mebeweryna
Mebeweryna jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz innych zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Należy do grupy leków spazmolitycznych, które działają bezpośrednio na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, zmniejszając ich skurcze bez wpływu na prawidłową perystaltykę jelit.
Mechanizm działania mebeweryny polega na blokowaniu kanałów wapniowych w komórkach mięśni gładkich jelit, co prowadzi do ich rozluźnienia i zmniejszenia skurczów bólowych. W przeciwieństwie do innych leków przeciwskurczowych, mebeweryna nie wykazuje działania cholinolitycznego, dzięki czemu wywołuje mniej działań niepożądanych, takich jak suchość w ustach czy zaburzenia widzenia.
Skuteczność mebeweryny została potwierdzona w badaniach klinicznych, szczególnie w łagodzeniu objawów zespołu jelita drażliwego, takich jak ból brzucha, wzdęcia i zaburzenia rytmu wypróżnień. Lek jest dostępny w formie tabletek o standardowym uwalnianiu oraz w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duspatalin Gastro 135 mg
Przedkliniczne badania toksyczności mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej Duspatalin Gastro, wykazały, że głównym efektem toksycznym po podaniu wielokrotnym są objawy neurotoksyczne, takie jak pobudzenie motoryczne, drżenia i drgawki, szczególnie u psów przy dawkach odpowiadających 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). Badania reprodukcyjne wskazują na brak teratogenności u szczurów i królików, jednak przy dawkach dwukrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną u ludzi zaobserwowano u szczurów zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach równoważnych dawce terapeutycznej. Ocena genotoksyczności wykazała brak właściwości genotoksycznych w testach in vitro i in vivo, jednak brak jest danych dotyczących długoterminowej karcynogenności mebeweryny.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek mebeweryny, dawka kliniczna, dawkowanie terapeutyczne, drgawki, działanie karcynogenne, genotoksyczność, mebeweryna, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, teratogenność, toksyczność leku, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia, zaburzenia funkcji OUN - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mebelin 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Mebelin 200 mg, wykazały, że główne działania niepożądane dotyczą ośrodkowego układu nerwowego, manifestujące się drżeniem i drgawkami, szczególnie u psów po podaniu dawek odpowiadających 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (400 mg/dobę) w przeliczeniu na mg/m². W zakresie toksyczności reprodukcyjnej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz wzrost resorpcji przy dawkach dwukrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną, natomiast u królików nie stwierdzono takich efektów. Nie wykazano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach równoważnych maksymalnej dawce klinicznej.
badania in vitro, badania in vivo, badania teratogenne, dawka kliniczna, drgawki, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, maksymalna dawka kliniczna, mebeweryna, mebeweryny chlorowodorek, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Chlorowodorek mebeweryny, stosowany w preparatach takich jak Auroverin MR (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu 200 mg), Duspatalin Gastro (tabletki 135 mg), Duspatalin retard (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 200 mg) oraz Mebelin (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu 200 mg), jest lekiem wykorzystywanym w terapii zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ mebeweryny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, analiza farmakodynamiczna i farmakokinetyczna nie wskazuje na ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych. Dane z nadzoru farmaceutycznego oraz wieloletnie obserwacje kliniczne nie potwierdzają negatywnego wpływu mebeweryny na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych.
Auroverin MR, chlorowodorek mebeweryny, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, Mebelin, mebeweryna, nadzór farmaceutyczny, produkt leczniczy, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, reakcja indywidualna, sprawność psychomotoryczna, tabletki, upośledzenie zdolności psychofizycznych, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Działania niepożądane
Mebeweryna, stosowana w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego (preparaty: Auroverin MR, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard, Mebelin), charakteryzuje się relatywnie korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednakże działania niepożądane, choć rzadkie, mogą mieć poważny charakter. Najistotniejsze z nich to reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne manifestujące się nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego, zaburzeniami oddychania i obrzękiem krtani, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji przeciwwstrząsowej. Ponadto, często zgłaszane są objawy skórne, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (zwłaszcza w obrębie dróg oddechowych), obrzęk twarzy oraz wysypka o różnym charakterze, które mogą stanowić zagrożenie dla życia pacjenta, szczególnie w przypadku obrzęku dróg oddechowych. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana z powodu ograniczeń systemu spontanicznego raportowania i braku badań epidemiologicznych.
Auroverin MR, bąbel pokrzywkowy, ciężka reakcja anafilaktyczna, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard, duszność, działanie niepożądane, Mebelin, mebeweryna, monitorowanie bezpieczeństwa, niepożądane działanie produktu leczniczego, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, obrzęk twarzy, osutka skórna, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie oddychania, zmiana rumieniowa - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Przeciwwskazania stosowania
Mebeweryna jest stosowana głównie w leczeniu zespołu jelita drażliwego oraz innych zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest porażenna niedrożność jelit, szczególnie w przypadku preparatów Auroverin MR i Mebelin (dawka 200 mg). Ponadto, nadwrażliwość na mebewerynę lub substancje pomocnicze wyklucza stosowanie wszystkich dostępnych preparatów, w tym Auroverin MR, Duspatalin Gastro (135 mg), Duspatalin retard (200 mg) oraz Mebelin. Warto zwrócić uwagę na obecność sacharozy (do 23,81 mg w Auroverin MR, do 23,67 mg w Mebelin oraz obecna w Duspatalin Gastro) oraz laktozy (97 mg w Duspatalin Gastro), co stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
brak laktazy, charakterystyka produktu leczniczego, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza, mebeweryna, motoryka przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na substancje, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, porażenna niedrożność jelit, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad chorobowy, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Auroverin MR 200 mg
W kontekście farmakoterapii u kobiet w wieku rozrodczym, stosowanie chlorowodorku mebeweryny (Auroverin MR, 200 mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa w okresie ciąży i laktacji. Dostępne dane kliniczne są niewystarczające do oceny ryzyka stosowania mebeweryny u kobiet ciężarnych, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie dostarczają jednoznacznych informacji wykluczających potencjalne zagrożenia dla płodu. W związku z tym nie zaleca się stosowania mebeweryny w ciąży, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska. Ponadto brak jest danych dotyczących przenikania mebeweryny do mleka kobiecego, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet karmiących piersią; w takich przypadkach rekomenduje się rozważenie przerwania karmienia lub odstąpienia od leczenia.
- Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Interakcje
Mebeweryna, stosowana w leczeniu zespołu jelita drażliwego oraz objawowego leczenia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego związanych ze skurczami mięśni gładkich, charakteryzuje się korzystnym profilem interakcji farmakologicznych. Badania in vitro i in vivo wykazały brak interakcji z etanolem, co umożliwia bezpieczne jednoczesne stosowanie mebeweryny z alkoholem bez ryzyka niekorzystnych efektów farmakodynamicznych czy farmakokinetycznych. Dotyczy to zarówno preparatów o standardowym uwalnianiu, takich jak Duspatalin Gastro (135 mg), jak i form o zmodyfikowanym lub przedłużonym uwalnianiu, np. Duspatalin retard (200 mg). Ponadto, dokumentacja kliniczna dla preparatów Auroverin MR (200 mg), Mebelin (200 mg), Duspatalin Gastro (135 mg) oraz Duspatalin retard (200 mg) nie wskazuje na znane istotne klinicznie interakcje z innymi lekami.
badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, efekt farmakodynamiczny, etanol, farmakokinetyka, forma o zmodyfikowanym uwalnianiu, indeks terapeutyczny, interakcja farmakologiczna, mebeweryna, mięśniówka gładka przewodu pokarmowego, polipragmazja, preparat o standardowym uwalnianiu, przedłużone uwalnianie, skurcz mięśni gładkich, wchłanianie ogólnoustrojowe, wielochorobowość, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Przedawkowanie
Mebeweryna, stosowana w lekach takich jak Auroverin MR, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard oraz Mebelin, charakteryzuje się niskim potencjałem toksycznym w przypadku przedawkowania. Teoretycznie, toksyczność wynika głównie z pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, co może manifestować się niepokojem psychoruchowym. Jednak dane kliniczne wskazują, że objawy przedawkowania, dotyczące układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, są zazwyczaj łagodne, szybko przemijające lub w ogóle nie występują, nawet przy dawkach przekraczających zalecane. Nie określono precyzyjnej dawki wywołującej toksyczność, a obserwacje kliniczne potwierdzają brak ciężkich powikłań.
antidotum, Auroverin MR, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard, leczenie objawowe, masywne zatrucie, Mebelin, mebeweryna, monitoring pacjenta, niepokój psychoruchowy, objawy kardiologiczne, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, potencjał toksyczny, przedawkowanie mebeweryny, układ sercowo-naczyniowy, zmniejszenie wchłaniania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duspatalin retard 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Duspatalin retard, wykazały, że po podaniu wielokrotnym dawki do 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej (400 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²) u psa, najwrażliwszego gatunku, obserwowano objawy neurotoksyczne, takie jak drżenie i drgawki. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak u szczurów przy dawce dwukrotnie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów. Nie wykazano wpływu na płodność samców i samic szczurów przy dawce równoważnej maksymalnej dawce klinicznej, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, drgawki, Duspatalin, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mebeweryna, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Auroverin MR 200 mg
Lek Auroverin MR zawiera chlorowodorek mebeweryny w dawce 200 mg w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, przeznaczony do objawowego leczenia zespołu jelita drażliwego (IBS) u dorosłych. Zespół jelita drażliwego charakteryzuje się przewlekłym bólem brzucha, wzdęciami oraz zaburzeniami wypróżniania, takimi jak biegunka, zaparcia lub ich naprzemienne występowanie. Kapsułki Auroverin MR, o wymiarach około 9,8 mm x 6,9 mm, zawierają również do 23,81 mg sacharozy, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją cukrów. Forma o zmodyfikowanym uwalnianiu umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnej, co przekłada się na przedłużone działanie i rzadsze dawkowanie.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Auroverin MR 200 mg
Auroverin MR to preparat zawierający 200 mg mebeweryny chlorowodorku w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, należący do syntetycznych leków przeciwcholinergicznych z grupy estrów trzeciorzędowych amin. Mebeweryna wykazuje muskulotropowe działanie spazmolityczne, bez wpływu na autonomiczny układ nerwowy, co pozwala na rozkurcz mięśni gładkich przewodu pokarmowego bez zaburzenia fizjologicznej motoryki jelit. Ten mechanizm działania eliminuje typowe dla leków przeciwcholinergicznych ogólnoustrojowe działania niepożądane związane z blokadą receptorów muskarynowych, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii.
autonomiczny układ nerwowy, działanie muskulotropowe, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, efekt rozkurczający, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwskurczowy, mebeweryna, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, mięśniówka gładka, motoryka jelit, peletka, perystaltyka, receptor muskarynowy - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne mebeweryny wykazały, że głównym obszarem działań niepożądanych jest ośrodkowy układ nerwowy, z objawami takimi jak pobudzenie, drżenie i drgawki, obserwowanymi u psów po podaniu dawek trzykrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). W zakresie toksyczności rozwojowej, u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna, natomiast u królików nie stwierdzono wpływu na płód. Badania dotyczące płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu mebeweryny przy dawkach równoważnych maksymalnej dawce klinicznej. Ponadto, badania genotoksyczności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania genotoksycznego tej substancji.
badanie toksykologiczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, in vitro, in vivo, liczebność miotu, mebeweryna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, powierzchnia ciała, resorpcja, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Właściwości farmakokinetyczne
Mebeweryna, stosowana w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Preparaty o zmodyfikowanym uwalnianiu (Auroverin MR, Duspatalin retard, Mebelin) umożliwiają dawkowanie 2 razy na dobę, z biodostępnością około 97%. Nie obserwuje się kumulacji substancji czynnej po wielokrotnym podaniu, co zwiększa bezpieczeństwo terapii. Chlorowodorek mebeweryny jest intensywnie metabolizowany przez esterazy do kwasu weratrowego i alkoholu mebeweryny, a głównym metabolitem w osoczu jest DMAC. Okres półtrwania DMAC wynosi 5,77 godziny dla form o przedłużonym uwalnianiu oraz 2,45 godziny dla tabletek Duspatalin Gastro. Maksymalne stężenia (Cmax) DMAC to odpowiednio 804 ng/ml i 1670 ng/ml, a czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynosi około 3 godziny i 1 godzinę.
alkohol mebeweryny, biodostępność, biotransformacja, chlorowodorek mebeweryny, demetylowany kwas karboksylowy, esterazy, kwas karboksylowy, kwas weratrowy, mebeweryna, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, populacja pediatryczna, postać farmaceutyczna, profil farmakokinetyczny, przedłużone uwalnianie, stan równowagi dynamicznej, uwalnianie zmodyfikowane, wiązanie estrowe, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Dawkowanie i sposób podawania
Mebeweryna jest stosowana w leczeniu objawów spastycznych przewodu pokarmowego, a dawkowanie zależy od postaci farmaceutycznej i grupy pacjentów. U dorosłych preparaty o zmodyfikowanym/przedłużonym uwalnianiu (Auroverin MR, Duspatalin retard, Mebelin) stosuje się w dawce 200 mg – 1 kapsułka dwa razy dziennie, natomiast preparat o standardowym uwalnianiu (Duspatalin Gastro) w dawce 135 mg – 1 tabletka trzy razy dziennie, 20 minut przed posiłkiem. Auroverin MR może być stosowany do 1 roku, z możliwością stopniowego zmniejszania dawki po osiągnięciu efektu, natomiast Duspatalin retard i Mebelin nie mają ograniczeń czasowych stosowania. U dzieci i młodzieży stosowanie jest ograniczone: Auroverin MR i Mebelin nie są zalecane poniżej 18 lat, Duspatalin Gastro i Duspatalin retard mogą być stosowane powyżej 10 lat, ale nie u dzieci 3-10 lat ze względu na wysoką dawkę substancji czynnej, a bezpieczeństwo u dzieci poniżej 3 lat nie jest ustalone.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo i skuteczność leku, dawka podwójna, efekt terapeutyczny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, mebeweryna, modyfikacja dawkowania, pacjent w podeszłym wieku, pominięcie dawki, postać farmaceutyczna leku, postać leku, preparat o standardowym uwalnianiu, preparat o zmodyfikowanym uwalnianiu, przedłużone uwalnianie leku, sposób podawania leku, stan spastyczny przewodu pokarmowego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawartość substancji czynnej, zmniejszanie dawki - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Auroverin MR 200 mg
Produkt leczniczy Auroverin MR zawiera 200 mg chlorowodorku mebeweryny w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, będącej spazmolitykiem działającym miejscowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ mebeweryny na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, jednak profil farmakodynamiczny wskazuje na brak istotnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, co minimalizuje ryzyko zaburzeń psychomotorycznych. Dane postmarketingowe nie wykazały przypadków negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, co pozwala na stwierdzenie, że Auroverin MR nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lek zawiera również sacharozę (do 23,81 mg na kapsułkę), co jest istotne dla pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej, jednak nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów.
Auroverin MR, badanie obserwacyjne, chlorowodorek mebeweryny, cukrzyca, dieta niskocukrowa, doświadczenie postmarketingowe, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, mebeweryna, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, sacharoza, spazmolityk, substancja pomocnicza, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mebelin 200 mg
Mebeweryna, substancja czynna leku Mebelin 200 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu), jest syntetycznym lekiem przeciwcholinergicznym z grupy estrów trzeciorzędowych amin, stosowanym w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego (kod ATC: A03AA04). Działa jako muskulotropowy spazmolityk, bez wpływu na prawidłową perystaltykę jelit, co odróżnia ją od innych leków przeciwskurczowych. Mechanizm działania mebeweryny jest wielokierunkowy i obejmuje zmniejszenie przepuszczalności kanałów jonowych w mięśniach gładkich, blokadę wychwytu zwrotnego noradrenaliny, miejscowe działanie znieczulające, wpływ na wchłanianie wody oraz hamowanie fosfodiesteraz. Działanie przeciwmuskarynowe jest słabe i nie stanowi dominującego mechanizmu.
działanie przeciwmuskarynowe, działanie znieczulające, fosfodiesteraza, kanały jonowe, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, lek antycholinergiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwskurczowy, mebeweryna, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, motoryka przewodu pokarmowego, nietolerancja cukrów, perystaltyka jelit, skurcze mięśni gładkich, spazmolityk muskulotropowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zatrzymanie moczu