Sastium
Sastium to nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu objawów obniżonego nastroju i zaburzeń depresyjnych. Preparat zawiera trazodon – lek przeciwdepresyjny należący do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i antagonistów receptora serotoninowego (SARI).
Mechanizm działania trazodonu polega głównie na blokowaniu receptorów serotoninowych 5-HT2A i 5-HT2C oraz hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny. W niższych dawkach wykazuje działanie przeciwlękowe i nasenne, a w wyższych – przeciwdepresyjne. Terapeutyczne stężenie leku we krwi osiągane jest po około 2 tygodniach regularnego stosowania.
Sastium stosowany jest w leczeniu depresji o różnej etiologii, w tym depresji przebiegającej z lękiem i zaburzeniami snu. Najczęstsze działania niepożądane obejmują senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, nudności oraz hipotensję ortostatyczną. Lek dostępny jest w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 75 mg i 150 mg.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sastium 100 mg
Lek Sastium zawiera sertraliny chlorowodorek w dawkach 50 mg i 100 mg, dostępny w formie białych, owalnych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych. Tabletki 50 mg mają wymiary 10,5 mm × 4,2 mm, oznakowanie „I” i „C” po obu stronach linii podziału oraz możliwość podziału na dwie równe dawki. Tabletki 100 mg mierzą 13,3 mm × 5,2 mm, posiadają oznakowanie „IJ” i nie są przeznaczone do dzielenia. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę 2910, makrogol 400, polisorbat 80 i tytanu dwutlenek (E 171).
blister PVC/Aluminium, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, podział tabletki, polisorbat, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, Sastium, sertraliny chlorowodorek, środek poślizgowy, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sastium 100 mg
Sertralina (Sastium) w dawkach 50 mg i 100 mg jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań w psychiatrii, wskazanym przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych oraz profilaktyce nawrotów u pacjentów z historią nawracających epizodów depresyjnych. Ponadto, sertralina wykazuje skuteczność w terapii różnych zaburzeń lękowych, takich jak lęk napadowy (z agorafobią lub bez), zespół lęku społecznego oraz zespół lęku pourazowego (PTSD). Wskazaniem do stosowania są także zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K), zarówno u dorosłych, jak i u dzieci oraz młodzieży w wieku 6-17 lat, co jest istotne ze względu na ograniczoną liczbę leków z rejestracją pediatryczną w tym zakresie. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do nasilenia objawów i wskazań klinicznych, z uwzględnieniem dostępności tabletek powlekanych 50 mg (z możliwością podziału na dawki po 25 mg) oraz 100 mg (bez linii podziału).
agorafobia, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, intruzja, lęk napadowy, lęk społeczny, nadmierne pobudzenie, obsesja i kompulsja, profilaktyka nawrotów, PTSD, Sastium, sertralina, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku pourazowego, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sastium 50 mg
Przedawkowanie sertraliny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, manifestując się nasileniem działań niepożądanych obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, drżenia, pobudzenie, zawroty głowy, rzadko śpiączka), przewód pokarmowy (nudności, wymioty) oraz układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, torsade de pointes). Szczególnie istotne jest ryzyko kardiologiczne, w tym groźne dla życia zaburzenia rytmu serca, co wymaga natychmiastowego monitorowania EKG. W literaturze opisano przypadki zgonów zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami lub alkoholem, podkreślając konieczność intensywnego nadzoru klinicznego.
Postępowanie w przedawkowaniu sertraliny ma charakter objawowy i podtrzymujący, gdyż brak jest swoistej odtrutki. Kluczowe jest zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, eliminacja niewchłoniętego leku za pomocą węgla aktywnego z przeczyszczającym, oraz ciągłe monitorowanie funkcji serca (EKG) i parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, temperatura, świadomość). Ze względu na dużą objętość dystrybucji sertraliny, metody eliminacji pozaustrojowej (wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja) są nieskuteczne. Indukowanie wymiotów nie jest zalecane ze względu na ograniczoną skuteczność i potencjalne ryzyko. Czas obserwacji powinien być indywidualnie dostosowany do dawki i stanu pacjenta, z uwzględnieniem ryzyka nagłego pogorszenia i zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenie, hemoperfuzja, leczenie objawowe, monoterapia, objętość dystrybucji, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, Sastium, sertralina, śpiączka, środek przeczyszczający, tachykardia, transfuzja wymienna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie kardiologiczne, zapis EKG