nadwrażliwość na walproinian sodu
Nadwrażliwość na walproinian sodu to niepożądana reakcja immunologiczna organizmu na ten lek przeciwpadaczkowy, która może objawiać się różnorodnymi symptomami, od łagodnych wysypek skórnych po poważne, zagrażające życiu reakcje. Walproinian sodu jest powszechnie stosowany w leczeniu padaczki, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz w profilaktyce migreny.
Reakcje nadwrażliwości mogą przybierać formę natychmiastową (typu I) lub opóźnioną (typu IV). Objawy kliniczne obejmują wysypkę skórną, świąd, pokrzywkę, ale także ciężkie reakcje, jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka czy zespół DRESS (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi). W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku.
Diagnostyka nadwrażliwości na walproinian sodu obejmuje wywiad kliniczny, badania skórne (testy płatkowe, punktowe), a w niektórych przypadkach badania laboratoryjne (np. oznaczenie specyficznych przeciwciał). U pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością konieczne jest całkowite unikanie walproinianu sodu i stosowanie alternatywnych leków przeciwpadaczkowych, po konsultacji neurologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Walproinian sodu – Przeciwwskazania stosowania
Walproinian sodu jest skutecznym lekiem stosowanym w terapii padaczki oraz choroby afektywnej dwubiegunowej, jednak jego stosowanie obarczone jest licznymi przeciwwskazaniami. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym lecytynę sojową u pacjentów uczulonych na orzeszki ziemne lub soję), ciężkie choroby wątroby (ostre i przewlekłe zapalenie, niewydolność, obciążający wywiad rodzinny), porfirię wątrobową, zaburzenia cyklu mocznikowego, niewyrównany pierwotny niedobór karnityny oraz zaburzenia mitochondrialne związane z mutacjami genu POLG (zwłaszcza u dzieci poniżej 2 lat i pacjentów z zespołem Alpersa-Huttenlochera). Ponadto, walproinian jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami krzepliwości krwi i skazą krwotoczną ze względu na ryzyko nasilenia krwawień, a także w przypadku jednoczesnego stosowania z meflochiną z powodu interakcji lekowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety w ciąży i w wieku rozrodczym, gdzie stosowanie walproinianu jest ograniczone ze względu na wysokie ryzyko teratogenności i zaburzeń neurorozwojowych płodu; w leczeniu padaczki dopuszcza się stosowanie tylko przy braku alternatyw, a w chorobie afektywnej dwubiegunowej jest całkowicie przeciwwskazany.
atak porfirii, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba wątroby, czynniki krzepnięcia, encefalopatia hiperamonemiczna, hemostaza, hepatopatia, hiperamonemia, lecytyna sojowa, leczenie przeciwpadaczkowe, leukopenia, małopłytkowość, meflochina, nadwrażliwość na walproinian sodu, niedobór karnityny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pancytopenia, płytki krwi, polimeraza γ, porfiria wątrobowa, skaza krwotoczna, splątanie, teratogenność, wada wrodzona, walproinian sodu, zaburzenie cyklu mocznikowego, zaburzenie krwiotworzenia, zaburzenie krzepliwości krwi, zaburzenie mitochondrialne, zaburzenie neurorozwojowe, zapalenie wątroby, zespół Alpersa-Huttenlochera, żółtaczka