jaskra dziecięca

Jaskra dziecięca (jaskra wrodzona) to rzadka, ale poważna choroba oczu, charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, które może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty widzenia. Występuje od urodzenia lub rozwija się w pierwszych latach życia dziecka.

Główną przyczyną jaskry dziecięcej jest nieprawidłowy rozwój struktur oka odpowiedzialnych za odpływ cieczy wodnistej, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Może występować jako izolowana wada lub jako część zespołów wad wrodzonych. W przypadku jaskry wrodzonej klasyczne objawy to światłowstręt, łzawienie, zwiększona średnica rogówki („woloocze”), zmętnienie rogówki oraz podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Diagnostyka jaskry dziecięcej wymaga badania w znieczuleniu ogólnym, obejmującego pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, gonioskopię, ocenę tarczy nerwu wzrokowego oraz pomiar średnicy rogówki. Leczenie jest przede wszystkim chirurgiczne, z goniotomią lub trabekulotomią jako procedurami pierwszego wyboru. Wczesne rozpoznanie i leczenie są kluczowe dla zachowania widzenia.

Dzieci z jaskrą wymagają regularnych kontroli okulistycznych przez całe życie, nawet po skutecznym leczeniu chirurgicznym. Monitorowanie obejmuje pomiary ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie dna oka oraz ocenę pola widzenia, gdy dziecko jest w stanie współpracować. Rokowanie zależy od czasu rozpoznania, skuteczności leczenia i współistnienia innych wad rozwojowych.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl