glikoproteina gp350
Glikoproteina gp350 jest głównym białkiem powierzchniowym wirusa Epsteina-Barr (EBV), odpowiedzialnym za wiązanie się wirusa z receptorem CD21 (CR2) na powierzchni limfocytów B. Ta interakcja inicjuje proces zakażenia komórki i stanowi kluczowy etap w cyklu życiowym EBV.
Ze względu na swoją rolę w procesie infekcji, gp350 jest istotnym celem dla rozwoju szczepionek przeciwko EBV. Przeciwciała neutralizujące skierowane przeciwko tej glikoproteinie mogą blokować przyłączanie wirusa do komórek docelowych, zapobiegając tym samym zakażeniu. Badania kliniczne szczepionek opartych na gp350 wykazały obiecujące wyniki w redukcji objawowej mononukleozy zakaźnej.
Struktura gp350 została dobrze scharakteryzowana i składa się z domeny wiążącej receptor oraz regionów bogatych w N-glikozylację, które chronią wirusa przed rozpoznaniem przez układ immunologiczny gospodarza. Białko to występuje w dwóch formach: pełnej długości gp350 oraz krótszej gp220, powstającej w wyniku alternatywnego splicingu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Mononukleoza zakaźna jest samoograniczającym się zaburzeniem limfoproliferacyjnym wywołanym przez wirusa Epsteina-Barr (EBV), który zakaża ponad 90% populacji i utrzymuje dożywotnią infekcję w limfocytach B pamięci. EBV przenoszony jest głównie przez kontakt z wydzielinami jamy ustnej i gardła, a infekcja rozpoczyna się od zakażenia komórek nabłonkowych, następnie limfocytów B poprzez interakcję glikoprotein gp350 z receptorem CD21 i gp42 z HLA klasy II. Infekcja wywołuje silną odpowiedź immunologiczną, w tym proliferację limfocytów T CD8+ i produkcję przeciwciał heterofilnych, co manifestuje się objawami mononukleozy, takimi jak gorączka, limfocytoza i zapalenie gardła. EBV pozostaje w stanie latentnym w limfocytach B, ekspresjonując ograniczony zestaw genów (EBNA1, LMP1, LMP2, EBERs, miRNA), co umożliwia uniknięcie odpowiedzi immunologicznej i potencjalną reaktywację, szczególnie u osób z immunosupresją.
antygen jądrowy, atypowy limfocyt, białko błonowe, chłoniak Burkitta, chłoniak Hodgkina, choroba limfoproliferacyjna, demielinizacja, episom, glikoproteina gp350, inhibitor topoizomerazy, komórka NK, komórka plazmatyczna, limfocyt B pamięci, limfocyt T CD8, mikroRNA, mimikra molekularna, mononukleoza zakaźna, niekodujące RNA, pęknięcie śledziony, przeciwciało heterofilne, rak nosogardzieli, receptor CD21, reumatoidalne zapalenie stawów, stan latentny, stwardnienie rozsiane, test Monospot, toczeń rumieniowaty układowy, transaminaza wątrobowa, transformacja nowotworowa, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wirus Epsteina-Barr, wirus onkogenny, zaburzenie limfoproliferacyjne -
Leksykon chorób i schorzeń
Mononukleoza zakaźna, wywołana przez wirusa Epsteina-Barr (EBV), przenosi się głównie przez kontakt z wydzielinami, zwłaszcza śliną. Brak dostępnej szczepionki wymusza profilaktykę opartą na ścisłym przestrzeganiu higieny: unikanie całowania, dzielenia się naczyniami i osobistymi przedmiotami, regularne mycie rąk oraz dezynfekcję powierzchni. Pacjenci powinni unikać intensywnego wysiłku fizycznego przez minimum 4 tygodnie ze względu na ryzyko pęknięcia powiększonej śledziony (obserwowanej u 50-60% chorych). Zaleca się także abstynencję alkoholową w trakcie infekcji z powodu ryzyka nasilenia zapalenia wątroby. W środowisku medycznym obowiązuje konsekwentna higiena rąk i dezynfekcja, a stosowanie antybiotyków beta-laktamowych (amoksycylina, ampicylina) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wysypki odropodobnej.
choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, cząstka wirusopodobna, EBV, glikoproteina gp350, gorączka gruczołowa, higiena oddechowa, infekcja, intensywny wysiłek fizyczny, mononukleoza zakaźna, nanocząstka, narząd, nosiciel bezobjawowy, odporność, pęknięcie śledziony, płyn ustrojowy, powiększona śledziona, przeciwciało, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, szczepionka przeciwko EBV, test na paciorkowca, układ odpornościowy, wirus Epsteina-Barr, wysypka odropodobna, zapalenie wątroby, zespół przewlekłego zmęczenia
