trifatoren
Trifatoren to preparat należący do grupy leków hipolipemizujących, którego substancją czynną jest gemfibrozil. Jest to lek z grupy fibratów, stosowany przede wszystkim w leczeniu dyslipidemii mieszanej oraz hipertriglicerydemii.
Mechanizm działania gemfibrozilu polega na aktywacji receptorów jądrowych PPAR-α (peroxisome proliferator-activated receptor alpha), co prowadzi do zwiększenia lipolizy i eliminacji z osocza cząsteczek bogatych w triglicerydy. Trifatoren skutecznie obniża poziom triglicerydów w surowicy o 20-50%, umiarkowanie podnosi stężenie HDL-cholesterolu (5-20%) oraz w niewielkim stopniu może obniżać poziom LDL-cholesterolu.
Wskazaniami do stosowania Trifatorenu są przede wszystkim: ciężka hipertriglicerydemia (typ IV i V hiperlipidemii wg klasyfikacji Fredricksona), mieszana hiperlipidemia (typ IIb), gdy statyny są przeciwwskazane lub nietolerowane, oraz hipercholesterolemia pierwotna, szczególnie u pacjentów z niskim poziomem HDL-cholesterolu. Lek jest stosowany również w prewencji pierwotnej choroby wieńcowej u mężczyzn z podwyższonym poziomem nie-HDL cholesterolu.
Podczas leczenia Trifatorenem należy monitorować parametry funkcji wątroby i nerek oraz stężenie kinazy kreatynowej, ze względu na ryzyko wystąpienia miopatii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków metabolizowanych przez CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4, OATP1B1 i UDP-glukuronylotransferazy, zwłaszcza statyn, z którymi gemfibrozil może wchodzić w niebezpieczne interakcje zwiększające ryzyko rabdomiolizy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aklief 50 mcg/g
Produkt leczniczy Aklief, zawierający substancję czynną trifatoren w stężeniu 50 mikrogramów/g w formie kremu do stosowania miejscowego, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Miejscowe zastosowanie trifatoren nie powoduje efektów ogólnoustrojowych, które mogłyby zaburzać sprawność psychomotoryczną pacjenta, takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia. Pomimo obecności substancji pomocniczych, takich jak glikol propylenowy (300 mg/g) oraz etanol (50 mg/g), ich ilość oraz sposób aplikacji nie prowadzą do systemowego wchłaniania na poziomie wpływającym na funkcje poznawcze i motoryczne.
Aklief, charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, działanie ogólnoustrojowe, etanol, farmakoterapia, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, glikol propylenowy, przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów, senność, substancja czynna, substancja pomocnicza, trifatoren, wchłanianie, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Trifaroten – Dawkowanie i sposób podawania
Trifatoren, substancja czynna kremu Aklief, zawiera 50 µg trifarotenu na 1 g kremu i jest wskazany do leczenia trądziku pospolitego twarzy i/lub tułowia u pacjentów od 12 roku życia. Preparat stosuje się miejscowo, raz na dobę wieczorem, nakładając cienką warstwę na umytą i osuszoną skórę. Zalecane dawki to 1 doza na całą twarz oraz 2 dozy na górną część tułowia, z możliwością dodania 1 dodatkowej dawki na środkową i dolną część pleców w przypadku zmian trądzikowych. Efektywność terapii powinna być oceniona po 3 miesiącach. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 12 lat, osób powyżej 65 lat oraz pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby.
aplikacja kremu, działanie niepożądane, krem Aklief, krem nawilżający, niewydolność nerek i wątroby, podrażnienie skóry, postać farmaceutyczna, preparat nawilżający, schemat dawkowania, schorzenia skóry, substancja czynna, trądzik pospolity, trifatoren, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zmiany skórne, zmiany trądzikowe - Leksykon substancji czynnych
Trifaroten – Wskazania do stosowania
Trifatoren, substancja czynna leku Aklief w postaci kremu o stężeniu 50 mikrogramów/g, stanowi nowoczesną opcję miejscowego leczenia trądziku pospolitego (Acne vulgaris). Preparat jest wskazany do terapii zmian trądzikowych obejmujących liczne zaskórniki (otwarte i zamknięte), grudki oraz krosty, zlokalizowanych zarówno na twarzy (czoło, policzki, nos, broda), jak i tułowiu (klatka piersiowa, plecy, ramiona). Lek jest przeznaczony dla pacjentów od 12 roku życia, w tym młodzieży w okresie dojrzewania oraz dorosłych, natomiast bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 12 lat nie zostało ustalone. Aklief jest szczególnie zalecany w umiarkowanym do ciężkiego nasileniu trądziku, zwłaszcza gdy zmiany obejmują jednocześnie twarz i tułów.
Aklief, charakterystyka produktu leczniczego, działanie miejscowe, glikol propylenowy, grudka, krosta, leczenie miejscowe, leczenie trądziku pospolitego, nadwrażliwość, substancja czynna, substancja pomocnicza, trądzik pospolity, trądzik twarzy, trifatoren, zaskórnik, zmiana zapalna, zmiany trądzikowe