lek przeciwłuszczycowy

Lek przeciwłuszczycowy to preparat stosowany w leczeniu łuszczycy – przewlekłej, zapalnej choroby skóry o podłożu autoimmunologicznym. W zależności od nasilenia objawów, lokalizacji zmian oraz indywidualnych cech pacjenta, leczenie może obejmować preparaty miejscowe, fototerapię lub leki ogólnoustrojowe.

Miejscowe leki przeciwłuszczycowe obejmują kortykosteroidy, pochodne witaminy D (kalcypotriol, takalcytol), retinoidów (tazaroten), a także cygnoliny i kwasu salicylowego. W terapii ogólnoustrojowej stosuje się tradycyjne leki immunosupresyjne (metotreksat, cyklosporyna A), retinoidy (acytretyna) oraz nowsze leki biologiczne.

Leki biologiczne stanowią przełom w leczeniu łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej. Należą do nich inhibitory TNF-α (adalimumab, etanercept, infliksymab, certolizumab), inhibitory IL-12/23 (ustekinumab), inhibitory IL-17 (sekukinumab, iksekizumab, brodalumab) oraz inhibitory IL-23 (guselkumab, ryzankizumab, tyldrakizumab).

Wybór odpowiedniego leku przeciwłuszczycowego zależy od wielu czynników, w tym nasilenia choroby, lokalizacji zmian, obecności łuszczycowego zapalenia stawów, chorób współistniejących oraz preferencji pacjenta. Nowoczesne leczenie łuszczycy często wymaga podejścia interdyscyplinarnego z uwzględnieniem aspektów dermatologicznych, reumatologicznych i psychologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl