badania genotoksyczności
Badania genotoksyczności stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa substancji chemicznych, leków i innych czynników środowiskowych. Ich celem jest identyfikacja potencjału danej substancji do uszkadzania materiału genetycznego (DNA, chromosomów), co może prowadzić do mutacji, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
W praktyce klinicznej i farmaceutycznej stosuje się kilka standardowych testów genotoksyczności. Najczęściej wykorzystywane obejmują: test Amesa (badanie mutacji powrotnych u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay (test kometowy). Każda z tych metod pozwala na ocenę różnych typów uszkodzeń DNA i mechanizmów genotoksyczności.
Badania genotoksyczności są obowiązkowym elementem procesu rejestracji nowych leków zgodnie z wytycznymi ICH (International Council for Harmonisation). Wyniki tych badań mają istotne znaczenie dla określenia bezpiecznych dawek leku oraz potencjalnych ograniczeń w jego stosowaniu, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, kobiet w ciąży czy dzieci.
W kontekście medycyny klinicznej, badania genotoksyczności znajdują zastosowanie również w monitorowaniu narażenia zawodowego pracowników ochrony zdrowia (np. na leki cytotoksyczne czy promieniowanie jonizujące), a także w ocenie skutków ubocznych terapii (np. chemioterapii czy radioterapii) na poziomie genomu pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nivalin 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne bromowodorku galantaminy, substancji czynnej leku Nivalin, obejmowały ocenę toksyczności jednorazowej i przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W 6-miesięcznym badaniu na dojrzałych szczurach Wistar podawano galantaminę doustnie w dawkach 0,25 mg/kg, 0,5 mg/kg oraz 1,0 mg/kg masy ciała oraz podskórnie w dawkach 0,125 mg/kg i 0,5 mg/kg. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian w parametrach biometrycznych, biochemicznych, hematologicznych ani morfologicznych, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badania genotoksyczności, badania kancerogenności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bromowodorek galantaminy, dane przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, galantamina, Nivalin, parametry biochemiczne, parametry biometryczne, parametry hematologiczne, parametry morfologiczne, podanie doustne, podanie podskórne, potencjał mutagenny, toksyczność ciążowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sabumalin 100 mcg/dawkę
Salbutamol, substancja czynna leku Sabumalin (100 µg/dawkę, aerozol inhalacyjny), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Wyniki niekliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjalnej kancerogenności oraz toksycznego wpływu na rozród. Efekty obserwowane w badaniach były związane z typową aktywnością beta-2-adrenolityczną salbutamolu. W badaniach na myszach i królikach wykazano działanie teratogenne przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (np. 2,5 mg/kg s.c. u myszy i 50 mg/kg p.o. u królików), manifestujące się m.in. rozszczepem podniebienia, brakiem powiek oraz zaburzeniami kostnienia czaszki. U szczurów podawanie dawek do 50 mg/kg p.o. nie wywołało istotnych wad rozwojowych, choć najwyższe dawki zwiększyły śmiertelność noworodków z powodu zaburzeń opieki macierzyńskiej.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, aktywność beta-adrenolityczna, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, gaz nośny HFA 134a, genotoksyczność, hydrofluoroalkan, inhalator ciśnieniowy, rozszczep podniebienia, salbutamol, toksyczność wielokrotnego dawkowania, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe płodów, wrodzony brak powiek, zaburzenia behawioralne, zaburzenia kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oksytocyna, stosowana klinicznie od wielu lat, została poddana ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności i mutagenności (dotyczące preparatu Oxytocin Grindeks w stężeniach 8,3 µg/ml oraz 16,7 µg/ml) nie wskazały na ryzyko dla zdrowia. W przypadku preparatu OXYTOCIN-RICHTER (5 IU/ml) brak jest specyficznych badań mutagenności, a także dedykowanych badań karcynogenności dla obu preparatów. Dane przedkliniczne nie dostarczają również standardowych informacji dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oksytocyny.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność i mutagenność, oksytocyna, Oxytocin Grindeks, Oxytocin-Richter, praktyka kliniczna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyx 5 mg
Ocena bezpieczeństwa lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Zyx, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak klinicznie istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Długoterminowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały efektów kumulacyjnych ani innych negatywnych konsekwencji zdrowotnych przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie wskazały na mutagenne lub genotoksyczne właściwości leku, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania toksyczności, dawka terapeutyczna, efekt kumulacyjny, farmakoterapia, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, toksyczny wpływ, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Sandoz 80 mg; 125 mg
Dane przedkliniczne dotyczące aprepitantu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczność po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Ekspozycja systemowa u gryzoni była podobna lub mniejsza niż u pacjentów otrzymujących dawki terapeutyczne (125 mg + 80 mg), co stanowi ograniczenie w ekstrapolacji wyników na ludzi, zwłaszcza w kontekście wpływu na reprodukcję. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym, jednak ze względu na różnice w ekspozycji, pełna ocena ryzyka dla ludzi pozostaje niepełna.
aprepitant, badania genotoksyczności, badania toksyczności, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, kancerogenność, komórki Leydiga, narządy rozrodcze, obrzęk pochwy, płodność, przedwczesne otwarcie pochwy, przerost macicy, przeżywalność zarodków, separacja napletka, szyjka macicy, toksyczność dawki, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenofor SR 500 mg
Produkt leczniczy Zenofor SR, zawierający 500 mg metforminy chlorowodorku, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące ocenę farmakologiczną, toksykologiczną, genotoksyczną oraz karcynogenną. Badania farmakologiczne nie wykazały niekorzystnych efektów na główne układy fizjologiczne, natomiast testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu dawki terapeutycznej. Ponadto, metformina nie wykazała potencjału mutagennego ani karcynogennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa przewlekłej terapii u pacjentów z cukrzycą typu 2.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, efekt toksyczny, indukcja nowotworów, karcynogenność, metforminy chlorowodorek, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diabrezide 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Diabrezide (dawka terapeutyczna 80 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnego zagrożenia dla ludzi, podobnie jak badania genotoksyczności, które nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach teratogenności na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego, co sugeruje brak wpływu na rozwój płodu przy standardowych dawkach terapeutycznych.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania teratogenności, badania toksyczności, dawka terapeutyczna, Diabrezide, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gliklazyd, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silamil 5 mg
Solifenacyna bursztynian, aktywny składnik leku Silamil (dawka 5 mg), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności wielokrotnego podawania na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych negatywnych efektów przy dawkach terapeutycznych, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) oraz długoterminowe badania karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału solifenacyny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, solifenacyna bursztynian, stężenie leku w osoczu, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfenon 150 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku propafenonu, substancji czynnej leku Polfenon (dostępnego w dawkach 150 mg i 300 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz innych kluczowych funkcji organizmu. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych wskazujących na ryzyko przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi, co jest istotne w kontekście przewlekłej terapii zaburzeń rytmu serca. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania propafenonu, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku.
badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek propafenonu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lek przeciwarytmiczny, mutacje genowe, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, tabletki powlekane, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DROTAMAX 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa drotaweryny, substancji czynnej preparatu Drotamax, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym brak wpływu na repolaryzację komór serca, co eliminuje ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. Testy genotoksyczności, takie jak test Amesa, test na komórkach chłoniaka mysiego oraz test mikrojądrowy, dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Badania na szczurach i królikach potwierdziły brak wpływu na płodność oraz rozwój zarodkowo-płodowy, wykluczając działanie teratogenne i embriotoksyczne.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, drotaweryna, drotaweryna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja komór serca, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokaps 25 mg
Przedkliniczne badania ketoprofenu dostarczyły kompleksowych danych dotyczących jego profilu bezpieczeństwa, nie wykazując nowych zagrożeń poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów. Długoterminowe testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa przewlekłego stosowania ketoprofenu w terapii przeciwzapalnej i przeciwbólowej. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych poza znanymi działaniami niepożądanymi.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie drażniące NLPZ, ketoprofen, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil działań niepożądanych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, stan zapalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Metylofenidat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące metylofenidatu wskazują na zwiększoną częstość występowania złośliwych guzów wątroby jedynie u samców myszy, bez podobnych obserwacji u samic myszy i szczurów obu płci, co podkreśla niejasne znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi. W badaniach reprodukcyjnych wykazano brak negatywnego wpływu na płodność i funkcje rozrodcze przy dawkach kilkukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Standardowe testy teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, jednak w badaniach preparatu Symkinet MR odnotowano rozszczep kręgosłupa u królików przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 116-krotność maksymalnej dawki zalecanej u dzieci i młodzieży (60 mg). Niższe dawki, zbliżone do maksymalnej dawki klinicznej, nie wykazywały tego efektu, a toksyczność płodowa była obserwowana jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, sugerując pośredni mechanizm działania.
ADHD, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, badania teratogenności, działania niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja reprodukcyjna, funkcja rozrodcza, margines bezpieczeństwa, metylofenidat, nadpobudliwość psychoruchowa, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozszczep kręgosłupa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność płodowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenia koncentracji uwagi, złośliwy guz wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron ASA 20 mg + 100 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Zahron ASA, zawierającego rozuwastatynę oraz kwas acetylosalicylowy, opierają się na oddzielnych badaniach toksykologicznych obu substancji czynnych. Rozuwastatyna nie wykazała istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak w badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), wpływ na pęcherzyk żółciowy (psy) oraz toksyczny wpływ na jądra (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach odnotowano zmniejszenie liczby i masy miotów oraz obniżoną przeżywalność potomstwa przy dawkach toksycznych dla matki, przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej poziom terapeutyczny u ludzi. Nie przeprowadzono specyficznych badań wpływu rozuwastatyny na kanał hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnych zaburzeń rytmu serca.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, ekspozycja ustrojowa, kanał hERG, kwas acetylosalicylowy, pęcherzyk żółciowy, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wady kośćca, wady rozwojowe, wady serca, wytrzewienie, zaburzenia implantacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia uczenia się, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Hemina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hemina, będąca substancją aktywną pochodzenia ludzkiego, zawarta w preparacie Human Hemin Orphan Europe w stężeniu 25 mg/ml (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), została poddana standardowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologiczne bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz ocenę genotoksyczności. Badania toksyczności nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego. W preparacie obecny jest również etanol 96% w ilości 1 g/10 ml, co zostało uwzględnione w ocenie bezpieczeństwa stosowania.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania toksyczności, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, funkcje rozrodcze, hemina, hemina ludzka, Human Hemin Orphan Europe, koncentrat do infuzji, krew ludzka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój potomstwa, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 100 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pregabalin Reddy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksykologię, genotoksyczność oraz karcynogenność na zwierzętach laboratoryjnych. W dawkach odpowiadających klinicznym (maksymalna dawka 600 mg/dobę) była dobrze tolerowana, bez istotnych zagrożeń farmakologicznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność i ataksja, zgodne z mechanizmem działania leku. Długotrwała ekspozycja w dawkach ≥5-krotnych względem ekspozycji u ludzi wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów, jednak nie obserwowano tego efektu przy dawkach terapeutycznych. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na zadowalający margines bezpieczeństwa u kobiet w wieku rozrodczym.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania teratogenności, bruksizm, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność pediatryczna, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, wrażliwość farmakologiczna, zaburzenia słuchu, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Siarczan polimyksyny B – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan polimyksyny B, składnik preparatu Maxitrol (1 mg + 3500 j.m. neomycyny + 6000 j.m. deksametazonu/ml), stosowany w formie kropli do oczu, charakteryzuje się istotnymi lukami w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest badań długoterminowych oceniających potencjał karcynogenny oraz mutagenny tej substancji, a także badań wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Nie przeprowadzono również standardowych testów genotoksyczności in vitro i in vivo oraz badań toksyczności systemowej po podaniu wielokrotnym w kontekście okulistycznym. W przeciwieństwie do neomycyny i deksametazonu, dla polimyksyny B nie ma danych potwierdzających lub wykluczających działanie teratogenne czy nefro- i ototoksyczne, choć miejscowa ekspozycja jest znacznie niższa niż dawki toksyczne aminoglikozydów podawanych ogólnoustrojowo.
aminoglikozydy, antybiotyk, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kortykosteroid, krople do oczu, Maxitrol, podanie okulistyczne, potencjał mutagenny, siarczan polimyksyny B, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fosfomycin US Pharmacia 3 g
Fosfomycyna, podawana doustnie w dawce 3 g w formie granulatu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły toksyczności narządowej ani systemowej, nawet przy różnych dawkach i schematach podawania. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego fosfomycyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na płodność nie wskazały na negatywne efekty na zdolności rozrodcze, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, fosfomycyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, roztwór doustny, saszetka, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa, toksyczny wpływ na płodność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symkinet MR 20 mg
Przedkliniczne badania metylofenidatu, substancji czynnej Symkinet MR, wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, co stanowi 116-krotność maksymalnej dawki zalecanej u dzieci i młodzieży (MRHD 60 mg). Przy tej dawce zaobserwowano rozszczep kręgosłupa oraz zniekształcenia tylnych kończyn, natomiast dawka 300 mg/kg mc./dobę, mimo toksyczności dla matki, nie wywołała tych zmian. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) przy dawce 200 mg/kg była 5,1-krotnie wyższa niż ekstrapolowana MRHD, a przy 300 mg/kg – 7,5-krotnie wyższa. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach neurotoksyczności u młodych szczurów dawka 50 mg/kg mc./dobę (29x MRHD) powodowała zmniejszenie spontanicznej aktywności lokomotorycznej, a dawka 100 mg/kg mc./dobę (58x MRHD) u samic wywołała deficyt w przyswajaniu zadań, jednak znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje nieustalone. Długotrwałe stosowanie metylofenidatu u dzieci z ADHD jest dobrze tolerowane i poprawia funkcje poznawcze, co nie koreluje z wynikami badań na zwierzętach.
ADHD, aktywność lokomotoryczna, badania genotoksyczności, deficyt przyswajania, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, maksymalna dawka zalecana, metylofenidat, neurotoksyczność, rakotwórczość, rozszczep kręgosłupa, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, utrata miotu, złośliwy guz wątroby, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 2 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej produktu GlimeHEXAL, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane obserwowane przy dawkach przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi były głównie związane z farmakodynamicznym efektem hipoglikemii. Kompleksowa ocena toksyczności po podaniu wielokrotnej dawki, badania genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wskazały na potencjał mutagenny ani kancerogenny glimepirydu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii długoterminowej.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, GlimeHEXAL, glimepiryd, hipoglikemia, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Racedryl 10 mg
Racekadotryl, substancja czynna leku Racedryl, wykazał korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności krótkoterminowej (4 tygodnie) nie stwierdzono toksyczności przy dawkach do 1250 mg/kg/dobę u małp oraz 200 mg/kg/dobę u psów, co stanowi odpowiednio 625- i 62-krotność dawek stosowanych u ludzi. Badania immunotoksyczności na myszach nie wykazały negatywnego wpływu po 1 miesiącu ekspozycji. W badaniach długoterminowych (1 rok u małp i 26 tygodni u psów) zaobserwowano infekcje i obniżoną odpowiedź immunologiczną przy wyższych dawkach (500 mg/kg/dobę u małp, 200 mg/kg/dobę u psów), natomiast dawka 120 mg/kg/dobę u małp nie wywołała takich efektów. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego ani klastogennego. Brak danych dotyczących potencjalnej kancerogenności związany jest z krótkim czasem leczenia u ludzi.
anemia aplastyczna, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, butylohioscyna, ciała ketonowe, czynność nerek, diureza, działanie klastogenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie rakotwórcze, fenytoina, funkcja oddechowa, genotoksyczność, immunotoksyczność, ketonuria, odpowiedź immunologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka, racekadotryl, szpik kostny, toksyczność u młodych, układ sercowo-naczyniowy, uogólniona infekcja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axipio 5 mg
Przedkliniczne badania apiksabanu, substancji czynnej leku Axipio, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, w tym ocenę bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego i rakotwórczego, a także wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy oraz toksyczności u dzieci i młodzieży. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, choć w badaniach toksyczności dawki powtórzonej zaobserwowano efekty farmakodynamiczne związane z mechanizmem działania apiksabanu jako selektywnego inhibitora czynnika Xa, manifestujące się tendencją do nieznacznego krwawienia. Należy jednak uwzględnić różnice międzygatunkowe, gdyż zwierzęta badane mogą mieć niższą wrażliwość na apiksaban niż ludzie, co wpływa na interpretację ryzyka klinicznego.
aktywny transport, apiksaban, badania farmakologiczne i toksykologiczne, badania genotoksyczności, inhibitor czynnika Xa, maksymalne stężenie leku, parametry krzepnięcia krwi, pole pod krzywą stężenia, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność dawki powtórzonej, toksyczność pediatryczna, toksyczny wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopizam 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny, substancji czynnej leku Clopizam, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na funkcje rozrodcze. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy i pokarmowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie substancji nie wykazało znaczącej toksyczności, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz badania histopatologiczne. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów w dawkach terapeutycznych.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, klozapina, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność rozrodcza, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Adrenalina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Adrenalina (epinefryna) jest kluczowym lekiem w stanach nagłych, a jej profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym, gdyż dane przedkliniczne są ograniczone. W badaniach toksyczności podskórnego podania artykainy z adrenaliną odnotowano działania niepożądane przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę u szczurów i ≥80 mg/kg mc./dobę u psów po 4 tygodniach, jednak dawki te znacznie przekraczają stosowane klinicznie. LD50 dla Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000 wynosi u myszy 32 mg/kg s.c. i 260 mg/kg i.v., u świnek morskich 20 mg/kg s.c. i 94 mg/kg i.v., a u królików 22 mg/kg s.c. i 110 mg/kg i.v. W przypadku lidokainy z adrenaliną (Xylodont) LD50 u myszy wynosi 278 mg/kg s.c. i 27 mg/kg i.v., a u szczurów 167 mg/kg i.p. i 469 mg/kg s.c., przy czym adrenalina nie zwiększa toksyczności lidokainy. Badania embriotoksyczności i teratogenności wskazują na brak istotnego ryzyka przy dawkach terapeutycznych, a toksyczne efekty reprodukcyjne obserwowano jedynie przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi (0,1–5 mg/kg adrenaliny).
Badania genotoksyczności artykainy i jej połączenia z adrenaliną nie wykazały działania mutagennego in vitro ani in vivo, choć wyniki dotyczące adrenaliny są sprzeczne. W dawkach supraterapeutycznych artykaina wykazuje działanie kardiodepresyjne i rozszerzające naczynia krwionośne, jednak takie efekty nie mają znaczenia klinicznego przy standardowym stosowaniu. Długoterminowe badania toksyczności lidokainy z adrenaliną u zwierząt wykazały objawy toksyczne przy dawkach ≥40 mg/kg/dzień, natomiast dawki ≤10 mg/kg/dzień były dobrze tolerowane. Ogólnie, dane przedkliniczne nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu adrenaliny w dawkach terapeutycznych, a ewentualne działania niepożądane wynikają głównie z jej farmakologicznego działania sympatykomimetycznego. W przypadku niektórych produktów leczniczych zawierających adrenalinę brak jest dodatkowych danych przedklinicznych istotnych dla praktyki klinicznej.
adrenalina, artykaina, badania genotoksyczności, badania toksyczności, chlorowodorek lidokainy, działanie genotoksyczne, działanie kardiodepresyjne, działanie rakotwórcze, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kardiotoksyczność, LD50, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, mepiwakaina, nadnercze, ośrodkowy układ nerwowy, przepływ maciczno-łożyskowy, rozrost kory nadnerczy, rozszerzanie naczyń krwionośnych, teratogenność, toksyczność lidokainy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec 10 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, oparta na szerokim spektrum badań nieklinicznych, wykazała brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a monitorowane parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne nie wskazywały na zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, były negatywne, co potwierdza brak działania genotoksycznego cetyryzyny.
aberracja chromosomowa, badania genotoksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie teratogenne, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ embriotoksyczny, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Glimepiryd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa glimepirydu obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, karcynogennych oraz oceny wpływu na rozwój płodu i funkcje rozrodcze. Wyniki wskazują, że działania niepożądane, takie jak embriotoksyczność, teratogenność, zaburzenia funkcji rozrodczych oraz toksyczność rozwojowa, były wtórne do farmakodynamicznego efektu hipoglikemizującego glimepirydu, a nie bezpośrednim toksycznym działaniem substancji na płód. Warto podkreślić, że większość tych efektów obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka związanego z terapią glimepirydem.
badania genotoksyczności, badania kancerogenności, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, funkcje rozrodcze, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, organizm matczyny, rakotwórczość, rozwój embrionalny, rozwój płodu, stan hipoglikemii, teratogenność, toksyczność po podaniu, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – HEVASCOL 480 mg I/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego HEVASCOL (480 mg I/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały, że etiodowany olej zawarty w preparacie nie wywołuje istotnych zaburzeń funkcjonalnych w układzie sercowo-naczyniowym, oddechowym, nerwowym ani wydalniczym. Testy toksyczności ostrej, obejmujące podanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały objawów toksyczności, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, potwierdzając bezpieczeństwo długotrwałej ekspozycji na substancję czynną.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie genotoksyczne, etiodowany olej, HEVASCOL, kumulacja w organizmie, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, stosunek korzyści do ryzyka, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ wydalniczy, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exicyt 1,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cytyzynikliny, substancji czynnej leku Exicyt w dawce terapeutycznej 1,5 mg, wykazały szeroki indeks terapeutyczny, co świadczy o wysokim profilu bezpieczeństwa klinicznego. Testy na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) nie ujawniły istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym, w tym brak negatywnego wpływu na układ krwiotwórczy, przewód pokarmowy, nerki oraz wątrobę. Szczególną uwagę zwrócono na potencjalne działanie kardiotoksyczne, które nie zostało potwierdzone w badaniach na świnkach morskich. Dodatkowo, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania cytyzynikliny, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, biotransformacja hepatocytów, błona śluzowa żołądka, cytyzyniklina, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie kardiotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hemopoeza, indeks terapeutyczny, mutacje genetyczne, nefrotoksyczność, peroksydacja lipidów, profil bezpieczeństwa, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ krwiotwórczy, uszkodzenia chromosomów, wady rozwojowe, wpływ na rozród, zaburzenia pracy serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalfaz Uno 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Dalfaz Uno, zawierającego alfuzosynę chlorowodorek w dawce 10 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, została przeprowadzona zgodnie z międzynarodowymi standardami. Badania toksykologiczne obejmujące toksyczność ostrą, podostradą i przewlekłą nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego, a badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. Ponadto, ocena wpływu na funkcje reprodukcyjne nie wykazała ryzyka teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne mimo, że lek jest głównie stosowany u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
alfuzosyna, alfuzosyny chlorowodorek, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dane przedkliniczne, drażnienie przewodu pokarmowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, rozwój nowotworów, ryzyko teratogenne, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zagrożenie onkogenne - Leksykon substancji czynnych
Biotyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Biotyna (witamina B7) wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Dawki toksyczne u zwierząt przekraczały wielokrotnie (nawet kilka tysięcy razy) dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego biotyny. W kontekście teratogenności, biotyna generalnie nie wykazuje właściwości teratogennych ani nie powoduje poronień, choć u królików zaobserwowano działanie teratogenne przy dawce 30 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane klinicznie u ludzi. U szczurów nawet wyższe dawki nie wywołały efektów teratogennych ani fetotoksycznych, co podkreśla międzygatunkowe różnice wrażliwości.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, BiotinoZin, biotyna z cynkiem, dawka terapeutyczna, dawka teratogenna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, fetotoksyczność, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, podawanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, Viantan, witamina B7, właściwości teratogenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 100 mg
Badania przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pragiola, potwierdzają jej bezpieczeństwo farmakologiczne w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszenie lub nadmierna aktywność psychoruchowa, ataksja) jedynie przy dawkach przekraczających kliniczne. U starszych szczurów albinotycznych stwierdzono zwiększoną częstość zaniku siatkówki po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalne dawki kliniczne. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, choć toksyczność płodowa pojawia się przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był przemijający i obserwowany tylko przy ekspozycji znacznie wyższej niż terapeutyczna, co uznano za klinicznie nieistotne. Badania genotoksyczności jednoznacznie wykluczyły działanie genotoksyczne pregabaliny.
ataksja, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadpobudliwość psychoruchowa, narządy rozrodcze, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, potencjał teratogenny, pregabalina, procesy zwyrodnieniowe, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenia koordynacji ruchowej, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania szczepionki VERORAB, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 w dawce 3,25 j.m./0,5 ml, wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian ani kumulacji efektów toksycznych, a parametry hematologiczne, biochemiczne oraz ocena histopatologiczna tkanek potwierdziły bezpieczeństwo stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro oraz aberracji chromosomowych, nie wykazały działania genotoksycznego szczepionki.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, działanie karcynogenne, inaktywowany wirus wścieklizny, mutacje genowe in vitro, ocena histopatologiczna, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój wewnątrzmaciczny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep Wistar Rabies, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atinepte 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tianeptyny, substancji czynnej leku Atinepte, wskazują na brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego w standardowych modelach badawczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie. Badania na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, co sugeruje brak ryzyka wad rozwojowych u płodów. Wpływ na płodność oraz okres okołoporodowy i poporodowy obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla samic, tj. 45 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 12-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi (przeliczonej na powierzchnię ciała). W tych warunkach stwierdzono zwiększoną utratę zarodków przed implantacją, zaburzenia wydzielania mleka, wyższą częstość poronień oraz utraty młodych.
badania genotoksyczności, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, okres okołoporodowy, poronienie, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, ryzyko rozwoju nowotworów, stosowanie leku w ciąży, tianeptyna, utrata zarodków, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine Duo 5 mg + 120 mg
Produkt leczniczy Claritine Duo, zawierający 5 mg loratadyny oraz 120 mg pseudoefedryny siarczanu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego profilu bezpieczeństwa. Badania obejmowały testy farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki wskazują na niską toksyczność kombinacji obu substancji, która nie przewyższała toksyczności poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. Działania niepożądane były głównie związane z pseudoefedryną, będącą głównym czynnikiem odpowiedzialnym za potencjalne efekty uboczne. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję wykazały brak działania teratogennego loratadyny, choć przy 10-krotnie wyższych stężeniach niż terapeutyczne u ludzi zaobserwowano wydłużenie porodu i zmniejszenie przeżywalności potomstwa u szczurów.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Claritine Duo, dawka kliniczna, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekty uboczne, loratadyna, profil bezpieczeństwa, siarczan pseudoefedryny, stężenie w osoczu, testy farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność skojarzenia, toksyczny wpływ na reprodukcję, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic SR 750 mg
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Formetic SR 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, nie ujawniły skutków ubocznych mogących zagrażać długotrwałemu stosowaniu metforminy. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani aberracji chromosomowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry reprodukcyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z pozytywnym profilem bezpieczeństwa farmakologicznego. W badaniach toksyczności wielokrotnej na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zmniejszeniem lub nadmierną aktywnością oraz ataksją, a także zanik siatkówki u starszych szczurów przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (maksymalna dawka 600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazała działania teratogennego, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Wpływ na płodność był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, a efekty te miały minimalne znaczenie kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe stosowania.
ataksja, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania teratogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, Linefor, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Orion 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym stosowanym u ludzi. Ponadto zaobserwowano niekorzystne efekty na funkcję nerek i ich hemodynamikę, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy. U psów stwierdzono zmiany strukturalne nerek, w tym poszerzenie kanalików nerkowych z zanikiem tych struktur. Zarówno u szczurów, jak i psów odnotowano zwiększoną aktywność reninową osocza oraz przerost/rozrost aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest typowe dla działania inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Dodatkowo, telmisartan wywoływał uszkodzenia błony śluzowej żołądka, takie jak nadżerki, owrzodzenia i zmiany zapalne, które można było zapobiegać poprzez doustne uzupełnianie soli.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badania genotoksyczności, błona śluzowa żołądka, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, kreatynina, nadżerki, owrzodzenia, parametry hematologiczne, potas w surowicy, profil bezpieczeństwa substancji czynnej, telmisartan, zmiany zapalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenmem 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Zenmem, wykazały, że neurotoksyczne zmiany w postaci wakuolizacji neuronów i martwicy (uszkodzenie typu Olney’a) pojawiały się jedynie przy bardzo wysokich stężeniach maksymalnych leku w surowicy, przekraczających dawki terapeutyczne. Objawy neurologiczne, takie jak ataksja, poprzedzały te zmiany, jednak nie zaobserwowano ich w badaniach długoterminowych u gryzoni i innych gatunków, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku u gryzoni i psów, nieobecne u małp, a badania okulistyczne u ludzi nie wykazały żadnych zmian. W układzie oddechowym u gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z kumulacją memantyny w lizosomach, efekt występujący przy bardzo dużych dawkach i o nieustalonym znaczeniu klinicznym dla ludzi.
antagonista receptorów NMDA, ataksja, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, działanie teratogenne, efekty toksyczne, fosfolipidy, gromadzenie w lizosomach, kationy amfifilne, martwica, memantyny chlorowodorek, potencjał rakotwórczy, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja płuc, wpływ na rozród, zmiany neurotoksyczne - Leksykon substancji czynnych
Ziele szczawiu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele szczawiu (herba Rumex) jest składnikiem preparatów Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych. W preparacie Sinupret krople doustne ziele stanowi 3/15 części mieszaniny ziołowej (1:38,5), natomiast w tabletkach drażowanych zawiera 18 mg ziela na tabletkę. W Sinupret extract ziele szczawiu (Rumex crispus L.) jest składnikiem wyciągu suchego o DER 3-6:1, ekstraktowanym 51% etanolem, stanowiąc 3/10 części mieszaniny ziołowej. Badania toksyczności wielokrotnej dawki na psach i szczurach wykazały poziom NOAEL na 320 mg suchego wyciągu/kg masy ciała, co odpowiada 22- i 7-krotności dawki równoważnej u ludzi, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka oraz test mikrojąderkowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego wyciągu zawierającego ziele szczawiu.
badania genotoksyczności, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, schorzenia górnych dróg oddechowych, Sinupret, tabletka drażowana, test Amesa, test mikrojąderkowy, test rewersji mutacji, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny, wyciąg suchy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok przynosowych, ziele szczawiu - Leksykon substancji czynnych
Kamfora – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kamfora (Camphora racemica) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych miejscowo na skórę, takich jak Aroma-Activ, Hotlec czy Viprosal B. Dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone, jednak dostępne informacje wskazują, że stosowanie kamfory w dawkach terapeutycznych nie wiąże się z toksycznością po podaniu wielokrotnym ani z kumulacją efektów toksycznych. Kamfora może wywoływać umiarkowane, przejściowe działanie drażniące, objawiające się pieczeniem i mrowieniem skóry, które ustępują samoistnie. Nie stwierdzono działania mutagennego ani kancerogennego tej substancji. Badania toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz genotoksyczności przeprowadzono dla produktu Padma 28 Formuła zawierającego 4 mg D-kamfory, które nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, D-kamfora, działanie drażniące, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie pierwotnie drażniące, kamfora, kwas salicylowy, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, produkt leczniczy, rozwój potomstwa, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nironovo SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej preparatu Nironovo SR, obejmują szeroki zakres oceny wpływu na rozrodczość, toksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W modelach zwierzęcych zaobserwowano dawkozależne efekty teratogenne u szczurów, takie jak zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (2× AUC maksymalnej dawki u ludzi), zwiększoną śmiertelność płodów przy 90 mg/kg/dobę (3× AUC) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5× AUC). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC). U królików nie wykazano wpływu na rozwój przy dawce 20 mg/kg/dobę (9,5× Cmax). Interesująca jest interakcja z lewodopą, gdzie jednoczesne podanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax) nasilało malformacje palców. Toksyczność przewlekła obejmowała degenerację siatkówki u szczurów albinosów przy 50 mg/kg/dobę, co może mieć ograniczone znaczenie kliniczne. Ropinirol indukuje objawy zgodne z jego mechanizmem działania, takie jak zaburzenia behawioralne, hiperprolaktynemia, zmiany hemodynamiczne, objawy neurologiczne i zaburzenia wydzielnicze.
badania genotoksyczności, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, interakcja z lewodopą, kanały hERG, komórki Leydiga, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, toksyczność, wartość IC50, wpływ na rozrodczość, zaburzenia repolaryzacji serca, zmiany hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valinger Med 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej preparatu Valinger Med (100 mg, tabletki powlekane), potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych farmakodynamicznych, a ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym w różnych dawkach i na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniła specyficznych objawów toksyczności. Badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego syldenafilu. Ponadto, badania rakotwórczości prowadzone na modelach zwierzęcych przez długi okres nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, efekty farmakodynamiczne, mutacje genowe, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego