przeciwciało heterofilne

Przeciwciała heterofilne to grupa przeciwciał, które reagują z antygenami różnych gatunków, wykazując reakcje krzyżowe. Mają zdolność do wiązania się z antygenami, które nie były bezpośrednim bodźcem do ich wytworzenia. Ta cecha odróżnia je od przeciwciał specyficznych, które wiążą się wyłącznie z konkretnym antygenem.

W praktyce klinicznej przeciwciała heterofilne mają istotne znaczenie diagnostyczne, szczególnie w kontekście mononukleozy zakaźnej, gdzie test Paula-Bunnella-Davidsohna wykrywa obecność przeciwciał heterofilnych przeciwko erytrocytom baranim. Mogą one również być przyczyną fałszywie dodatnich wyników w testach immunologicznych, co ma szczególne znaczenie w diagnostyce laboratoryjnej.

Obecność przeciwciał heterofilnych w surowicy pacjenta może wynikać z różnych przyczyn, w tym zakażeń wirusowych (zwłaszcza EBV), chorób autoimmunologicznych, a także może być związana z ekspozycją na zwierzęce białka lub produkty krwiopochodne. W diagnostyce różnicowej, szczególnie w przypadkach niejednoznacznych wyników badań immunologicznych, należy rozważyć możliwość interferencji spowodowanej obecnością tych przeciwciał.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Mononukleoza zakaźna – Etiologia i przyczyny

Mononukleoza zakaźna jest wywoływana głównie przez wirusa Epsteina-Barr (EBV, HHV-4), który odpowiada za ponad 90% przypadków. EBV to dwuniciowy wirus DNA z rodziny herpeswirusów, który po pierwotnym zakażeniu utrzymuje się w organizmie w stanie latentnym w limfocytach B pamięci. Zakażenie przenosi się przede wszystkim przez ślinę (droga oralna), z okresem inkubacji wynoszącym 4-7 tygodni. W przebiegu choroby dochodzi do proliferacji zakażonych limfocytów B, aktywacji limfocytów T CD8+ oraz powstawania atypowych limfocytów, co manifestuje się gorączką, limfadenopatią, zapaleniem gardła i powiększeniem śledziony. Diagnostyka serologiczna opiera się na wykrywaniu przeciwciał heterofilnych oraz swoistych przeciwciał przeciwko antygenowi kapsydu wirusa (VCA-IgM i VCA-IgG). Ryzyko rozwoju objawowej mononukleozy jest największe u nastolatków i młodych dorosłych (15-24 lata), a przebieg choroby może być łagodniejszy u dzieci.
antygen kapsydu wirusa, atypowy limfocyt, chłoniak Burkitta, chłoniak Hodgkina, choroba limfoproliferacyjna, cytomegalowirus, herpeswirus, limfadenopatia, limfocyt B, limfocyt B pamięci, limfocyt T CD8, małopłytkowość, mononukleoza zakaźna, niedokrwistość, pęknięcie śledziony, porażenie nerwu twarzowego, przeciwciało heterofilne, przewlekłe aktywne zakażenie EBV, rak nosogardła, reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane, test Monospot, toczeń rumieniowaty układowy, transfuzja krwi, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wirus DNA, wirus Epsteina-Barr, wirus onkogenny, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół Bella, zespół Guillaina-Barrégo, zespół przewlekłego zmęczenia
Leksykon chorób i schorzeń
Mononukleoza zakaźna – Patofizjologia i mechanizm

Mononukleoza zakaźna jest samoograniczającym się zaburzeniem limfoproliferacyjnym wywołanym przez wirusa Epsteina-Barr (EBV), który zakaża ponad 90% populacji i utrzymuje dożywotnią infekcję w limfocytach B pamięci. EBV przenoszony jest głównie przez kontakt z wydzielinami jamy ustnej i gardła, a infekcja rozpoczyna się od zakażenia komórek nabłonkowych, następnie limfocytów B poprzez interakcję glikoprotein gp350 z receptorem CD21 i gp42 z HLA klasy II. Infekcja wywołuje silną odpowiedź immunologiczną, w tym proliferację limfocytów T CD8+ i produkcję przeciwciał heterofilnych, co manifestuje się objawami mononukleozy, takimi jak gorączka, limfocytoza i zapalenie gardła. EBV pozostaje w stanie latentnym w limfocytach B, ekspresjonując ograniczony zestaw genów (EBNA1, LMP1, LMP2, EBERs, miRNA), co umożliwia uniknięcie odpowiedzi immunologicznej i potencjalną reaktywację, szczególnie u osób z immunosupresją.
antygen jądrowy, atypowy limfocyt, białko błonowe, chłoniak Burkitta, chłoniak Hodgkina, choroba limfoproliferacyjna, demielinizacja, episom, glikoproteina gp350, inhibitor topoizomerazy, komórka NK, komórka plazmatyczna, limfocyt B pamięci, limfocyt T CD8, mikroRNA, mimikra molekularna, mononukleoza zakaźna, niekodujące RNA, pęknięcie śledziony, przeciwciało heterofilne, rak nosogardzieli, receptor CD21, reumatoidalne zapalenie stawów, stan latentny, stwardnienie rozsiane, test Monospot, toczeń rumieniowaty układowy, transaminaza wątrobowa, transformacja nowotworowa, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wirus Epsteina-Barr, wirus onkogenny, zaburzenie limfoproliferacyjne
Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka limfatyczna – Patofizjologia i mechanizm

Wirus Epsteina-Barr (EBV, HHV-4) jest powszechnym herpeswirusem zakażającym 90-95% dorosłej populacji, odpowiedzialnym za mononukleozę zakaźną oraz powiązanym z licznymi chorobami autoimmunologicznymi i nowotworami, w tym chłoniakiem Burkitta, chłoniakiem Hodgkina, rakiem nosogardzieli i niektórymi nowotworami żołądka. EBV wykazuje dwufazowy cykl życiowy z fazą latentną i lityczną, infekując głównie limfocyty B poprzez receptor CD21, gdzie utrzymuje genom jako episom, szczególnie w komórkach pamięci B. W trakcie latencji wirus ogranicza ekspresję genów, unikając odpowiedzi immunologicznej, a jego replikacja i reaktywacja mogą być wywołane immunosupresją lub stresem. Odpowiedź immunologiczna gospodarza, zwłaszcza cytotoksyczne limfocyty T CD8+ i komórki NK, odgrywa kluczową rolę w kontroli zakażenia, jednak EBV wykorzystuje mechanizmy unikania immunologicznego, takie jak ekspresja białek EBNA1, EBNA2 i LMP1, które modulują apoptozę, ekspresję cząsteczek kostymulacyjnych i hamują odpowiedź immunologiczną. EBV indukuje produkcję przeciwciał heterofilnych i specyficznych dla wirusa, a także autoprzeciwciał, co może przyczyniać się do objawów klinicznych i chorób autoimmunologicznych.
antygen jądrowy wirusa Epsteina-Barr, centrum rozrodcze, chłoniak Burkitta, chłoniak Hodgkina, choroba autoimmunologiczna, cytotoksyczny limfocyt T, cząstka wirusopodobna, czynnik reumatoidalny, episom, faza lityczna, genom wirusowy, gorączka gruczołowa, latentne białko błonowe, limfocyt B, limfocytoza, mononukleoza zakaźna, odpowiedź humoralna, odpowiedź komórkowa, ostre rozsiane zapalenie mózgu, przeciwciało anty-MOG, przeciwciało heterofilne, przeciwciało neutralizujące, przeciwciało przeciwjądrowe, rak nosogardzieli, reakcja krzyżowa, reaktywacja zakażenia, receptor CD21, stwardnienie rozsiane, szlak sygnalizacyjny, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wirus onkogenny

przeciwciało heterofilne

Powiązane wpisy

Mononukleoza zakaźna – Etiologia i przyczyny

Mononukleoza zakaźna – Patofizjologia i mechanizm

Gorączka limfatyczna – Patofizjologia i mechanizm