częstoskurcz węzłowy
Częstoskurcz węzłowy (ang. junctional tachycardia) to zaburzenie rytmu serca, w którym impuls elektryczny pochodzi z łącza przedsionkowo-komorowego, a nie z naturalnego rozrusznika serca – węzła zatokowo-przedsionkowego. Charakteryzuje się przyspieszonym rytmem serca, zwykle 70-130 uderzeń na minutę, z wąskimi zespołami QRS i często obecnością wstecznego załamka P (przed, w trakcie lub po zespole QRS).
W elektrokardiogramie (EKG) częstoskurcz węzłowy cechuje się regularnymi, wąskimi zespołami QRS (chyba że współistnieje blok odnogi pęczka Hisa), zmienioną polaryzacją załamków P (ujemne w odprowadzeniach II, III, aVF) oraz skróconym lub niewidocznym odcinkiem PQ. Występuje w dwóch głównych postaciach: jako ogniskowy częstoskurcz węzłowy lub częstoskurcz nawrotny w łączu przedsionkowo-komorowym.
Etiologia obejmuje chorobę niedokrwienną serca, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię, przedawkowanie digoksyny, stan po operacji kardiochirurgicznej oraz zaburzenia elektrolitowe. U pacjentów z prawidłowym sercem może być zjawiskiem łagodnym, jednak u osób z chorobami strukturalnymi serca może prowadzić do pogorszenia hemodynamiki i wymagać pilnej interwencji.
Leczenie zależy od stanu klinicznego pacjenta i przyczyny częstoskurczu. Obejmuje usunięcie czynnika wywołującego, manewry wagalne, farmakoterapię (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, adenozyna) oraz w wybranych przypadkach ablację prądem o częstotliwości radiowej. W niestabilności hemodynamicznej może być konieczna kardiowersja elektryczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tonicard 300 mg
Lek Tonicard (chlorowodorek propafenonu) w dawkach 150 mg i 300 mg jest wskazany do leczenia objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w ciężkich, zagrażających życiu tachyarytmiach komorowych, jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności i powinno być prowadzone przez specjalistów kardiologii. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki, w tym EKG, badania holterowskiego, echokardiografii oraz oceny funkcji nerek, wątroby i równowagi elektrolitowej.
badanie elektrokardiograficzne, badanie holterowskie, chlorowodorek propafenonu, choroba węzła zatokowego, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, echokardiografia, funkcja nerek, funkcja wątroby, lek antyarytmiczny klasy IC, nagłe zatrzymanie krążenia, napadowe migotanie przedsionków, niewydolność serca, równowaga elektrolitowa, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amiokordin 50 mg/ml
Amiokordin to roztwór do wstrzykiwań zawierający amiodaron chlorowodorek w stężeniu 50 mg/ml (150 mg w 3 ml ampułce, co odpowiada 141,98 mg amiodaronu). Lek przeznaczony jest do podawania dożylnego w nagłych, zagrażających życiu zaburzeniach rytmu serca, zwłaszcza gdy konieczne jest szybkie działanie przeciwarytmiczne lub gdy podanie doustne jest niemożliwe. Zawiera również alkohol benzylowy (20,2 mg/ml, 60,6 mg w ampułce), co należy uwzględnić przy stosowaniu. Amiokordin jest wskazany w leczeniu nadkomorowych arytmii, takich jak migotanie i trzepotanie przedsionków, napadowe tachyarytmie nadkomorowe oraz w zespole WPW, gdzie blokuje przewodzenie w dodatkowej drodze przewodzenia. Ponadto stosuje się go w groźnych arytmiach komorowych, w tym częstoskurczu komorowym i migotaniu komór, zwłaszcza gdy inne leki są nieskuteczne.
alkohol benzylowy, amiodaron, arytmia komorowa, arytmia zagrażająca życiu, badanie EKG, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagłe zatrzymanie krążenia, napadowa tachyarytmia nadkomorowa, roztwór do wstrzykiwań, tachyarytmia, trzepotanie przedsionków, zabieg resuscytacyjny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół WPW - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tonicard 150 mg
Lek Tonicard zawiera propafenonu chlorowodorek w dawkach 150 mg oraz 300 mg w postaci tabletek powlekanych i jest wskazany do leczenia objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Terapia powinna być rozważana wyłącznie u pacjentów z udokumentowanymi arytmiami powodującymi istotne dolegliwości kliniczne (np. kołatanie serca, zawroty głowy, duszność) i po nieskuteczności innych metod leczenia, w tym manewrów wagowych. Dostępność dwóch dawek (150 mg i 300 mg) oraz możliwość dzielenia tabletek 300 mg umożliwia indywidualizację terapii zgodnie z potrzebami pacjenta.
badanie EKG, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, duszność, kołatanie serca, lek antyarytmiczny, manewr wagalny, migotanie komór, monitorowanie holterowskie, napadowe migotanie przedsionków, niestabilność hemodynamiczna, omdlenie, pęczek Hisa, propafenonu chlorowodorek, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, trzepotanie komór, układ Hisa-Purkinjego, węzeł przedsionkowo-komorowy, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół WPW - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Opacorden 200 mg
Opacorden, zawierający 200 mg amiodaronu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest lekiem antyarytmicznym stosowanym w leczeniu poważnych zaburzeń rytmu serca, które zagrażają życiu lub znacząco obniżają jakość życia pacjenta. Wskazania obejmują zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia, migotanie i trzepotanie przedsionków, napadowe tachyarytmie nadkomorowe oraz groźne komorowe zaburzenia rytmu, takie jak częstoskurcz komorowy i migotanie komór. Amiodaron jest lekiem drugiego lub trzeciego wyboru, stosowanym, gdy inne leki antyarytmiczne są nieskuteczne, przeciwwskazane lub nietolerowane. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych, terapia powinna być prowadzona przez specjalistów kardiologii, z uwzględnieniem dokładnej diagnostyki i monitorowania funkcji tarczycy, wątroby, płuc oraz serca.
badanie echokardiograficzne, badanie elektrofizjologiczne, chlorowodorek amiodaronu, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz nawrotny, częstoskurcz węzłowy, dodatkowa droga przewodzenia, funkcja tarczycy, komorowe zaburzenia rytmu, lek antyarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, monitorowanie holterowskie, nagły zgon sercowy, niewydolność serca, Opacorden, preekscytacja, trzepotanie przedsionków, zaburzenie rytmu serca, zawał serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polfenon 300 mg
Polfenon, zawierający chlorowodorek propafenonu, jest lekiem przeciwarytmicznym stosowanym w leczeniu objawowych tachyarytmii nadkomorowych oraz zagrażających życiu tachyarytmii komorowych. Dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 150 mg i 300 mg, umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków, a także ciężkie, objawowe tachyarytmie komorowe wymagające hospitalizacji i monitorowania EKG. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilości 1,43 mg (150 mg) i 2,86 mg (300 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
chlorowodorek propafenonu, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, działanie proarytmiczne, elektrokardiografia, funkcja lewej komory serca, kołatanie serca, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagłe zatrzymanie krążenia, napadowe migotanie przedsionków, nietolerancja laktozy, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolfa-Parkinsona-White’a - Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Wskazania do stosowania
Amiodaron jest lekiem przeciwarytmicznym klasy III, stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń rytmu serca, zarówno nadkomorowych (migotanie i trzepotanie przedsionków, napadowe tachyarytmie nadkomorowe, częstoskurcz węzłowy przedsionkowo-komorowy) jak i komorowych (częstoskurcz komorowy, migotanie komór). Szczególnie wskazany jest w zespole Wolffa-Parkinsona-White’a oraz w stanach nagłych wymagających szybkiego działania przeciwarytmicznego, zwłaszcza gdy inne leki przeciwarytmiczne są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Amiodaron dożylny (preparaty takie jak Amiodaron Accord, Amiodaron hameln, Amiokordin, Cordarone) stosowany jest wyłącznie w warunkach szpitalnych lub pod nadzorem specjalisty, głównie do inicjacji terapii i w sytuacjach klinicznych wymagających szybkiego efektu. Po stabilizacji pacjenta zaleca się przejście na formę doustną (np. Opacorden) w celu kontynuacji leczenia.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, dodatkowa droga przewodzenia, działanie niepożądane, działanie przeciwarytmiczne, kardiolog, kardiowersja elektryczna, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, roztwór do wstrzykiwań, tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia, trzepotanie przedsionków, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół WPW - Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Wskazania do stosowania
Propafenon w postaci chlorowodorku jest lekiem antyarytmicznym klasy IC, stosowanym w terapii objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków, a także ciężkich, objawowych tachyarytmii komorowych zagrażających życiu. Preparaty dostępne na polskim rynku to Polfenon, Rytmonorm oraz Tonicard, w formie tabletek powlekanych o dawkach 150 mg i 300 mg oraz roztworu do wstrzykiwań (3,5 mg/ml, 70 mg/ampułka) stosowanego w nagłych przypadkach wymagających szybkiego działania. Propafenon jest wskazany wyłącznie w sytuacjach, gdy arytmia powoduje istotne objawy kliniczne lub stanowi zagrożenie dla pacjenta, a jego stosowanie wymaga potwierdzenia rozpoznania oraz wykluczenia przeciwwskazań, w tym oceny funkcji lewej komory serca i parametrów przewodzenia na EKG.
amiodaron, badanie elektrokardiograficzne, badanie holterowskie, badanie laboratoryjne, chlorowodorek propafenonu, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, działanie antyarytmiczne, działanie proarytmiczne, echokardiografia, forma parenteralna, funkcja lewej komory, kołatanie serca, lek antyarytmiczny, napadowe migotanie przedsionków, roztwór do wstrzykiwań, strukturalna choroba serca, tabletka powlekana, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rytmonorm 150 150 mg
Rytmonorm 150 mg, zawierający chlorowodorek propafenonu, jest wskazany w leczeniu objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w terapii ciężkich, zagrażających życiu tachyarytmii komorowych, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych, każda zawierająca 150 mg chlorowodorku propafenonu, co umożliwia precyzyjne dawkowanie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.
badanie elektrofizjologiczne, chlorowodorek propafenonu, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, holter EKG, kontrola rytmu serca, napadowe migotanie przedsionków, propafenon, stężenie propafenonu, tabletka powlekana, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon substancji czynnych
Digoksyna – Działania niepożądane
Działania niepożądane digoksyny są ściśle związane z dawką i najczęściej występują przy przekroczeniu terapeutycznych stężeń w surowicy. Najpoważniejszymi powikłaniami są zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, bigeminia, trigeminia oraz rzadkie, ale groźne tachyarytmie nadkomorowe i komorowe, które mogą prowadzić do hemodynamicznej niestabilności i zagrożenia życia. Często obserwuje się także objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą sygnalizować toksyczność leku. Bardzo rzadko występują niedokrwienie i martwica jelit, wymagające pilnej interwencji chirurgicznej. Ponadto, digoksyna może wywoływać zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy) oraz psychiczne (depresja, psychoza, dezorientacja), a także zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, xanthopsia), które są wczesnymi objawami przedawkowania.
anoreksja, arytmia komorowa, bigeminia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, częstoskurcz węzłowy, digoksyna, działanie niepożądane digoksyny, eozynofilia, ginekomastia, hipokaliemia, indeks terapeutyczny, jadłowstręt, małopłytkowość, martwica jelit, nadwrażliwość na lek, niedokrwienie jelit, niewyraźne widzenie, obniżenie odcinka ST, przedawkowanie digoksyny, przedwczesne pobudzenie komorowe, stężenie terapeutyczne w surowicy, tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia przedsionkowa, trigeminia, trombocytopenia, xanthopsia, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Digoxin Teva 250 mcg
Digoksyna, dostępna w dawkach 100 μg i 250 μg (Digoxin Teva), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są ściśle powiązane z jej mechanizmem działania, stężeniem w surowicy oraz indywidualną wrażliwością pacjenta. Najistotniejsze klinicznie powikłania dotyczą układu sercowo-naczyniowego, gdzie często obserwuje się arytmie, zaburzenia przewodzenia, bigeminię, trigeminię, wydłużenie odcinka PR oraz bradykardię zatokową. Rzadziej występują tachyarytmie nadkomorowe, częstoskurcze węzłowe i komorowe oraz obniżenie odcinka ST. Często pojawiają się także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (nieostre lub żółto-zielone, tzw. ksantopsja). Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i biegunka, mogą być wczesnymi wskaźnikami toksyczności. Bardzo rzadko notuje się poważne powikłania, takie jak niedokrwienie lub martwica jelit, trombocytopenia, ginekomastia, psychozy oraz zmiany skórne z eozynofilią.
arytmia, arytmia komorowa, biegunka, bigeminia, bradykardia zatokowa, częstoskurcz węzłowy, depresja, dezorientacja, digoksyna, Digoxin Teva, działanie niepożądane digoksyny, ginekomastia, jadłowstręt, klasyfikacja MedDRA, ksantopsja, martwica jelit, mechanizm działania leku, niedokrwienie jelit, nudność, obniżenie odcinka ST, przedawkowanie leku, przedwczesne pobudzenie komorowe, stężenie w surowicy, tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia przedsionkowa, toksyczność digoksyny, trigeminia, trombocytopenia, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odcinka PR, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cordarone 50 mg/ml
Amiodaron w postaci roztworu do wstrzykiwań (CORDARONE 50 mg/ml) jest wskazany do natychmiastowej interwencji w zagrażających życiu zaburzeniach rytmu serca, szczególnie gdy podanie doustne jest niemożliwe. Preparat stosuje się w leczeniu arytmii nadkomorowych, takich jak migotanie i trzepotanie przedsionków, napadowe tachyarytmie nadkomorowe (w tym częstoskurcz nadkomorowy i węzłowy) oraz w zespole Wolffa-Parkinsona-White’a. Amiodaron dożylny jest zalecany w sytuacjach, gdy inne leki przeciwarytmiczne są przeciwwskazane lub nieskuteczne. W przypadku arytmii komorowych, takich jak częstoskurcz komorowy i migotanie komór, preparat również znajduje zastosowanie jako lek ratujący życie.
alkohol benzylowy, amiodaron, amiodaron chlorowodorek, amiodaron dożylny, arytmia, arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, niewydolność hemodynamiczna, podanie dożylne, tachyarytmia nadkomorowa, trzepotanie przedsionków, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie rytmu komorowego, zaburzenie rytmu nadkomorowego, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acebutolol Gedeon Richter 200 mg
Acebutolol Gedeon Richter, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, jest β-adrenolitykiem kardioselektywnym stosowanym przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. W terapii nadciśnienia może być stosowany zarówno w monoterapii, szczególnie w początkowych stadiach choroby, jak i w leczeniu skojarzonym z innymi lekami hipotensyjnymi. W chorobie wieńcowej acebutolol zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen poprzez redukcję częstości akcji serca i siły skurczu, co jest korzystne w stabilnej dławicy piersiowej oraz po zawale mięśnia sercowego. Ponadto, lek jest wskazany w długotrwałym leczeniu nadkomorowych (częstoskurcz nadkomorowy, trzepotanie i migotanie przedsionków, częstoskurcz węzłowy) oraz komorowych zaburzeń rytmu serca (częstoskurcz komorowy).
acebutolol, arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, beta-adrenolityk, beta-adrenolityki, celiakia, chlorowodorek, choroba wieńcowa, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, dławica piersiowa stabilna, leczenie skojarzone, lek hipotensyjny, migotanie przedsionków, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, tabletka powlekana, trzepotanie przedsionków, zaburzenia rytmu komorowe, zaburzenia rytmu nadkomorowe, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rytmonorm 300 300 mg
Rytmonorm 300, zawierający 300 mg propafenonu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest lekiem przeciwarytmicznym stosowanym w leczeniu objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Ponadto, wskazaniem do terapii jest ciężka, zagrażająca życiu tachyarytmia komorowa. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być poprzedzona potwierdzeniem rozpoznania arytmii za pomocą EKG, badania holterowskiego lub elektrofizjologicznego, a leczenie dedykowane jest pacjentom z objawami klinicznymi lub ryzykiem życia. Dawkowanie propafenonu wymaga indywidualizacji w zależności od rodzaju i nasilenia arytmii oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta.
arytmia serca, badanie elektrofizjologiczne, badanie holterowskie, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, kontrola lekarska, lek przeciwarytmiczny, nadkomorowe zaburzenie rytmu serca, napadowe migotanie przedsionków, parametr elektrokardiograficzny, propafenon chlorowodorek, stężenie elektrolitów, tabletka powlekana, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polfenon 150 mg
Lek Polfenon, zawierający propafenon chlorowodorek w dawkach 150 mg lub 300 mg, jest wskazany do leczenia objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Ponadto, znajduje zastosowanie w terapii zagrażających życiu tachyarytmii komorowych, w tym częstoskurczów komorowych i migotania komór. Propafenon działa antyarytmicznie poprzez blokadę przewodzenia w układzie bodźcoprzewodzącym, co wymaga ścisłego monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego podczas inicjacji i modyfikacji dawki, zwłaszcza w warunkach szpitalnych.
Decyzja o zastosowaniu Polfenonu powinna być podejmowana przez kardiologa lub specjalistę z doświadczeniem w leczeniu arytmii, po dokładnej diagnostyce i ocenie stanu układu krążenia. Dawkowanie musi być indywidualizowane, uwzględniając typ arytmii, stan kliniczny oraz funkcję wątroby i nerek, a także wiek pacjenta. Szczególną ostrożność zaleca się u chorych z niewydolnością serca, zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bradykardią oraz nietolerancją laktozy (lek zawiera laktozę jednowodną). Polfenon może być stosowany zarówno doraźnie, jak i w terapii podtrzymującej, z uwzględnieniem indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
badanie EKG, bradykardia, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz węzłowy, droga dodatkowa, dysfunkcja lewej komory, działanie proarytmiczne, lek antyarytmiczny, migotanie komór, nagła śmierć sercowa, napadowe migotanie przedsionków, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zespół Wolfa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rytmonorm 3,5 mg/ml
Rytmonorm w postaci roztworu do wstrzykiwań (3,5 mg/ml, 20 ml ampułki zawierające 70 mg propafenonowego chlorowodorku) jest skutecznym lekiem antyarytmicznym stosowanym w leczeniu objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Preparat jest szczególnie wskazany w sytuacjach wymagających szybkiej interwencji terapeutycznej, dzięki parenteralnej drodze podania zapewniającej szybki początek działania, co umożliwia natychmiastowe przerwanie arytmii i stabilizację rytmu serca.
arytmia nadkomorowa, chlorowodorek propafenonu, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, działanie antyarytmiczne, migotanie komór, migotanie przedsionków, napadowe migotanie przedsionków, podanie parenteralne, propafenon, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a