stan otępienny

Stan otępienny (otępienie, demencja) to zespół objawów spowodowanych chorobą mózgu, zazwyczaj o charakterze przewlekłym lub postępującym, w którym dochodzi do zaburzenia wyższych funkcji korowych, takich jak pamięć, myślenie, orientacja, rozumienie, liczenie, zdolność uczenia się, język i ocena.

Charakterystyczną cechą otępienia jest upośledzenie funkcji poznawczych, któremu często towarzyszą, a czasem poprzedzają je, zaburzenia kontroli emocji, zachowania społecznego lub motywacji. Stan otępienny może rozwijać się w przebiegu różnych chorób, przy czym najczęstszą przyczyną jest choroba Alzheimera (50-70% przypadków), następnie otępienie naczyniopochodne, otępienie z ciałami Lewy’ego oraz otępienie czołowo-skroniowe.

Diagnostyka stanu otępiennego obejmuje szczegółowy wywiad, badanie neurologiczne, ocenę stanu psychicznego (z wykorzystaniem testów neuropsychologicznych), badania laboratoryjne oraz obrazowe mózgu. Wczesne rozpoznanie umożliwia wprowadzenie odpowiedniego leczenia, które chociaż rzadko prowadzi do całkowitego wyleczenia, może spowolnić postęp choroby i złagodzić jej objawy, poprawiając jakość życia pacjenta.

Leczenie stanów otępiennych ma charakter wielokierunkowy i obejmuje farmakoterapię (inhibitory cholinesterazy, memantyna), terapię zaburzeń zachowania i nastroju oraz kompleksową opiekę niefarmakologiczną, w tym terapię zajęciową, poznawczą i wsparcie psychospołeczne dla pacjenta i jego opiekunów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl