hiperkeratyzacja

Hiperkeratyzacja (hiperkeratoza) to proces nadmiernego rogowacenia naskórka, który charakteryzuje się zwiększoną grubością warstwy rogowej. W warunkach fizjologicznych keratynocyty powstają w warstwie podstawnej naskórka, a następnie migrują ku powierzchni, przechodząc proces różnicowania i ostatecznie ulegając przekształceniu w korneocyty wypełnione keratyną.

W stanie hiperkeratyzacji dochodzi do nieprawidłowego gromadzenia się komórek warstwy rogowej, co prowadzi do pogrubienia naskórka i powstawania zrogowaciałych, często szorstkich zmian skórnych. Zjawisko to może być wynikiem zwiększonej proliferacji komórek, zaburzeń procesu złuszczania lub reakcji obronnej skóry na przewlekłe drażnienie czy stan zapalny.

Hiperkeratoza występuje w wielu schorzeniach dermatologicznych, takich jak łuszczyca, liszaj płaski, wyprysk, rogowiec dłoni i stóp czy rybia łuska. Może mieć charakter ogniskowy (np. modzele, odciski) lub uogólniony. W diagnostyce różnicowej kluczowe znaczenie ma badanie histopatologiczne, które pozwala określić typ hiperkeratozy (ortokeratotyczna lub parakeratotyczna) oraz współistniejące zmiany w strukturze naskórka.

Leczenie hiperkeratyzacji obejmuje stosowanie preparatów keratolitycznych zawierających kwas salicylowy, mocznik, kwas mlekowy czy alfa-hydroksykwasy, które ułatwiają usuwanie nadmiaru zrogowaciałych komórek. W cięższych przypadkach stosuje się retinoidy (miejscowo lub ogólnie), a także zabiegi mechanicznego złuszczania i peelingi chemiczne. Terapia powinna być dostosowana do przyczyny leżącej u podłoża hiperkeratyzacji.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl