lek antyarytmiczny klasy IC
Leki antyarytmiczne klasy IC należą do ważnej grupy preparatów stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Ta podklasa, obejmująca przede wszystkim flekainid i propafenon, charakteryzuje się silnym działaniem blokującym kanały sodowe w kardiomiocytach, co skutkuje znacznym spowolnieniem przewodnictwa, przy niewielkim wpływie na czas trwania potencjału czynnościowego.
Mechanizm działania leków klasy IC polega głównie na blokowaniu szybkich kanałów sodowych w błonie komórkowej kardiomiocytów, co prowadzi do wydłużenia okresu refrakcji i spowolnienia przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu. Leki te wykazują minimalny wpływ na czas repolaryzacji, co odróżnia je od innych klas leków antyarytmicznych.
Główne wskazania do stosowania leków antyarytmicznych klasy IC obejmują nawracające częstoskurcze nadkomorowe, migotanie przedsionków u pacjentów bez strukturalnej choroby serca oraz niektóre arytmie komorowe. Szczególnie istotne jest, że leki te są przeciwwskazane u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością serca oraz zaburzeniami przewodzenia, gdyż mogą zwiększać śmiertelność w tych grupach chorych, co potwierdziło badanie CAST.
Do najważniejszych działań niepożądanych tej grupy leków należą zaburzenia przewodzenia, proarytmia (paradoksalne nasilenie arytmii), zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz nudności. Ze względu na wąski indeks terapeutyczny oraz potencjał proarytmiczny, leki klasy IC wymagają starannego monitorowania podczas terapii, szczególnie w początkowym okresie leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tonicard 300 mg
Lek Tonicard (chlorowodorek propafenonu) w dawkach 150 mg i 300 mg jest wskazany do leczenia objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w ciężkich, zagrażających życiu tachyarytmiach komorowych, jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności i powinno być prowadzone przez specjalistów kardiologii. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki, w tym EKG, badania holterowskiego, echokardiografii oraz oceny funkcji nerek, wątroby i równowagi elektrolitowej.
badanie elektrokardiograficzne, badanie holterowskie, chlorowodorek propafenonu, choroba węzła zatokowego, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, echokardiografia, funkcja nerek, funkcja wątroby, lek antyarytmiczny klasy IC, nagłe zatrzymanie krążenia, napadowe migotanie przedsionków, niewydolność serca, równowaga elektrolitowa, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polfenon
Preparat Polfenon, zawierający chlorowodorek propafenonu, wymaga ścisłego monitorowania pacjenta przed i w trakcie terapii. Konieczne jest wykonanie badania EKG, kontroli ciśnienia tętniczego oraz oceny stanu klinicznego w celu potwierdzenia wskazań do stosowania leku. Propafenon może ujawnić lub wywołać zmiany w EKG charakterystyczne dla zespołu Brugadów, dlatego po rozpoczęciu leczenia należy obowiązkowo wykonać EKG w celu wykluczenia tego zespołu. Lek wpływa również na parametry pracy wszczepionych stymulatorów serca, co wymaga regularnej kontroli i ewentualnego zaprogramowania urządzenia. Propafenon jest przeciwwskazany u pacjentów z istotną klinicznie chorobą strukturalną serca ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych oraz może indukować przejście napadowego migotania przedsionków w trzepotanie przedsionków z blokiem przewodzenia 2:1 lub 1:1, co wymaga ścisłego monitorowania.
astma oskrzelowa, blok przewodzenia, choroba strukturalna serca, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, działanie proarytmiczne, działanie β-adrenolityczne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, elektrokardiografia, farmakoterapia, funkcja układu oddechowego, lek antyarytmiczny, lek antyarytmiczny klasy IC, napadowe migotanie przedsionków, niedobór laktazy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, próg stymulacji, propafenon, receptor β-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, trzepotanie przedsionków, zaburzenie przewodzenia, zespół Brugadów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rytmonorm 150 150 mg
Chlorowodorek propafenonu, substancja czynna leku Rytmonorm 150, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych poza przewidywanym profilem leku antyarytmicznego klasy IC, z oceną wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt wykazały brak nieoczekiwanych efektów toksycznych, a obserwowane działania były zgodne z mechanizmem farmakologicznym. Margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych jest akceptowalny, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u ludzi.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek propafenonu, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, lek antyarytmiczny klasy IC, lek przeciwarytmiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, Rytmonorm, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Flekainid – Wskazania do stosowania
Flekainid, lek antyarytmiczny klasy IC dostępny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (50 mg, 100 mg) oraz tabletek (50 mg, 100 mg), jest wskazany w leczeniu określonych arytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz nawrotowy w węźle przedsionkowo-komorowym (AVNRT) oraz arytmie związane z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a. Ponadto, stosuje się go w terapii napadowych arytmii przedsionkowych (migotanie, trzepotanie i częstoskurcz przedsionkowy) u pacjentów po kardiowersji, którzy doświadczają objawów i nie reagują na inne metody leczenia. Flekainid jest również opcją w ciężkich, zagrażających życiu napadowych arytmiach komorowych, jednak zawsze jako terapia drugiego wyboru po nieskuteczności lub nietolerancji innych leków. Kluczowym przeciwwskazaniem jest obecność organicznych chorób serca i zaburzeń funkcji lewej komory, ze względu na ryzyko proarytmii.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, badanie obrazowe serca, częstoskurcz nawrotny, częstoskurcz nawrotowy w węźle przedsionkowo-komorowym, częstoskurcz przedsionkowy, dodatkowa droga przewodzenia, działanie proarytmiczne, echokardiografia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kardiowersja, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek antyarytmiczny klasy IC, migotanie przedsionków, monitorowanie EKG, napadowa arytmia przedsionkowa, organiczna choroba serca, rytm zatokowy, sprzęt resuscytacyjny, trzepotanie przedsionków, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolfa-Parkinsona-White’a, zespół WPW