jaskra pseudoeksfoliacyjna

Jaskra pseudoeksfoliacyjna (ang. pseudoexfoliative glaucoma, PEX glaucoma) to podtyp jaskry wtórnej otwartego kąta, który rozwija się w przebiegu zespołu pseudoeksfoliacji (PEX). Charakteryzuje się odkładaniem włóknistego białkowego materiału na powierzchni struktur przedniego odcinka oka, głównie na przedniej torebce soczewki, brzegu źrenicznym tęczówki oraz beleczkowaniu kąta tęczówkowo-rogówkowego.

Patofizjologia jaskry pseudoeksfoliacyjnej wiąże się z zablokowaniem odpływu cieczy wodnistej przez materiał pseudoeksfoliacyjny gromadzący się w beleczkowaniu kąta przesączania, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). Jaskra ta charakteryzuje się zazwyczaj wyższymi wartościami IOP, większymi wahaniami ciśnienia oraz gorszą odpowiedzią na leczenie farmakologiczne w porównaniu do pierwotnej jaskry otwartego kąta.

Diagnoza opiera się na badaniu w lampie szczelinowej, które uwidacznia charakterystyczny materiał pseudoeksfoliacyjny, pomiarze ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz ocenie tarczy nerwu wzrokowego i pola widzenia. Leczenie obejmuje standardowe metody obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego – farmakoterapię, laseroterapię oraz zabiegi chirurgiczne, jednak pacjenci z jaskrą pseudoeksfoliacyjną często wymagają bardziej intensywnego leczenia i ściślejszej kontroli.

Jaskra pseudoeksfoliacyjna stanowi istotny problem kliniczny ze względu na szybszą progresję uszkodzenia nerwu wzrokowego oraz wyższe ryzyko ślepoty w porównaniu do pierwotnej jaskry otwartego kąta. Dodatkowo, u pacjentów z PEX występuje zwiększone ryzyko powikłań śródoperacyjnych podczas zabiegów usunięcia zaćmy, takich jak uszkodzenie więzadełek obwódki rzęskowej i zwichnięcie soczewki, co wynika z osłabienia struktur podtrzymujących soczewkę przez proces pseudoeksfoliacji.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl