oftalmopatia

Oftalmopatia to ogólny termin określający choroby oczu, jednak najczęściej używany jest w kontekście oftalmopatii tarczycowej (orbitopatii tarczycowej, oftalmopatii Gravesa-Basedowa). Jest to autoimmunologiczne schorzenie oczodołu związane z chorobami tarczycy, głównie z chorobą Gravesa-Basedowa.

Patogeneza oftalmopatii tarczycowej obejmuje procesy autoimmunologiczne skierowane przeciwko antygenom wspólnym dla tarczycy i tkanek oczodołu. Prowadzi to do nacieków z limfocytów T i B, fibroblastów oraz komórek tucznych, a także zwiększonej produkcji glikozaminoglikanów i obrzęku mięśni zewnątrzgałkowych.

Objawy kliniczne oftalmopatii obejmują wytrzeszcz (egzoftalmus), retrakcję powiek, obrzęk i przekrwienie spojówek, zaburzenia ruchomości gałek ocznych, podwójne widzenie oraz w ciężkich przypadkach neuropatię nerwu wzrokowego. Nasilenie objawów klasyfikuje się według skali CAS (Clinical Activity Score) oraz NOSPECS.

Diagnostyka oftalmopatii opiera się na badaniu okulistycznym, pomiarach wytrzeszczu (egzoftalmometria), badaniach obrazowych (TK, MRI oczodołów) oraz ocenie funkcji tarczycy. Leczenie zależy od aktywności i nasilenia choroby i obejmuje normalizację funkcji tarczycy, glikokortykosteroidoterapię, radioterapię oczodołów oraz w wybranych przypadkach leczenie chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl