Rosmarinus officinalis

Rosmarinus officinalis, powszechnie znany jako rozmaryn, to wieloletnia roślina zielna należąca do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). W medycynie stosowana jest od wieków ze względu na swoje właściwości lecznicze, a współczesne badania naukowe potwierdzają jej znaczący potencjał terapeutyczny.

Surowiec zielarski stanowią liście i kwitnące wierzchołki pędów, które zawierają olejek eteryczny (1,5-2,5%) z głównymi składnikami takimi jak: 1,8-cyneol, kamfora, α-pinen, borneol i werbenon. Rozmaryn jest bogaty również w związki fenolowe, w tym kwas rozmarynowy, karnozynowy i karnozol, które wykazują silne właściwości przeciwutleniające.

W praktyce klinicznej preparaty z rozmarynu stosowane są wspomagająco w zaburzeniach trawiennych, stanach skurczowych przewodu pokarmowego oraz w dolegliwościach wątrobowo-żółciowych. Wyciągi z rozmarynu wykazują działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwzapalne oraz wspomagające krążenie obwodowe. Zewnętrznie stosowane są w bólach reumatycznych, nerwobólach oraz jako środek wspomagający gojenie ran.

Badania kliniczne sugerują potencjalne zastosowanie ekstraktów z rozmarynu w profilaktyce chorób neurodegeneracyjnych, ze względu na zdolność do poprawy funkcji poznawczych i ochrony komórek nerwowych przed stresem oksydacyjnym. Obserwowano również obiecujące działanie w regulacji poziomu glukozy we krwi i metabolizmu lipidów, co może mieć znaczenie w terapii zaburzeń metabolicznych.

W praktyce farmaceutycznej rozmaryn występuje w postaci nalewek, olejków, wyciągów suchych standaryzowanych oraz jako składnik preparatów złożonych. Mimo generalnie dobrego profilu bezpieczeństwa, należy zachować ostrożność przy stosowaniu u kobiet w ciąży oraz pacjentów z nadciśnieniem, padaczką lub chorobami układu pokarmowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl