przeciwciała przeciw mięśniom gładkim

Przeciwciała przeciw mięśniom gładkim (ang. smooth muscle antibodies, SMA) są autoprzeciwciałami skierowanymi przeciwko składnikom cytoszkieletu komórek mięśni gładkich, głównie przeciwko aktynie, ale również przeciw desminie, wimentynie czy tropomiozynie. Ich wykrywanie ma istotne znaczenie diagnostyczne w hepatologii.

Obecność przeciwciał SMA jest charakterystyczna dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby (AIH) typu 1, gdzie występują u 70-80% pacjentów. Najwyższe miana obserwuje się w ostrej fazie choroby. Wykrycie tych przeciwciał, zwłaszcza w połączeniu z przeciwciałami przeciwjądrowymi (ANA) i podwyższonym poziomem IgG, znacząco zwiększa prawdopodobieństwo rozpoznania AIH.

Przeciwciała przeciw mięśniom gładkim mogą występować również w innych schorzeniach, takich jak pierwarna marskość żółciowa wątroby (ok. 20-30% przypadków), przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, choroby nowotworowe czy niektóre infekcje. Jednakże w tych przypadkach ich miano jest zazwyczaj niższe niż w AIH typu 1.

Diagnostyka laboratoryjna obecności SMA opiera się głównie na metodzie immunofluorescencji pośredniej z wykorzystaniem tkanek gryzoni (najczęściej żołądka, nerek i wątroby). W interpretacji wyników należy uwzględniać zarówno miano przeciwciał, jak i wzór świecenia. Dla AIH najbardziej charakterystyczny jest wzór SMA-VGT (vessel-glomeruli-tubule) lub SMA-V (vessel).

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl