stała wysypka polekowa
Stała wysypka polekowa (Fixed drug eruption, FDE) to specyficzna reakcja skórna, która pojawia się zawsze w tych samych miejscach na skórze po ponownym podaniu leku wywołującego. Charakteryzuje się ostrymi, dobrze odgraniczonymi zmianami rumieniowo-obrzękowymi, które mogą ewoluować do zmian pęcherzowych lub bąblowatych.
Patogeneza FDE związana jest z mechanizmem immunologicznym typu IV według klasyfikacji Gella i Coombsa, gdzie kluczową rolę odgrywają limfocyty T CD8+ rezydujące w skórze. Do najczęstszych leków wywołujących FDE należą: niesteroidowe leki przeciwzapalne (szczególnie pochodne pirazolonu), antybiotyki (sulfonamidy, tetracykliny), barbiturany oraz leki przeciwdrgawkowe.
Diagnostyka opiera się na dokładnym wywiadzie dotyczącym przyjmowanych leków oraz charakterystycznym obrazie klinicznym. W wątpliwych przypadkach można zastosować test prowokacji lub próby płatkowe. Leczenie polega przede wszystkim na odstawieniu leku wywołującego reakcję. W łagodnych przypadkach stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy, natomiast w cięższych postaciach mogą być wymagane doustne glikokortykosteroidy.
Cechą charakterystyczną stałej wysypki polekowej jest zjawisko „pamięci immunologicznej skóry” – po kolejnym podaniu leku zmiany pojawiają się zawsze w tych samych lokalizacjach, często z większą intensywnością. Po wygojeniu zmian pozostają przebarwienia pozapalne, które mogą utrzymywać się przez kilka miesięcy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 30 mg
Stosowanie metylofenidatu chlorowodorku w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu Symkinet MR wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, obserwowanych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej występujące działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia (bardzo często ≥1/10), bezsenność i nerwowość (bardzo często ≥1/10), ból głowy (bardzo często ≥1/10), a także zaburzenia psychiczne takie jak labilność emocjonalna, agresja, pobudzenie i lęk (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia psychotyczne, próby samobójcze, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym śpiączkę wątrobową. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od grupy wiekowej, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka u dzieci, młodzieży i dorosłych.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, dezorientacja, drgawka, dyspepsja, ginekomastia, jadłowstręt, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, krwiomocz, mania, metylofenidat chlorowodorek, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwistość, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obwodowe marznięcie, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, priapizm, reakcja anafilaktyczna, ruch choreoatetotyczny, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, stała wysypka polekowa, suchość jamy ustnej, szczękościsk, tachykardia, urojenie, zaburzenie erekcji, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie wątroby, zapalenie jamy nosowej i gardła, zapalenie tętnic mózgowych, zapalenie żołądka i jelit, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet 10 mg 10 mg
Chlorowodorek metylofenidatu, substancja czynna leku Medikinet 10 mg, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obserwowanych zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Najczęściej występujące działania obejmują zmniejszenie łaknienia (bardzo często), bezsenność i nerwowość (bardzo często), ból głowy (bardzo często), nudności i suchość w jamie ustnej (bardzo często), a także tachykardię, kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze (często). Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość (bardzo rzadko) oraz pancytopenię (częstość nieznana). Zaburzenia psychiczne, w tym myśli samobójcze i próby samobójcze, występują z różną częstością, od niezbyt często do bardzo rzadko, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
akatyzja, bilirubina, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, drgawki, dusznica bolesna, dysfemia, dyskineza, dyspepsja, fosfataza zasadowa, ginekomastia, krwiomocz, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, stała wysypka polekowa, tachykardia, zapalenie tętnic mózgowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry