tedizolid
Tedizolid jest antybiotykiem z grupy oksazolidynonów, wykazującym działanie bakteriostatyczne wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich, w tym opornych na metycylinę szczepów Staphylococcus aureus (MRSA), enterokoków opornych na wankomycynę (VRE) oraz paciorkowców.
Mechanizm działania tedizolidu polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego. Lek jest wskazany głównie w leczeniu ostrych bakteryjnych zakażeń skóry i tkanek miękkich (ABSSSI) wywołanych przez wrażliwe szczepy bakterii Gram-dodatnich.
Tedizolid dostępny jest w formie doustnej i dożylnej, co umożliwia sekwencyjną terapię. Standardowy schemat dawkowania to 200 mg raz na dobę przez 6 dni. W porównaniu do linezolidu, tedizolid wykazuje mniejsze ryzyko interakcji z inhibitorami MAO oraz lekami serotoninergicznymi, a także rzadziej powoduje mielosupresję przy dłuższym stosowaniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie gronkowcowe – Leczenie
Zakażenia gronkowcowe, najczęściej wywoływane przez Staphylococcus aureus, wymagają szybkiej i adekwatnej terapii antybiotykowej, dostosowanej do rodzaju, lokalizacji i ciężkości infekcji. W przypadku MSSA stosuje się penicyliny półsyntetyczne odporne na penicylinazę (np. oksacylina 1-2 g i.v. co 4-6 h, nafcylina 1-2 g i.v. co 4-6 h), cefalosporyny I generacji (cefazolina 1-2 g i.v. co 8 h, cefaleksyna 250-500 mg p.o. co 6 h) oraz klindamycynę (300-450 mg p.o. co 6-8 h lub 600 mg i.v. co 8 h). W zakażeniach MRSA pierwszym wyborem jest wankomycyna (15 mg/kg i.v. co 12 h), a także linezolid (600 mg i.v./p.o. co 12 h), daptomycyna (4-10 mg/kg i.v. co 24 h, z wyłączeniem zakażeń płucnych), ceftarolina, delafloksacyna, trimetoprim/sulfametoksazol oraz tedizolid i omadacyklina. Czas leczenia zależy od lokalizacji zakażenia: 5-10 dni dla zakażeń skóry i tkanek miękkich, 14-28 dni dla bakteriemii, 4-6 tygodni dla zapalenia kości i szpiku oraz co najmniej 4 tygodnie dla zapalenia stawów i wsierdzia. W przypadku ropni konieczne jest chirurgiczne nacięcie i drenaż, a w zakażeniach związanych z ciałami obcymi – ich usunięcie. Terapie skojarzone, np. beta-laktam z aminoglikozydem lub wankomycyna z aminoglikozydem, są stosowane zwłaszcza w zapaleniu wsierdzia, z rifampicyną jako dodatkiem, nigdy w monoterapii.
aminoglikozyd, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiogram, antybiotyk, bakteriemia, beta-laktam, cefaleksyna, cefalosporyna I generacji, cefazolina, ceftarolina, daptomycyna, delafloksacyna, dikloksacylina, doksycyklina, enzym wątrobowy, gentamycyna, klindamycyna, kotrimoksazol, kwas fusydowy, leukocytoza, linezolid, martwica tkanek, morfologia krwi, MRSA, MSSA, mupirocyna, nacięcie i drenaż, nafcylina, nosicielstwo gronkowca, oksacylina, penicylina półsyntetyczna, retapamulina, rifampicyna, ropień podskórny, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, tedizolid, trimetoprim-sulfametoksazol, wankomycyna, zakażenie gronkowcowe, zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów, zapalenie stawu biodrowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie mrsa – Leczenie
Metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (MRSA) charakteryzują się opornością na beta-laktamy, w tym metycylinę, penicyliny, cefalosporyny i oksacylinę, co komplikuje terapię zakażeń. Leczenie MRSA wymaga indywidualizacji w oparciu o lokalizację i ciężkość infekcji oraz wyniki antybiogramu. W przypadku ropni skórnych podstawą jest drenaż chirurgiczny, a antybiotykoterapia stosowana jest w zakażeniach umiarkowanych i ciężkich. Wankomycyna (15-20 mg/kg co 8-12 h, max 2 g/dawka) pozostaje lekiem pierwszego wyboru w ciężkich zakażeniach, zwłaszcza u hospitalizowanych, z monitorowaniem stężeń minimalnych (15-20 μg/ml) ze względu na nefrotoksyczność. Alternatywy to linezolid (600 mg 2x/dobę), daptomycyna (4-6 mg/kg/dobę), trimetoprim/sulfametoksazol, klindamycyna, tetracykliny oraz cefarolina. Terapie trwają od 5-14 dni w zakażeniach skóry, do 4-6 tygodni w zapaleniu wsierdzia i co najmniej 8 tygodni w osteomyelitis. W ciężkich przypadkach wskazana jest terapia skojarzona i hospitalizacja.
antybiogram, antybiotyk beta-laktamowy, bakteriemia, ceftarolina, daptomycyna, debridement, dekolonizacja, delafloksacyna, drenaż chirurgiczny, infekcja tkanek miękkich, klindamycyna, linezolid, MRSA, mupirocyna, nefrotoksyczność, pozaszpitalne zapalenie płuc, ropień skórny, septyczne zapalenie stawów, stężenie leku w surowicy, tedizolid, telawancyna, terapia skojarzona, tetracyklina, trimetoprim-sulfametoksazol, VISA, wankomycyna, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia