terapia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

Terapia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH – Benign Prostatic Hyperplasia) obejmuje szereg metod leczniczych ukierunkowanych na zmniejszenie objawów związanych z powiększeniem prostaty, które wpływają na dolne drogi moczowe. Podejście terapeutyczne jest zwykle stopniowane, zależne od nasilenia objawów i ich wpływu na jakość życia pacjenta.

W pierwszej linii leczenia znajduje się tzw. watchful waiting (baczna obserwacja) dla pacjentów z łagodnymi objawami, które nie wpływają znacząco na codzienne funkcjonowanie. Farmakoterapia, jako kolejny krok, obejmuje stosowanie alfa-blokerów (np. tamsulosyna, alfuzosyna), które rozluźniają mięśnie prostaty i szyi pęcherza, ułatwiając przepływ moczu, oraz inhibitorów 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd), zmniejszających rozmiar prostaty poprzez blokowanie konwersji testosteronu do dihydrotestosteronu.

Dla pacjentów nieodpowiadających na leczenie farmakologiczne lub z nasilonymi objawami stosuje się metody zabiegowe. Złotym standardem pozostaje przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego (TURP), jednak coraz większą popularność zyskują mniej inwazyjne techniki, jak termoterapia mikrofalowa, waporyzacja laserowa czy implantacja stentu sterczowego. Najnowsze metody obejmują embolizację tętnic sterczowych oraz systemy wykorzystujące parę wodną do ablacji tkanki prostaty.

Wybór odpowiedniej metody terapeutycznej powinien być zindywidualizowany i uwzględniać wiek pacjenta, współistniejące choroby, nasilenie objawów oraz preferencje chorego. Kluczową rolę odgrywa regularna ocena skuteczności leczenia i monitorowanie potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie w przypadku długotrwałej farmakoterapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl