zespół niewydolności oddechowej dorosłych

Zespół niewydolności oddechowej dorosłych (ARDS – Acute Respiratory Distress Syndrome) to ciężka, zagrażająca życiu forma ostrej niewydolności oddechowej, charakteryzująca się nagłym rozwojem obrzęku płuc o pochodzeniu niekardiogennym. Patofizjologicznie ARDS cechuje się zwiększoną przepuszczalnością śródbłonka naczyń płucnych, co prowadzi do gromadzenia się bogatego w białko płynu w przestrzeni pęcherzykowej.

Rozpoznanie ARDS opiera się na kryteriach berlińskich z 2012 roku, które obejmują: ostry początek (do 7 dni), obecność obustronnych nacieków w badaniach obrazowych płuc, niewydolność oddechową niespowodowaną niewydolnością serca lub przewodnieniem oraz stosunek PaO2/FiO2 ≤ 300 mmHg przy PEEP ≥ 5 cm H2O. W zależności od stopnia hipoksemii wyróżnia się ARDS łagodny (PaO2/FiO2: 200-300 mmHg), umiarkowany (PaO2/FiO2: 100-200 mmHg) i ciężki (PaO2/FiO2 < 100 mmHg).

Leczenie ARDS opiera się przede wszystkim na wentylacji mechanicznej z zastosowaniem strategii protekcyjnej (mała objętość oddechowa 4-8 ml/kg należnej masy ciała, ograniczenie ciśnienia plateau < 30 cm H2O), optymalnego PEEP, a w przypadkach ciężkiej hipoksemii - wentylacji w pozycji na brzuchu. W wybranych przypadkach można rozważyć zastosowanie blokady nerwowo-mięśniowej, wziewnego tlenku azotu oraz pozaustrojowego utlenowania krwi (ECMO).

Śmiertelność w ARDS pozostaje wysoka i wynosi od 30% do 45%, zależnie od ciężkości zespołu. Kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania ma wczesne rozpoznanie, identyfikacja i leczenie przyczyny wywołującej oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania wentylacyjnego, minimalizującego ryzyko wentylacyjnego uszkodzenia płuc.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Seractil 200 mg

Lek Seractil zawiera deksibuprofen w dawce 200 mg i charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, jednak przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle do 4 godzin po przyjęciu dawki przekraczającej 40-50 mg deksibuprofenu/kg masy ciała (odpowiednik 80-100 mg ibuprofenu/kg). W zależności od dawki, objawy mogą mieć charakter łagodny (bóle brzucha, nudności, senność), średnio-ciężki (krwawienia z przewodu pokarmowego, hipotensja, kwasica metaboliczna) lub bardzo ciężki (niewydolność nerek, zespół niewydolności oddechowej). U dzieci obserwuje się specyficzne objawy, takie jak przemijające epizody bezdechu po spożyciu dużych dawek.
ataksja, bezdech, deksibuprofen, diureza, hemodializa, hemoperfuzja, hipotensja, hipotermia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, oczopląs, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, szum uszny, toksyczność ostra, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, zaburzenie czynności nerek, zespół niewydolności oddechowej dorosłych
Leksykon substancji czynnych
Deksibuprofen – Przedawkowanie

Deksibuprofen, substancja czynna leku Seractil (tabletki powlekane 200 mg i 400 mg), charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, co potwierdzają dane kliniczne dotyczące przedawkowań, w tym przypadki przyjęcia nawet 27 g deksibuprofenu (odpowiednik 54 g ibuprofenu) bezobjawowo. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle po dawkach przekraczających 40-50 mg deksibuprofenu/kg masy ciała (80-100 mg ibuprofenu/kg). Manifestacja przedawkowania następuje szybko, w ciągu 4 godzin od zażycia, co jest istotne dla planowania interwencji dekontaminacyjnych. Spektrum objawów obejmuje najczęściej łagodne dolegliwości ze strony układu pokarmowego i neurologicznego (np. bóle brzucha, nudności, wymioty, senność, ataksja), a rzadziej ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, hipotensja, kwasica metaboliczna, napady drgawkowe, śpiączka, niewydolność nerek oraz ARDS. U dzieci mogą wystąpić przemijające epizody bezdechu wymagające natychmiastowej interwencji.
ataksja, bezdech, białka osocza, dawka toksyczna, deksibuprofen, hemodializa, hemoperfuzja, hipotensja, hipotermia, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, napady drgawkowe, niewydolność nerek, oczopląs, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, Seractil, śpiączka, szumy uszne, tabletki powlekane, toksyczność ostra, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zespół niewydolności oddechowej dorosłych
Leksykon leków
Przedawkowanie – Seractil 400 mg

Przedawkowanie deksibuprofenu, substancji czynnej leku Seractil 400 mg, charakteryzuje się relatywnie niską toksycznością ostrą. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od zażycia dawki przekraczającej 80-100 mg/kg masy ciała. W przypadku dawek powyżej 50 mg/kg mogą wystąpić łagodne objawy, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, senność, ospałość, bóle głowy, oczopląs, szumy uszne i ataksja. Przy znacznych przekroczeniach dawki obserwuje się objawy średnie do ciężkich, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, hipotensję, hipotermię, kwasicę metaboliczną, napady drgawkowe, śpiączkę, zaburzenia czynności nerek, zespół niewydolności oddechowej oraz przemijające epizody bezdechu u małych dzieci.
ataksja, bezdech, ból brzucha, deksybuprofen, hemodializa, hemoperfuzja, hipotensja, hipotermia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, oczopląs, płukanie żołądka, Seractil, śpiączka, szum uszny, toksyczność ostra, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, zaburzenie czynności nerek, zespół niewydolności oddechowej dorosłych

zespół niewydolności oddechowej dorosłych

Powiązane wpisy

Przedawkowanie – Seractil 200 mg

Deksibuprofen – Przedawkowanie

Przedawkowanie – Seractil 400 mg