Siateczka endoplazmatyczna gładka (SER – smooth endoplasmic reticulum) to organellum komórkowe będące częścią systemu błon wewnątrzkomórkowych. W przeciwieństwie do siateczki endoplazmatycznej szorstkiej, SER nie posiada na swojej powierzchni rybosomów, co nadaje jej charakterystyczny „gładki” wygląd w obrazach mikroskopowych.
Funkcjonalnie siateczka endoplazmatyczna gładka odgrywa kluczową rolę w metabolizmie lipidów, detoksykacji różnych związków chemicznych oraz w magazynowaniu i regulacji stężenia jonów wapnia. W komórkach wątroby SER zawiera enzymy uczestniczące w metabolizmie leków i toksyn, natomiast w komórkach produkujących hormony steroidowe (np. w nadnerczach, gonadach) uczestniczy w syntezie tych hormonów.
Szczególnie rozbudowana siateczka endoplazmatyczna gładka występuje w hepatocytach, komórkach mięśni szkieletowych (gdzie tworzy system kanalików T), a także w neuronach. Zaburzenia funkcjonowania SER mogą prowadzić do różnych patologii komórkowych, w tym do dysfunkcji detoksykacji i metabolizmu lipidów, co może mieć implikacje w chorobach wątroby czy zaburzeniach metabolicznych.
Przedkliniczne badania toksyczności trazodonu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały wysoką tolerancję substancji. Dawki śmiertelne (LD50) po podaniu doustnym wynosiły odpowiednio: 610 mg/kg u myszy, 486 mg/kg u szczurów oraz 560 mg/kg u królików. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej stosowano dawki od 3 do 450 mg/kg mc./dobę, zależnie od gatunku. Wartości NOAEL wyniosły: 30 mg/kg mc./dobę u szczurów, 50 mg/kg mc./dobę u królików, 10 mg/kg mc./dobę u psów oraz 20 mg/kg mc./dobę u małp. Zaobserwowano przerost hepatocytów i powiększenie wątroby u szczurów, działanie hamujące OUN u królików, nasilone objawy toksyczności u psów oraz łagodne zaburzenia farmakodynamiczne u małp. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego w licznych testach in vitro i in vivo, a także braku właściwości antygenowych i uzależniających.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku trazodonu (substancji czynnej Trittico CR) obejmują szeroki zakres testów toksykologicznych, reprodukcyjnych i mutagennych. W badaniach toksyczności ostrej LD50 wynosiła 610 mg/kg u myszy, 486 mg/kg u szczurów oraz 560 mg/kg u królików, z objawami takimi jak sedacja, ślinotok, opadanie powiek i drgawki kloniczne. W toksyczności podostrej i przewlekłej stosowano dawki od 3 do 450 mg/kg w różnych gatunkach zwierząt, przy czym NOAEL wynosił 30 mg/kg u szczurów, 50 mg/kg u królików, 10 mg/kg u psów oraz 20 mg/kg u małp. Zaobserwowano przerost hepatocytów i gładkiej siateczki endoplazmatycznej u szczurów, co interpretowano jako adaptację metaboliczną, a nie patologię. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono wpływu na płodność do 300 mg/kg, natomiast dawki toksyczne dla matek (150-450 mg/kg) powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków i sporadyczne wady rozwojowe. Trazodon przenikał przez łożysko w minimalnym stopniu, a u noworodków obserwowano zmniejszenie masy ciała przy dawkach powyżej 30 mg/kg.
Strona wykorzystuje pliki cookies, aby zapewnić użytkownikom jak najwyższy komfort korzystania z serwisu, personalizować treści i reklamy, udostępniać funkcje społecznościowe oraz analizować ruch w Internecie. Dane te mogą obejmować Twój adres IP, identyfikatory plików cookie oraz dane przeglądarki.
Przetwarzanie Twoich danych osobowych odbywa się zgodnie z Polityką prywatności. Klikając przycisk „Akceptuję”, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies oraz przetwarzanie Twoich danych osobowych w celach marketingowych, takich jak dopasowanie reklam do Twoich preferencji i analiza efektywności reklam.
Masz prawo do wycofania zgody, dostępu, sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych. Szczegóły na temat przetwarzania danych osobowych znajdują się w Polityce prywatności.
