 3 mg + 0,02 mg

Lek MYWY, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z czynna lub przebyta żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), dziedziczną lub nabytą predyspozycją do zakrzepicy (np. oporność na aktywne białko C, niedobór antytrombiny III, białka C lub S), a także u pacjentek po rozległych zabiegach operacyjnych z długotrwałym unieruchomieniem. Przeciwwskazania obejmują również tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak czynny zawał mięśnia sercowego, dławica piersiowa, udar mózgu (czynny lub przebyty), TIA, a także stany predysponujące, np. hiperhomocysteinemię czy obecność przeciwciał antyfosfolipidowych. Migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi oraz wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe (cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka dyslipoproteinemia) również stanowią bezwzględne przeciwwskazania do stosowania MYWY.
antykoagulant toczniowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, interakcja lekowa, krwawienie z pochwy, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór zależny od hormonów, oporność na aktywne białko C, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Marvelon 0,15 mg + 0,03 mg

Lek Marvelon, zawierający 0,15 mg dezogestrelu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku oraz obecność lub wysokie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), w tym aktywna zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, genetyczne defekty układu krzepnięcia (np. czynnik V Leiden, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także planowane długotrwałe unieruchomienie po zabiegach operacyjnych. Ponadto, Marvelon jest przeciwwskazany u pacjentek z tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi (ATE), takimi jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migrena z aurą, oraz u osób z wysokim ryzykiem tych schorzeń, np. przy cukrzycy z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniu tętniczym i dyslipoproteinemii. Należy również unikać stosowania u pacjentek z chorobami wątroby, nowotworami zależnymi od hormonów płciowych, nieznaną etiologią krwawień z dróg rodnych oraz w ciąży lub jej podejrzeniu.
antykoagulant toczniowy, choroba naczyń mózgowych, ciężka choroba wątroby, ciężkie nadciśnienie tętnicze, czynnik V Leiden, dezogestrel etynyloestradiol, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, glekaprewir/pibrentaswir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z pochwy, laktoza jednowodna, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór wątroby, ombitaswir parytaprewir rytonawir dazabuwir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rozrost endometrium, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Varenelle 3 mg + 0,02 mg

Lek Varenelle, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza zakrzepowo-zatorowych. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebytą żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną, a także dziedziczne lub nabyte predyspozycje do VTE, takie jak oporność na aktywne białko C (czynnik V Leiden), niedobory antytrombiny III, białka C i białka S. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z wysokim ryzykiem VTE wynikającym z wielu czynników ryzyka lub rozległych zabiegów operacyjnych z unieruchomieniem. Podobnie, stosowanie Varenelle jest niewskazane przy tętniczych zaburzeniach zakrzepowo-zatorowych (ATE), w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego, udarze mózgu, migrenie z aurą oraz w obecności czynników ryzyka takich jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i ciężka dyslipoproteinemia.
choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon i etynyloestradiol, dyslipoproteinemia, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór zależny od hormonów, oporność na aktywne białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, tabletka placebo, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia krążenia mózgowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eltrombopag Glenmark

Eltrombopag wymaga szczególnej ostrożności w leczeniu pacjentów z małopłytkowością, zwłaszcza u chorych z zaawansowaną chorobą wątroby (albuminy ≤35 g/l, MELD ≥10) i przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C. W tej grupie obserwuje się zwiększone ryzyko dekompensacji wątroby (11% vs. 6% placebo) oraz zdarzeń zakrzepowo-zatorowych (4% vs. 1% placebo), w tym zakrzepicy żyły wrotnej (2% vs. <1%). Monitorowanie czynności wątroby (AlAT, AspAT, bilirubina) jest kluczowe: przed leczeniem, co 2 tygodnie podczas dostosowywania dawki i co miesiąc po ustaleniu dawki. Przerwanie terapii jest wskazane przy wzroście AlAT ≥3 x GGN (lub ≥3 x wartości wyjściowej u pacjentów z podwyższonymi transaminazami) i utrzymującym się ≥4 tygodnie lub przy objawach uszkodzenia wątroby. Eltrombopag nie jest rekomendowany w połączeniu z lekami przeciwwirusowymi o działaniu bezpośrednim, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh ≥5) stosowanie wymaga ostrożności.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie cytogenetyczne, badanie okulistyczne, bakteryjne zapalenie otrzewnej, biopsja szpiku kostnego, ciężka anemia aplastyczna, czynnik ryzyka zakrzepicy, czynnik V Leiden, dekompensacja wątroby, encefalopatia wątrobowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia pośrednia, krwawienie z żylaków, krwotok siatkówkowy, lek przeciwwirusowy o działaniu bezpośrednim, niedobór antytrombiny III, nieprawidłowości cytogenetyczne, ostra białaczka szpikowa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, stężenie albumin, stężenie bilirubiny, trwała odpowiedź wirusologiczna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół antyfosfolipidowy, zespół mielodysplastyczny, zwłóknienie szpiku kostnego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ovulastan 0,15 mg + 0,02 mg

Lek Ovulastan, zawierający 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z obecną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, w tym zakrzepicą żył głębokich (DVT) i zatorowością płucną (PE), a także u kobiet z dziedziczną lub nabytą predyspozycją do tych schorzeń (np. oporność na aktywne białko C, niedobór antytrombiny III, białka C lub S). Przeciwwskazania obejmują również wysokie ryzyko tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, takie jak aktywny lub przebyty zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, a także współistnienie poważnych czynników ryzyka, np. cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze czy ciężka dyslipoproteinemia. Ovulastan jest także przeciwwskazany u pacjentek z ciężką chorobą wątroby, nowotworami wątroby, zapaleniem trzustki z ciężką hipertrójglicerydemią, krwawieniami z pochwy o nieznanej etiologii oraz nadwrażliwością na składniki leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii WZW typu C (np. ombitaswir/parytaprewir/rytonawir, dasabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir).
antykoagulant toczniowy, choroba naczyń mózgowych, ciężka choroba wątroby, ciężka dyslipoproteinemia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dezogestrel, dławica piersiowa, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertrójglicerydemia, krwawienie z pochwy, migrena z objawami ogniskowymi, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór narządów płciowych, nowotwór wątroby, nowotwór zależny od hormonów płciowych, ombitaswir, oporność na aktywne białko C, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rozległy zabieg operacyjny, sofosbuwir, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jeanine 0,03 mg + 2 mg

Lek Jeanine, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną, sacharozę i syrop glukozowy. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebytą żylna chorobę zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), dziedziczne lub nabyte predyspozycje do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także planowane rozległe zabiegi operacyjne z długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentek z wysokim ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wynikającym z wielu współistniejących czynników ryzyka.
antykoagulant toczniowy, ciężka choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol z dienogestem, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór narządów płciowych, nowotwór wątroby, ombitaswir z parytaprewirem, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Daylette 3 mg + 0,02 mg

Lek Daylette, zawierający drospirenon i etynyloestradiol, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym laktozę (48,53 mg w tabletkach aktywnych, 37,26 mg w placebo) oraz lecytynę sojową (0,070 mg w tabletkach aktywnych), co wyklucza stosowanie u osób z alergią na orzeszki ziemne lub soję. Ponadto, Daylette nie powinien być stosowany u pacjentek z aktywną lub przebytą żylno-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną, a także u osób z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami do VTE, takimi jak oporność na aktywowane białko C (czynnik V Leiden), niedobory antytrombiny III, białka C lub białka S. Przeciwwskazaniem jest także planowany rozległy zabieg operacyjny z długotrwałym unieruchomieniem oraz wysokie ryzyko VTE wynikające z obecności wielu czynników ryzyka.
antykoagulant toczniowy, ciężka choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon i etynyloestradiol, dyslipoproteinemia, glekaprewir/pibrentaswir, hiperhomocysteinemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z pochwy, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja składników, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir parytaprewir rytonawir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółcień pomarańczowa FCF, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Regulon 0,03 mg + 0,15 mg

Preparat Regulon, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 150 µg dezogestrelu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku oraz u osób z nietolerancją laktozy (67,660 mg laktozy jednowodnej w tabletce). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność lub podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), w tym aktywna lub przebyta zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna, dziedziczne lub nabyte zaburzenia krzepnięcia (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także stany związane z długotrwałym unieruchomieniem po rozległych zabiegach operacyjnych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z wysokim ryzykiem VTE wynikającym z obecności wielu czynników ryzyka.
antykoagulant toczniowy, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol i dezogestrel, glekaprewir/pibrentaswir, hiperhomocysteinemia, hipertrójglicerydemia, krwawienie z pochwy, laktoza jednowodna, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór narządów rodnych, nowotwór wątroby, ombitaswir parytaprewir rytonawir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rozrost endometrium, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica żył głębokich – Patofizjologia i mechanizm

Zakrzepica żył głębokich (DVT) jest wynikiem złożonych interakcji patofizjologicznych, obejmujących klasyczną triadę Virchowa: zastój żylny, uszkodzenie śródbłonka oraz nadkrzepliwość. Zastój krwi, szczególnie w obszarach o niskim przepływie, takich jak kieszenie za zastawkami żylnymi, prowadzi do hipoksji i zmniejszenia ekspresji białek przeciwzakrzepowych (np. trombomoduliny, EPCR), jednocześnie zwiększając ekspresję prokoagulantów, w tym P-selektyny i czynnika tkankowego. Skrzeplina żylna składa się z białego skrzepu bogatego w płytki (linie Zahna) otoczonego skrzepem czerwonym z fibryną i erytrocytami. Zaburzenia równowagi między prokoagulantami (czynnik VIII, von Willebranda, VII, protrombina) a antykoagulantami (białko C, S, trombomodulina) oraz czynniki genetyczne, takie jak mutacja czynnika V Leiden, zwiększają ryzyko DVT. Stan zapalny i aktywacja układu odpornościowego, w tym neutrofilowe pułapki zewnątrzkomórkowe (NETs), odgrywają kluczową rolę w inicjacji i progresji zakrzepicy.
białko chemotaktyczne monocytów, cząsteczki adhezji komórkowej, czerwone krwinki, czynnik tkankowy, czynnik transkrypcyjny KLF2, czynnik V Leiden, czynnik von Willebranda, czynniki krzepnięcia, dysfunkcja śródbłonka, fibryna, hipoksja, ICAM-1, nadciśnienie żylne, nadkrzepliwość, neutrofil, neutrofilowe pułapki zewnątrzkomórkowe, P-selektyna, płytki krwi, protrombina, rekanalizacja, skrzeplina, śródbłonek naczyniowy, stan zapalny, tkankowy aktywator plazminogenu, triada Virchowa, tromboliza, trombomodulina, uszkodzenie naczynia, zakrzepica żył głębokich, zastawki żylne, zastój żylny, zator płucny, zespół pozakrzepowy
Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość zakrzepowa – Patofizjologia i mechanizm

Zakrzepowe zapalenie żył (Żylakowatość zakrzepowa) to proces patologiczny obejmujący tworzenie zakrzepu w świetle naczynia żylnego wraz z towarzyszącym stanem zapalnym ściany naczynia. Patogeneza opiera się na triadzie Virchowa: zastój żylny, hiperkoagulacja oraz uszkodzenie śródbłonka, z których uszkodzenie śródbłonka jest kluczowe dla inicjacji zakrzepu poprzez odsłonięcie kolagenu i aktywację płytek krwi. Proces ten jest wzmacniany przez czynnik tkankowy (TF) i trombinę, a także przez mechanizmy trombozapalenia, w tym uwalnianie neutrofilowych pułapek zewnątrzkomórkowych (NETs), które nasilają generację trombiny i agregację płytek. Hiperkoagulacja może mieć podłoże wrodzone (np. mutacje czynnika V Leiden, protrombiny G20210A) lub nabyte (np. nowotwory, urazy, stosowanie estrogenów). Warto podkreślić, że aspiryna jest mniej skuteczna w profilaktyce zakrzepowego zapalenia żył ze względu na dominującą rolę trombiny nad tromboksanem A2 w tym procesie.
choroba zakrzepowo-zatorowa, czynnik jądrowy kappa-B, czynnik martwicy nowotworu alfa, czynnik tkankowy, czynnik V Leiden, doustne środki antykoncepcyjne, hiperkoagulacja, interleukina-1, neutrofilowe pułapki zewnątrzkomórkowe, oksydaza ksantynowa, oporność na aktywowane białko C, powierzchowne zakrzepowe zapalenie żył, przeciwciała antyfosfolipidowe, reaktywne formy tlenu, staza żylna, triada Virchowa, trombina, tromboksan A2, trombomodulina, trombozapalenie, uszkodzenie śródbłonka, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zastój żylny, zatorowość płucna, żylakowatość zakrzepowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Midiana 3 mg + 0,03 mg

Midiana, zawierająca drospirenon (3 mg) i etynyloestradiol (0,03 mg), jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z czynna lub przebyta żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym DVT i PE, oraz u osób z dziedziczną lub nabytą predyspozycją do VTE (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S). Przeciwwskazania obejmują także wysokie ryzyko VTE związane z rozległymi zabiegami operacyjnymi i kumulacją czynników ryzyka. Ponadto, Midiana jest niewskazana u pacjentek z tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi (ATE), takimi jak zawał mięśnia sercowego, dławica piersiowa, udar mózgu, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi oraz u osób z ciężką cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniem tętniczym i ciężką dyslipoproteinemią. Ze względu na metabolizm i wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężką chorobą wątroby, nowotworami wątroby, ciężką niewydolnością nerek oraz u osób z nadwrażliwością na składniki leku, w tym lecytynę sojową (0,070 mg/tabletkę).
aktywność enzymów wątrobowych, antykoagulant toczniowy, całkowity niedobór laktazy, ciężka dyslipoproteinemia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon, etynyloestradiol, glekaprewir/pibrentaswir, hiperhomocysteinemia, lecytyna sojowa, migrena z ogniskowymi objawami, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja galaktozy, ombitaswir parytaprewir rytonawir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Dezogestrel – Przeciwwskazania stosowania

Dezogestrel, syntetyczny progestagen, jest stosowany zarówno w jednoskładnikowych tabletkach antykoncepcyjnych (minipill), jak i w złożonych preparatach z etynyloestradiolem. Przed zastosowaniem dezogestrelu konieczna jest szczegółowa ocena kliniczna pacjentki, ze szczególnym uwzględnieniem przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (np. olej sojowy w lekach Lemena i Limetic), czynne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), ciężkie choroby wątroby oraz krwawienia z pochwy o nieznanej etiologii. Dezogestrel jest również przeciwwskazany u pacjentek z nowotworami zależnymi od hormonów płciowych oraz w ciąży lub jej podejrzeniu.
antykoncepcja hormonalna, ciężka choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dezogestrel, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z pochwy, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir z parytaprewirem, oporność na aktywowane białko C, progestagen, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rozrost endometrium, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożone hormonalne środki antykoncepcyjne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Mutacja czynnika v leiden – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Mutacja czynnika V Leiden jest genetycznym czynnikiem predysponującym do żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), jednak jej wpływ na śmiertelność i długość życia, zwłaszcza u heterozygot, jest minimalny. Heterozygotyczność nie zwiększa ogólnej śmiertelności ani nie skraca życia, nawet u pacjentów z historią VTE. Ryzyko wystąpienia zakrzepicy u osób z mutacją jest zróżnicowane – około 95% pacjentów nigdy nie doświadczy incydentu zakrzepowego. Homozygoty wykazują znacznie wyższe ryzyko VTE, z hazard ratio (HR) wynoszącym 18 (95% CI 4,1-41) w porównaniu do populacji ogólnej, a ryzyko nawrotów VTE w ciągu 8 lat wynosi około 30%. Mimo to mutacja nie jest silnym predyktorem nawrotowej zakrzepicy, a jej wpływ na ryzyko nawrotu po leczeniu pierwszego epizodu jest umiarkowany.
badanie laboratoryjne, czynnik V Leiden, dziedziczna trombofilia, formowanie zakrzepu, heterozygota czynnika V Leiden, hiperhomocysteinemia, homozygota czynnika V Leiden, nawrotowa zakrzepica, poronienie, powikłania położnicze, przedwczesne oddzielenie łożyska, stan przedrzucawkowy, współczynnik ryzyka, zaburzenie genetyczne, zahamowanie wzrostu płodu, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość zakrzepowa – Diagnostyka i diagnoza

Żylakowatość zakrzepowa (thrombophlebitis) to zapalenie żyły związane z obecnością zakrzepów, najczęściej w kończynach dolnych, które może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zakrzepica żył głębokich (DVT) i zatorowość płucna (PE). Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (obrzęk, zaczerwienienie, ból, twardość żyły), badaniach obrazowych, przede wszystkim ultrasonografii duplex, oraz testach laboratoryjnych, w tym oznaczeniu D-dimeru i badaniach trombofilii (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory białek C, S, antytrombiny III, przeciwciała antyfosfolipidowe, mutacje genów). Ultrasonografia duplex charakteryzuje się czułością i swoistością 80-100%, umożliwiając ocenę lokalizacji, rozległości i ryzyka progresji zakrzepu. W przypadku podejrzenia DVT stosuje się skalę Wellsa i test D-dimeru z progiem dostosowanym do wieku (10 x wiek, min. 500 ng/ml). W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć inne stany zapalne i infekcyjne skóry oraz zapalenia naczyń.
aktywowany czas częściowej tromboplastyny, badanie fizykalne, czas protrombinowy, czynnik V Leiden, flebografia, morfologia krwi obwodowej, mutacja genu protrombiny, nadkrzepliwość, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, przeciwciała antyfosfolipidowe, rezonans magnetyczny, skala Wellsa, tomografia komputerowa, ultrasonografia dopplerowska, ultrasonografia duplex, ultrasonografia kompresyjna, wenografia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń chłonnych, zapalenie tkanki łącznej, zatorowość płucna, zespół pozakrzepowy, żylakowatość zakrzepowa
Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne wyładowanie – Epidemiologia

Stany przedrzucawkowe (preeklampsja) stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia matczyno-płodowego, dotykając 2-8% ciąż globalnie, z wyższą częstością w krajach rozwijających się (4-18%) oraz w populacjach czarnoskórych i latynoamerykańskich. W USA częstość preeklampsji wynosi około 5%, z istotnym wzrostem ciężkich postaci (z 0,3% w 1980 do 1,4% w 2010 roku). Preeklampsja odpowiada za około 46 000 zgonów matek i 500 000 zgonów płodów/noworodków rocznie na świecie. Kluczowe czynniki ryzyka to pierwsza ciąża, wcześniejsza preeklampsja (RR 7,19), obecność przeciwciał antyfosfolipidowych (RR 9,72), cukrzyca, otyłość, przewlekłe nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne, trombofilie, ciąża mnoga oraz niski status społeczno-ekonomiczny. Wczesna identyfikacja ryzyka i profilaktyka, w tym stosowanie kwasu acetylosalicylowego przed 16. tygodniem ciąży oraz suplementacja wapnia, są kluczowe dla zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności.
badanie epidemiologiczne, choroba autoimmunologiczna, choroba nerek, choroba serca, ciąża mnoga, cukrzyca, czynnik V Leiden, domowe monitorowanie ciśnienia krwi, kwas acetylosalicylowy, łożyskowy czynnik wzrostu, miażdżyca, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze, nadciśnieniowe zaburzenia ciąży, opieka prenatalna, preeklampsja, przeciwciała antyfosfolipidowe, rzucawka, siarczan magnezu, suplementacja wapnia, toczeń rumieniowaty układowy, trombofilia dziedziczna, udar mózgu, zaburzenie ze spektrum autyzmu
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kelzy PR 2 mg + 0,02 mg

Kelzy PR to złożony hormonalny środek antykoncepcyjny zawierający 2 mg dienogestu i 0,02 mg etynyloestradiolu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, nietolerancją laktozy (19 mg laktozy jednowodnej w tabletce aktywnej, 56 mg w placebo), a także u osób z aktywną lub przebyta żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną. Przeciwwskazania obejmują także genetyczne predyspozycje do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), unieruchomienie pooperacyjne oraz współistnienie wielu czynników ryzyka VTE. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentek z tętniczą chorobą zakrzepowo-zatorową, w tym po zawale mięśnia sercowego, udarze mózgu, migreną z aurą oraz przy obecności przeciwciał antyfosfolipidowych i hiperhomocysteinemii.
ciężka choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dienogest i etynyloestradiol, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, enzymy wątrobowe, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir z parytaprewirem, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, rak piersi, rak szyjki macicy, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naraya 3 mg + 0,02 mg

Lek Naraya, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (COC). Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, w tym laktozę jednowodną (44 mg/tabletka), a także u kobiet z aktywną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami do VTE (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), planowanymi rozległymi zabiegami operacyjnymi z unieruchomieniem oraz wysokim ryzykiem VTE wynikającym z wielu czynników ryzyka. Przeciwwskazania obejmują również tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migrenę z aurą, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych oraz poważne czynniki ryzyka, np. cukrzycę z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemię.
antykoagulant toczniowy, ciężka choroba wątroby, ciężka dyslipoproteinemia, ciężka niewydolność nerek, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon i etynyloestradiol, glekaprewir/pibrentaswir, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, nadwrażliwość na drospirenon, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwory hormonozależne, ombitaswir parytaprewir rytonawir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony doustny produkt antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Mutacja czynnika v leiden – Etiologia i przyczyny

Mutacja czynnika V Leiden (FVL), będąca wynikiem punktowej zmiany nukleotydu G1691A w genie F5, prowadzi do substytucji Arg506Gln w białku czynnika V, co eliminuje miejsce rozszczepiania przez aktywowane białko C (APC). W efekcie czynnik V i Va stają się oporne na inaktywację przez APC, co skutkuje przedłużoną aktywnością czynnika V, nadmierną produkcją trombiny i zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG, ZP). Mutacja ta jest dziedziczona autosomalnie dominująco z niepełną penetracją i występuje u 3-8% populacji kaukaskiej w formie heterozygotycznej oraz u około 1 na 5000 osób w formie homozygotycznej. Ryzyko zakrzepicy u heterozygot wzrasta 3-10-krotnie (0,3-0,8% rocznie), a u homozygot nawet 50-100-krotnie (około 8% rocznie). Współistnienie mutacji z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak stosowanie estrogenów, ciąża, otyłość czy inne mutacje genetyczne (np. protrombiny G20210A), znacząco potęguje ryzyko zakrzepowe, sięgając nawet kilkusetkrotnego wzrostu u kobiet homozygotycznych stosujących antykoncepcję hormonalną.
aktywowane białko C, antytrombina, czynnik V Leiden, dziedziczenie autosomalne dominujące, fibrynoliza, glikoproteina, heterozygota, hiperhomocysteinemia, homozygota, kodon, kompleks protrombinazy, krwawienie poporodowe, markery aktywacji krzepnięcia, mutacja protrombiny G20210A, nadkrzepliwość, nawracające utraty ciąży, niedobór białka C, niedobór białka S, oporność na aktywowane białko C, protrombina, rzucawka, stan przedrzucawkowy, trombofilia dziedziczna, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sibilla 2 mg + 0,03 mg

Podczas kwalifikacji do stosowania leku Sibilla, zawierającego dienogest 2 mg i etynyloestradiol 0,03 mg, należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania związane z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, zarówno żylnymi, jak i tętniczymi. Do przeciwwskazań należą m.in. czynna lub przebyta żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (DVT, PE), dziedziczne lub nabyte deficyty antykoagulacyjne (np. oporność na aktywne białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także wysokie ryzyko zakrzepicy związane z wieloma czynnikami ryzyka. Wśród tętniczych przeciwwskazań wymienia się aktywne incydenty, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migrenę z aurą, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych oraz poważne czynniki ryzyka, jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia. Ponadto, przeciwwskazane jest stosowanie leku u pacjentek z ciężką chorobą wątroby, guzami wątroby, nowotworami hormonozależnymi, nieustalonym krwawieniem z dróg rodnych oraz nadwrażliwością na składniki leku. Sibilla jest także przeciwwskazana w skojarzeniu z wybranymi lekami przeciwwirusowymi (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir/dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir).
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, glekaprewir z pibrentaswirem, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór hormonozależny, ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, oporność na aktywne białko C, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Choroba legga-calvégo-perthesa – Epidemiologia

Choroba Legga-Calvégo-Perthesa to jałowa martwica głowy kości udowej u dzieci, o nie do końca poznanej etiologii, charakteryzująca się zaburzeniami ukrwienia. Zapadalność waha się od 0,4 do 29,0 przypadków na 100 000 dzieci poniżej 15. roku życia, z najwyższą częstością na Wyspach Owczych (29,0/100 000) i najniższą w regionie Vellore-Taluk w Indiach (0,4/100 000). Choroba występuje głównie u dzieci w wieku 3-12 lat, ze szczytem między 5 a 7 rokiem życia, i wykazuje wyraźną przewagę u chłopców (stosunek płci 3:1 do 5:1). Czynniki ryzyka obejmują niski status socjoekonomiczny, ekspozycję na dym tytoniowy (w tym bierne palenie w ciąży), otyłość, a także komponent genetyczny z ryzykiem u krewnych pierwszego stopnia około 2,5%. Występuje także zwiększona częstość mutacji trombofilicznych (czynnik V Leiden, obniżone białko C i S) oraz dysfunkcji śródbłonka naczyniowego, co wspiera hipotezę niedokrwienia jako kluczowego mechanizmu patogenezy.
ADHD, antytrombina, badanie obrazowe, białko C i S, choroba Legga-Calvégo-Perthesa, choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, czynnik V Leiden, dysfunkcja naczyniowa, dysplazja wielonasadowa, klasyfikacja Herringa, klasyfikacja Waldenstroma, koagulopatia, martwica głowy kości udowej, martwica naczyniowa, MRI z kontrastem, scyntygrafia kości, śródbłonek naczyniowy, trombofilia, zaburzenie ukrwienia, zapadalność