anomalia Taussig-Bing

Anomalia Taussig-Bing to rzadka wrodzona wada serca, stanowiąca złożoną formę przełożenia wielkich pni tętniczych (TGA). Została opisana po raz pierwszy w 1949 roku przez Helen Taussig i Richarda Binga. Jej istotą jest odejście aorty z prawej komory oraz częściowe odejście pnia płucnego z lewej komory, przy współistniejącym ubytku przegrody międzykomorowej zlokalizowanym podaortalnie.

W tej anomalii krew utlenowana z lewej komory jest kierowana głównie do krążenia płucnego, natomiast krew odtlenowana z prawej komory przepływa do aorty, powodując sinicę. Charakterystyczny jest również znaczny przerost prawej komory, która jest poddana zwiększonemu obciążeniu. Anomalii Taussig-Bing często towarzyszą inne wady serca, takie jak zwężenie cieśni aorty, nieprawidłowości zastawki trójdzielnej czy zaburzenia w układzie tętnic wieńcowych.

Diagnostyka anomalii Taussig-Bing opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim echokardiografii, która pozwala na szczegółową ocenę anatomii serca. W przypadkach wątpliwych stosuje się rezonans magnetyczny serca oraz cewnikowanie serca. Leczenie jest wyłącznie chirurgiczne i obejmuje złożoną korekcję anatomiczną, najczęściej wykonywaną w okresie noworodkowym. Bez interwencji chirurgicznej rokowanie jest niepomyślne, natomiast wczesne i prawidłowo przeprowadzone leczenie operacyjne znacząco poprawia długoterminowe przeżycie pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl