immunogenność nowotworu

Immunogenność nowotworu odnosi się do zdolności komórek nowotworowych do wywołania odpowiedzi immunologicznej organizmu. Jest to kluczowy czynnik determinujący skuteczność immunoterapii przeciwnowotworowej, która wykorzystuje naturalne mechanizmy obronne układu odpornościowego do zwalczania choroby.

Nowotwory charakteryzują się różnym stopniem immunogenności, co jest związane z obecnością na ich powierzchni neoantygenów – zmienionych białek powstałych w wyniku mutacji genetycznych. Wysoka liczba mutacji (duże obciążenie mutacyjne) często koreluje z większą immunogennością guza, co może przekładać się na lepszą odpowiedź na immunoterapię, szczególnie na inhibitory punktów kontrolnych immunologicznych, takie jak przeciwciała anty-PD-1, anty-PD-L1 czy anty-CTLA-4.

W praktyce klinicznej ocena immunogenności nowotworu może obejmować analizę nacieków limfocytarnych w mikrośrodowisku guza (TILs), ekspresji ligandów punktów kontrolnych (np. PD-L1), sekwencjonowanie w poszukiwaniu neoantygenów oraz ocenę niestabilności mikrosatelitarnej (MSI) i deficytów naprawy niesparowanych zasad DNA (dMMR). Parametry te służą jako biomarkery pomocne w przewidywaniu odpowiedzi na immunoterapię.

Strategie terapeutyczne mające na celu zwiększenie immunogenności nowotworów obejmują stosowanie radioterapii, chemioterapii i terapii celowanych wywołujących immunogenną śmierć komórkową, szczepionek przeciwnowotworowych, a także kombinacji różnych metod immunoterapii. Zrozumienie mechanizmów immunogenności nowotworu jest fundamentalne dla rozwoju skuteczniejszych strategii leczenia immunomodulującego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl