próba płatkowa
Próba płatkowa to diagnostyczny test alergologiczny, stosowany głównie w wykrywaniu alergii kontaktowych typu IV (opóźnionego). Polega na aplikacji substancji podejrzanych o wywoływanie reakcji alergicznej na skórę pleców pacjenta, najczęściej za pomocą specjalnych płatków lub komór, które pozostają w kontakcie ze skórą przez 48 godzin.
Odczyt wyników próby płatkowej wykonuje się dwu- lub trzykrotnie: po 48, 72, a czasem również po 96 godzinach od aplikacji. Reakcje skórne klasyfikuje się według międzynarodowej skali od + do +++, gdzie + oznacza słabą reakcję z niewielkim zaczerwienieniem i obrzękiem, a +++ silną reakcję z obecnością pęcherzy i nadżerek.
Próba płatkowa jest metodą z wyboru w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, wyprysku kontaktowego oraz w identyfikacji alergenów zawodowych. Standardowo stosuje się tzw. Europejską Serię Podstawową zawierającą najczęstsze alergeny kontaktowe, którą można rozszerzyć o serie dodatkowe w zależności od wywiadu i charakteru ekspozycji pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Alkohol cynamonowy – Właściwości farmakodynamiczne
Alkohol cynamonowy, będący składnikiem mieszaniny substancji zapachowych w produkcie diagnostycznym TRUE Test 36 (panel nr 1, substancja nr 6), stanowi 4 części tej mieszaniny, która zawiera łącznie 430 µg/cm² (348 µg/płatek). Substancja ta jest wykorzystywana w testach prowokacyjnych do diagnozowania alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (ACZK) poprzez indukcję reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego (IV), zachodzącej w czasie 6–96 godzin po ekspozycji. Mechanizm immunologiczny obejmuje aktywację komórek Langerhansa i limfocytów T, prowadząc do uwolnienia limfokin, proliferacji klonów limfocytów oraz kaskadowej aktywacji makrofagów, co skutkuje miejscowym stanem zapalnym skóry.
aktywacja makrofagów, alergen zapachowy, alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alkohol cynamonowy, diagnostyka alergologiczna, komórki Langerhansa, kompozycja zapachowa, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyt T, limfokiny, mieszanina substancji zapachowych, naciek zapalny, nadwrażliwość typu IV, nadwrażliwość typu opóźnionego, pęcherzyk, próba płatkowa, próba prowokacyjna, rumień, test płatkowy TRUE Test, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Chlorchinaldol – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorchinaldol jest składnikiem mieszaniny chinolinowej stosowanej w preparacie TRUE Test 36, wykorzystywanym w diagnostyce alergii kontaktowej typu IV (opóźnionej, komórkowej). W panelu nr 3, pozycja 26, chlorchinaldol występuje w równych proporcjach wagowych z kliochiniolem, w stężeniu 190 µg/cm² (154 µg/płatek). Test płatkowy z chlorchinaldolem umożliwia identyfikację nadwrażliwości poprzez wywołanie reakcji alergicznej w ciągu 6 do 96 godzin od ekspozycji, manifestującej się typowymi objawami kontaktowego zapalenia skóry, takimi jak rumień, obrzęk z grudkami, pęcherzyki oraz naciek zapalny w miejscu aplikacji.
alergia kontaktowa, chlorchinaldol, kliochinol, komórki Langerhansa, komórkowa odpowiedź immunologiczna, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyty T, limfokiny, makrofagi, mieszanina chinolinowa, naciek zapalny, nadwrażliwość typu opóźnionego, obrzęk grudkowy, próba płatkowa, próba prowokacyjna, rumień, test płatkowy, TRUE Test, zapalenie skóry