cytopenia z wyparcia
Cytopenia z wyparcia (ang. displacement cytopenia) to zjawisko hematologiczne charakteryzujące się zmniejszeniem liczby komórek krwi obwodowej (erytrocytów, leukocytów, płytek krwi) w wyniku zajęcia przestrzeni szpiku kostnego przez inne komórki lub substancje, które nie należą do prawidłowego układu krwiotwórczego.
Najczęstsze przyczyny cytopenii z wyparcia to naciek szpiku kostnego przez komórki nowotworowe (białaczka, chłoniak, szpiczak mnogi, przerzuty guzów litych), proliferacja komórek szpiku (mielofibroza, histiocytoza), gromadzenie się substancji patologicznych (choroba Gauchera, choroba Niemanna-Picka) oraz włóknienie szpiku. Proces ten prowadzi do ograniczenia przestrzeni dostępnej dla prawidłowej hematopoezy.
Diagnostyka cytopenii z wyparcia obejmuje badanie morfologii krwi obwodowej, biopsję aspiracyjną i trepanobiopsję szpiku kostnego, badania cytogenetyczne i obrazowe. W obrazie klinicznym dominują objawy wynikające z niedoboru poszczególnych linii komórkowych: niedokrwistość, skłonność do zakażeń i krwawień. Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na eliminację przyczyny podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Mitomycin Accord 40 mg
Przedawkowanie mitomycyny prowadzi do opóźnionych, ciężkich toksycznych efektów na szpik kostny, manifestujących się głównie jako mielosupresja i cytopenia z wyparcia komórek szpiku. Pełny obraz toksyczności rozwija się około 2 tygodnie po podaniu nadmiernej dawki, a spadek liczby leukocytów może osiągnąć najniższy poziom nawet do 4 tygodni po przedawkowaniu. W związku z tym konieczne jest długotrwałe i kompleksowe monitorowanie parametrów hematologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem liczby leukocytów, aby zapobiec powikłaniom infekcyjnym i innym skutkom mielosupresji.
antybiotyk, biała krwinka, cytopenia z wyparcia, czynnik wzrostu, działanie toksyczne, krwinka czerwona, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, leukocyt, leukopenia, mielosupresja, mitomycyna, parametr hematologiczny, płytka krwi, powikłanie infekcyjne, przetaczanie składników krwi, szpik kostny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mitomycin Accord 10 mg
Przedawkowanie mitomycyny (Mitomycin Accord 10 mg lub 20 mg) prowadzi do ciężkiej mielotoksyczności, której pełne objawy rozwijają się klinicznie po około 2 tygodniach. Dominującym skutkiem jest cytopenia z wyparcia komórek szpiku kostnego, manifestująca się m.in. leukopenią, której najniższe wartości (nadir) mogą wystąpić nawet do 4 tygodni po przedawkowaniu. Dodatkowo obserwuje się inne cytopenie, takie jak małopłytkowość i niedokrwistość, rozwijające się w okresie 2-4 tygodni. Ze względu na brak specyficznych antidotów, leczenie opiera się na postępowaniu objawowym i podtrzymującym, ze szczególnym uwzględnieniem długotrwałego monitorowania parametrów hematologicznych, zwłaszcza liczby leukocytów.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Mitomycin Accord 20 mg
Przedawkowanie mitomycyny, substancji czynnej leku Mitomycin Accord, prowadzi do ciężkiej toksyczności szpikowej, manifestującej się znacznym uszkodzeniem funkcji szpiku kostnego i cytopenią z wyparcia komórek szpiku. Pełnoobjawowa kliniczna manifestacja rozwija się stopniowo, zwykle po około 2 tygodniach od przedawkowania. Charakterystycznym objawem jest znaczne obniżenie liczby leukocytów we krwi obwodowej, z najniższą wartością (nadir) osiąganą nawet do 4 tygodni po zdarzeniu. Ze względu na brak specyficznego antidota, leczenie ma charakter objawowy i wymaga długotrwałego, systematycznego monitorowania parametrów hematologicznych, szczególnie liczby leukocytów, przez co najmniej 4 tygodnie.