prerenalna niewydolność nerek

Prerenalna niewydolność nerek (PRN) to stan patologiczny, w którym dochodzi do upośledzenia funkcji nerek na skutek zmniejszonej perfuzji nerkowej, przy zachowaniu strukturalnej integralności miąższu nerkowego. Jest to najczęstsza przyczyna ostrego uszkodzenia nerek (AKI), stanowiąca około 55-60% wszystkich przypadków.

Główne przyczyny preranalnej niewydolności nerek obejmują hipowolemię (krwotok, odwodnienie, rozległe oparzenia), zmniejszony rzut serca (niewydolność serca, tamponada osierdzia, zatorowość płucna), redystrybucję krwi (posocznica, anafilaksja), zaburzenia autoregulacji nerkowej (leki z grupy NLPZ, inhibitory ACE, sartany) oraz zwężenie tętnicy nerkowej.

W diagnostyce kluczowe znaczenie ma ocena parametrów nerkowych (mocznik, kreatynina), badanie ogólne moczu (ciężar właściwy >1.020, osmolalność >500 mOsm/kg, Na+ <20 mmol/l) oraz wskaźniki różnicujące (stosunek mocznika do kreatyniny >40, frakcyjne wydalanie sodu <1%). Charakterystyczną cechą PRN jest jej odwracalność po przywróceniu prawidłowej perfuzji nerkowej.

Leczenie preranalnej niewydolności nerek koncentruje się na usunięciu przyczyny i przywróceniu prawidłowego przepływu krwi przez nerki. Obejmuje to płynoterapię, odstawienie leków nefrotoksycznych, leczenie niewydolności serca lub sepsy. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania zapobiega progresji do ostrej tubulopatii martwiczej, która wiąże się z gorszym rokowaniem.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl