brodawka płaska młodocianych
Brodawka płaska młodocianych (verruca plana juvenilis) to łagodna zmiana skórna wywoływana przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), najczęściej typy 3, 10 i 28. Charakteryzuje się występowaniem drobnych, płaskich grudek o średnicy 1-5 mm, o barwie cielistej, żółtawej lub jasnobrązowej, z gładką, niekiedy lekko błyszczącą powierzchnią.
Zmiany lokalizują się najczęściej na twarzy, grzbietach rąk, przedramionach oraz podudziach. Charakterystyczną cechą jest zjawisko Koebnera, czyli pojawianie się nowych wykwitów w miejscach urazu lub zadrapania skóry. Brodawki płaskie młodocianych występują najczęściej u dzieci i młodzieży, rzadziej u dorosłych.
W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie dermatoskopowe, które ujawnia charakterystyczny obraz z drobnymi, regularnie rozmieszczonymi punktami lub plamkami. W przypadkach wątpliwych pomocne może być badanie histopatologiczne. Różnicowanie obejmuje płaskie znamiona melanocytowe, liszaj płaski oraz rogowacenie słoneczne.
Leczenie brodawek płaskich jest często trudne ze względu na tendencję do nawrotów i samoistnego rozprzestrzeniania się. Stosuje się miejscowe preparaty keratolityczne zawierające kwas salicylowy, tretynoinę, krioterapię, elektrokoagulację lub laser CO2. W przypadkach rozległych zmian można rozważyć leczenie ogólne retinoidami lub immunomodulatorami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Verrumal (100 mg + 5 mg)/g
Verrumal to preparat miejscowy w postaci płynu na skórę o stężeniu 100 mg/g kwasu salicylowego oraz 5 mg/g fluorouracylu, stosowany w leczeniu różnych typów brodawek wirusowych, w tym brodawek zwykłych (verruca vulgaris), płaskich młodocianych (verruca plana juvenilis) oraz brodawek stóp (verruca plantaris). Kwas salicylowy działa keratolitycznie, ułatwiając złuszczanie zrogowaciałego naskórka i penetrację fluorouracylu, który jako cytostatyk hamuje podziały komórkowe i niszczy komórki zakażone HPV. Preparat zawiera również dimetylosulfotlenek (80 mg/g) i etanol (160 mg/g), które zwiększają penetrację substancji czynnych, co jest szczególnie istotne w leczeniu brodawek o dużej hiperkeratozie.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas salicylowy – Wskazania do stosowania
Kwas salicylowy jest substancją o szerokim spektrum działania keratolitycznego, przeciwbakteryjnego i przeciwgrzybiczego, stosowaną w dermatologii i reumatologii. Preparaty zawierające kwas salicylowy dostępne są w różnych postaciach farmaceutycznych (maści, płyny, plastry, pudry, emulsje) i stężeniach od 0,2% do 40% (2-400 mg/g), co umożliwia precyzyjne dopasowanie terapii do wskazań klinicznych. W dermatologii kwas salicylowy jest wykorzystywany m.in. w leczeniu odcisków i nagniotków (40%), brodawek skórnych (10-20%), chorób zapalnych skóry z nadmiernym rogowaceniem, takich jak łuszczyca i atopowe zapalenie skóry (2-5%), a także w terapii zakażeń grzybiczych i nadmiernej potliwości stóp (0,2-1%). W reumatologii stosuje się go w niskich stężeniach (1-2%) w leczeniu pourazowych stanów zapalnych, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz bólów mięśniowych i nerwobóli, często w połączeniu z substancjami rozgrzewającymi i przeciwbólowymi.
absorpcja systemowa, atopowe zapalenie skóry, atrofia skóry, brodawka płaska młodocianych, brodawka podeszwowa, brodawka skórna, brodawka zwykła, choroba zwyrodnieniowa stawów, działanie keratolityczne, fluorouracyl, glikokortykosteroid, grzybica międzypalcowa, grzybica przypaznokciowa, hiperhydroza, hiperkeratoza, kortykosteroid, kwas salicylowy, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca, łysienie androgenowe, łysienie plackowate, nadmierna potliwość, neurodermit, rogowacenie mieszkowe, rogowacenie słoneczne, rwa kulszowa, rybia łuska, substancja przeciwgrzybicza, świerzbiączka ograniczona, teleangiektazja, zapalenie korzonków nerwowych, zgrubiała skóra, zrogowaciały naskórek