penetracja przezskórna

Penetracja przezskórna (transdermal penetration) to proces przenikania substancji przez warstwę skóry. Jest to kluczowy mechanizm w farmakologii, dermatologii i toksykologii, umożliwiający wprowadzenie substancji aktywnych do organizmu przez barierę skórną.

W kontekście medycznym penetracja przezskórna zależy od wielu czynników, takich jak: właściwości fizykochemiczne substancji (masa cząsteczkowa, lipofilność, rozpuszczalność), stan skóry (grubość warstwy rogowej naskórka, nawodnienie, temperatura), miejsce aplikacji oraz zastosowany nośnik. Główną barierą dla penetracji jest warstwa rogowa naskórka (stratum corneum), która stanowi podstawową przeszkodę dla większości substancji.

Leki podawane przezskórnie mogą być aplikowane w formie plastrów, maści, kremów, żeli czy roztworów. Zaletami tej drogi podania są: omijanie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, możliwość utrzymania stabilnego stężenia leku we krwi oraz nieinwazyjność. Metoda ta jest powszechnie stosowana w terapii bólu, hormonoterapii zastępczej, leczeniu choroby niedokrwiennej serca czy w zaprzestaniu palenia tytoniu.

Nowoczesne metody zwiększania penetracji przezskórnej obejmują wykorzystanie promotorów wchłaniania, mikroigieł, jonoforezy, sonoforezy oraz nanostruktur. Te techniki pozwalają na dostarczanie przez skórę substancji o większych masach cząsteczkowych, które normalnie nie przenikałyby przez barierę skórną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl