area postrema

Area postrema to wyspecjalizowana struktura w mózgu, zlokalizowana na dnie czwartej komory mózgu, w pniu mózgu. Jest to jeden z narządów okołokomorowych (circumventricular organs), charakteryzujący się brakiem typowej bariery krew-mózg, co umożliwia jej bezpośredni kontakt z krwią i płynem mózgowo-rdzeniowym.

Funkcjonalnie area postrema pełni kluczową rolę jako ośrodek wymiotny w pniu mózgu. Ze względu na brak bariery krew-mózg, ma zdolność wykrywania toksyn i substancji szkodliwych we krwi, co inicjuje odruch wymiotny jako mechanizm obronny organizmu. Jest to ewolucyjny mechanizm chroniący przed zatruciem.

W praktyce klinicznej area postrema ma istotne znaczenie w kontekście skutków ubocznych farmakoterapii, zwłaszcza chemioterapii, opioidów czy leków przeciwbólowych, które mogą stymulować ten obszar wywołując nudności i wymioty. Jest także celem działania leków przeciwwymiotnych, szczególnie antagonistów receptora serotoninowego 5-HT3 oraz antagonistów receptora neurokininy-1 (NK1).

Uszkodzenia area postrema mogą prowadzić do zaburzeń w regulacji przyjmowania pokarmów, gospodarki wodno-elektrolitowej oraz ciśnienia tętniczego, co podkreśla jej szerszą rolę w homeostazie organizmu. W badaniach naukowych area postrema stanowi ważny obszar zainteresowania w kontekście leczenia wymiotów, zaburzeń odżywiania oraz chorób metabolicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 0,08 mg/ml

Ondansetron, będący silnym i wybiórczym antagonistą receptorów 5HT3, jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (jelito cienkie), jak i ośrodkowym (area postrema), co hamuje inicjację odruchu wymiotnego. W badaniach klinicznych u dzieci w wieku od 1 roku do 18 lat stosowano dawki dożylne 5 mg/m² powierzchni ciała lub 0,45 mg/kg masy ciała, a także doustne dawki 4-8 mg, uzyskując całkowite powstrzymanie wymiotów u 41-73% pacjentów. U najmłodszych dzieci (6-48 miesięcy) skuteczność potwierdzono przy dawkach 0,15 mg/kg mc. dożylnie, osiągając powstrzymanie wymiotów u 42-56% pacjentów. W profilaktyce pooperacyjnej u dzieci w wieku 1-24 miesięcy pojedyncza dawka 0,1 mg/kg mc. dożylnie znacząco zmniejszała częstość epizodów wymiotów (11% vs 28% placebo, p<0,0001).
antagonista receptora 5-hydroksytryptaminy, antagonista receptora serotoninowego 5HT3, area postrema, badanie z podwójnie ślepą próbą, chemioterapia i radioterapia, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, elektrokardiogram, kontrola placebo, nerw błędny, nudności i wymioty pooperacyjne, odstęp QTc, opioidy, serotonina, wydłużenie QTcF, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Przedawkowanie

Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych stosowany w terapii choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, może wywołać poważne objawy przedawkowania wynikające z nadmiernej stymulacji układu dopaminergicznego. Charakterystyczne symptomy obejmują nudności i wymioty (stymulacja receptorów D2 w area postrema), niedociśnienie ortostatyczne (rozszerzenie naczyń obwodowych), zawroty głowy, zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, halucynacje, dezorientację, dyskinezy, wzmożone zachowania impulsywne oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardia, arytmie). Przedawkowanie może wystąpić zarówno po preparatach o standardowym uwalnianiu (np. Adartrel, Aropilo, Requip), jak i o przedłużonym uwalnianiu (np. Aparxon PR, ApoRopin, Requip-Modutab), przy czym te drugie charakteryzują się opóźnionym, ale dłużej trwającym i intensywniejszym działaniem toksycznym.
agonista dopaminy, antagonista dopaminy, area postrema, arytmia, choroba Parkinsona, dezorientacja, dyskinezy, działanie dopaminergiczne, halucynacje, hipotensja, metoklopramid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, nudności i wymioty, oddział intensywnej opieki medycznej, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, preparat o przedłużonym uwalnianiu, receptor dopaminowy, ropinirol, skala Glasgow, strefa wyzwalająca wymioty, tachykardia, układ mezolimbiczny, układ nigrostriatalny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zachowania impulsywne, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Bluefish 8 mg

Ondansetron, antagonista receptorów serotoninowych 5-HT3 (kod ATC: A04AA01), wykazuje silne i selektywne działanie przeciwwymiotne poprzez blokadę receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ten jest szczególnie istotny w zapobieganiu nudnościom i wymiotom indukowanym przez chemioterapię i radioterapię, gdzie uwalnianie serotoniny w jelicie cienkim i area postrema inicjuje odruch wymiotny. W okresie okołooperacyjnym mechanizm działania ondansetronu jest mniej poznany, jednak przypuszcza się podobieństwo do mechanizmu przeciwwymiotnego w terapii cytotoksycznej. Lek nie wpływa na stężenie prolaktyny i jego rola w hamowaniu wymiotów wywołanych opioidami pozostaje nieustalona.
antagonista receptora serotoninowego, area postrema, badanie jednoramienne, badanie z podwójnie ślepą próbą, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon doustny, klasyfikacja ASA, lek cytotoksyczny, nerw błędny, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, ondansetron w syropie, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, radioterapia, receptor serotoninowy 5-HT3, stężenie prolaktyny, uwalnianie serotoniny, wymioty okołooperacyjne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran Zydis 8 mg

Ondansetron, aktywny składnik leku Zofran Zydis, jest selektywnym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, zwłaszcza wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (jelito cienkie), jak i ośrodkowym (area postrema), co hamuje inicjację odruchu wymiotnego. Badania wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach dożylnych 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 msec (górna granica 7,8 msec) i 19,6 msec (górna granica 21,5 msec), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wydłużenia >60 msec). Nie stwierdzono istotnych zmian w odstępach PR ani zespole QRS, co potwierdza względne bezpieczeństwo kardiologiczne leku w badanej populacji zdrowych dorosłych.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, cytostatyk, deksametazon, infuzja dożylna, IV komora mózgu, klasyfikacja ASA, leczenie przeciwwymiotne, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, odruch wymiotny, odstęp QTc, ondansetron, promieniowanie jonizujące, receptor serotoninowy 5-HT3, stężenie prolaktyny, uwalnianie serotoniny, wprowadzenie do znieczulenia, wymioty okołooperacyjne, zapis elektrokardiograficzny, zespół QRS, znieczulenie ogólne, Zofran Zydis
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 0,16 mg/ml

Ondansetron, będący selektywnym antagonistą receptorów 5HT3, wykazuje skuteczne działanie przeciwwymiotne poprzez blokadę receptorów serotoninowych zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ten jest szczególnie istotny w zapobieganiu nudnościom i wymiotom indukowanym chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Badania farmakodynamiczne wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach dożylnych 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 ms (7,8 ms górna granica 90% CI) i 19,6 ms (21,5 ms górna granica 90% CI), bez przekroczenia wartości 480 ms i bez istotnych zmian w odstępach PR i QRS, co wskazuje na względne bezpieczeństwo kardiologiczne leku. W populacji pediatrycznej skuteczność ondansetronu potwierdzono w licznych badaniach klinicznych, gdzie stosowano różne schematy dawkowania, m.in. 5 mg/m² pc. dożylnie oraz 0,45 mg/kg mc. dożylnie, osiągając całkowite powstrzymanie wymiotów u 41-73% pacjentów w zależności od badania i schematu terapeutycznego.
analiza ITT, antagonista receptora 5-hydroksytryptaminy, antagonista receptora serotoninowego 5HT3, area postrema, chemioterapia i radioterapia, deksametazon, działanie niepożądane, EKG, klasyfikacja ASA, nerw błędny, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności wywołane chemioterapią, odruch wymiotny, odstęp PR, odstęp QTc, ondansetron, osocze, populacja pediatryczna, serotonina, wydłużenie QTcF, zdarzenie niepożądane, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Kabi 0,08 mg/ml

Ondansetron, będący selektywnym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3 (kod ATC A04 AA01), wykazuje skuteczne działanie przeciwwymiotne poprzez blokadę receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ten jest szczególnie istotny w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią (CINV), radioterapią (RINV) oraz pooperacyjnych (PONV). W badaniu klinicznym z udziałem 58 zdrowych dorosłych, podanie ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg dożylnie wykazało istotne, dawkozależne wydłużenie odstępu QTcF (odpowiednio 5,8 ms i 19,6 ms), jednak bez przekroczenia krytycznych wartości (QTc >480 ms lub wzrost >60 ms). Nie zaobserwowano istotnych zmian w odstępie PR ani zespole QRS, co wskazuje na względne bezpieczeństwo kardiologiczne leku w stosowanych dawkach.
antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora serotoninowego, area postrema, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, działanie przeciwwymiotne, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, nudności i wymioty pooperacyjne, odruch wymiotny, odstęp PR, odstęp QTc, ondansetron, podwójnie ślepa próba, prolaktyna, randomizacja, status ASA, wiek postkoncepcyjny, wymioty indukowane radioterapią, zespół QRS, znieczulenie, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atossa 8 mg

Ondansetron, substancja czynna leku ATOSSA, jest silnym, wybiórczym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (na dośrodkowych włóknach nerwu błędnego w jelicie cienkim), jak i w ośrodkowym układzie nerwowym (area postrema), co hamuje inicjację odruchu wymiotnego wywołanego uwalnianiem serotoniny. Jedna tabletka ATOSSA zawiera 8 mg ondansetronu w postaci dwuwodnego chlorowodorku. Lek nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu, a jego rola w hamowaniu wymiotów indukowanych opioidami pozostaje nieustalona i wymaga dalszych badań.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, antagonista receptorów serotoninowych, area postrema, chlorowodorek ondansetronu, cytostatyk, infuzja dożylna, komora mózgu, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności i wymioty, odruch wymiotny, odstęp PR, odstęp QTc, odstęp QTcF, profil endokrynologiczny, prolaktyna, promieniowanie jonizujące, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, QTcF, repolaryzacja mięśnia sercowego, substancja czynna, terapia przeciwnowotworowa, układ nerwowy, uwalnianie serotoniny, wymioty okołooperacyjne, zespół QRS
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Kalceks 2 mg/ml

Ondansetron, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3 (kod ATC: A04AA01), jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w kontroli nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co zapobiega inicjacji odruchu wymiotnego wywołanego uwalnianiem serotoniny w jelicie cienkim i area postrema. W badaniu farmakodynamicznym u 58 zdrowych dorosłych, podanie ondansetronu dożylnie w dawkach 8 mg i 32 mg wykazało wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 ms (7,8 ms górna granica 90% CI) i 19,6 ms (21,5 ms górna granica 90% CI), bez przekroczenia wartości 480 ms i bez istotnych zmian w odstępach PR oraz zespole QRS, co wskazuje na umiarkowane ryzyko kardiologiczne przy wyższych dawkach.
antagonista receptora 5HT3, antagonista receptora serotoninowego, area postrema, badanie jednoramienne, badanie kontrolowane placebo, badanie podwójnie ślepe, chemioterapeutyk cytotoksyczny, chemioterapia cytotoksyczna, deksametazon, lek przeciwwymiotny, nudności po chemioterapii, nudności pooperacyjne, nudności wywołane chemioterapią, odstęp QT, odstęp QTcF, ondansetron, wlew dożylny, zespół QRS, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml

Ondansetron Accord 2 mg/ml, antagonista receptorów 5-HT3 (kod ATC: A04AA01), wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w profilaktyce oraz leczeniu nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią oraz pooperacyjnych. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 w obwodowym i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny w jelicie cienkim i area postrema. Badania farmakodynamiczne wykazały, że dożylne podanie ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg powoduje umiarkowane wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 (7,8) ms i 19,6 (21,5) ms, bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF < 480 ms, wydłużenie < 60 ms) oraz bez istotnych zmian w odstępach PR i QRS. Ondansetron nie wpływa na funkcje psychomotoryczne ani stężenie prolaktyny w osoczu, a forma czopkowa jest mniej skuteczna w porównaniu do postaci doustnych i dożylnych.
antagonista receptora serotoninowego, area postrema, chemioterapia cytotoksyczna, cisplatyna, deksametazon, dysfagia, indukcja znieczulenia, komora czwarta mózgu, leczenie cytotoksyczne, lek ratunkowy, nerw błędny, nudności indukowane chemioterapią, nudności pooperacyjne, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, QTcF, radioterapia, serotonina, status ASA, wymioty pooperacyjne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran 4 mg

Ondansetron, antagonista receptorów serotoninowych 5-HT3, jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co przerywa odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny w jelicie cienkim i area postrema. Badania wykazały, że podanie dożylne ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 msec (górna granica 7,8 msec) i 19,6 msec (górna granica 21,5 msec), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wzrost >60 msec). Nie stwierdzono istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS, co potwierdza względne bezpieczeństwo kardiologiczne leku.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, badanie z podwójnie ślepą próbą, deksametazon, grupa farmakoterapeutyczna, klasyfikacja ASA, komora mózgu, lek cytostatyczny, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności pooperacyjne, obwodowy układ nerwowy, odruch wymiotny, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, promieniowanie jonizujące, radioterapia, serotonina, wymioty okołooperacyjne, zespół QRS, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, wykazuje skuteczność w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz pooperacyjnych. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny. W badaniu kardiologicznym u 58 zdrowych dorosłych, podanie ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg dożylnie nie powodowało klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QTcF (maksymalna średnia różnica wyniosła odpowiednio 5,8 ms i 19,6 ms, bez przekroczenia 480 ms lub wzrostu powyżej 60 ms). Nie stwierdzono również istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, badanie elektrokardiograficzne, badanie randomizowane podwójnie zaślepione, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, indukcja znieczulenia, infuzja dożylna, komora czwarta mózgu, leczenie przeciwwymiotne, mechanizm działania, nerw błędny, nudności i wymioty, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, nudności i wymioty pooperacyjne, odstęp QTc, opiaty, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, przedział ufności, serotonina, status ASA, terapia cytotoksyczna, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Accord 4 mg

Ondansetron jest wysoce selektywnym antagonistą receptorów 5-HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (jelito cienkie), jak i ośrodkowym (area postrema), co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny. W badaniach klinicznych wykazano, że podanie ondansetronu dożylnie w dawkach 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 ms (górna granica 7,8 ms) i 19,6 ms (górna granica 21,5 ms), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF <480 ms, wydłużenie <60 ms). Nie stwierdzono istotnych zmian w odstępach PR i QRS, co jest istotne dla bezpieczeństwa kardiologicznego leku. Ponadto, ondansetron nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu, co ma znaczenie przy długotrwałej terapii.
antagonista receptora 5-HT3, area postrema, chemioterapia cytotoksyczna, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, dysfagia, komora czwarta mózgu, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności i wymioty pooperacyjne, odcinek QT, odstęp QTc, ondansetron, prolaktyna, radioterapia, serotonina, status ASA, układ nerwowy, wlew dożylny, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Setronon 8 mg

Ondansetron, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, wykazuje silne działanie przeciwwymiotne poprzez blokadę receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ten jest szczególnie istotny w kontekście zapobiegania nudnościom i wymiotom indukowanym przez chemioterapię oraz promieniowanie jonizujące, które powodują uwalnianie serotoniny w jelicie cienkim i area postrema. W badaniu klinicznym u zdrowych dorosłych podanie ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg dożylnie wykazało wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 msec (7,8 msec górna granica 90% CI) i 19,6 msec (21,5 msec górna granica 90% CI), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wzrost >60 msec). Nie zaobserwowano istotnych zmian w odstępach PR ani zespole QRS.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, chemioterapia przeciwnowotworowa, cytostatyk, deksametazon, klasyfikacja ASA, komora mózgu, leczenie przeciwwymiotne, lek przeciwwymiotny, metoda podwójnie ślepej próby, nerw błędny, odstęp QTc, odstęp QTcF, opioidy, prolaktyna, promieniowanie jonizujące, receptor 5-HT3, receptor serotoninowy, wymioty pooperacyjne, zapis elektrokardiograficzny, zespół QRS, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Accord 8 mg

Ondansetron Accord, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3 (kod ATC: A04AA01), jest stosowany w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań w dawkach 4 mg (2 ml) i 8 mg (4 ml). Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (jelito cienkie), jak i ośrodkowym (area postrema), co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny. Badania farmakodynamiczne wykazały, że podanie dożylne ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 ms (górna granica 7,8 ms) i 19,6 ms (górna granica 21,5 ms), bez przekroczenia wartości 480 ms i bez istotnych zmian w odstępach PR i QRS.
antagonista receptora serotoninowego, antagonista receptorów 5-HT3, area postrema, badanie cross-over, badanie z podwójnie ślepą próbą, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon doustny, działanie niepożądane, działanie przeciwwymiotne, komora czwarta mózgu, nerw błędny, nudności i wymioty chemioterapeutyczne, nudności i wymioty pooperacyjne, odruch wymiotny, odstęp QTc, ondansetron dożylny, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna w osoczu, radioterapia, status ASA, wydłużenie QTcF, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron B. Braun 2 mg/ml jest silnym, wybiórczym antagonistą receptorów serotoninowych 5HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje inicjację odruchu wymiotnego wywołanego uwalnianiem serotoniny. W badaniu elektrokardiograficznym wykazano, że dawka 32 mg dożylna podawana przez 15 minut powoduje wydłużenie odstępu QTcF o średnio 19,6 ms (górny limit 90% CI: 21,5 ms), natomiast dawka 8 mg – o 5,8 ms (górny limit 90% CI: 7,8 ms), bez przekroczenia wartości krytycznych QTcF >480 ms czy wydłużenia powyżej 60 ms. Nie stwierdzono istotnych zmian w odstępach PR i QRS.
analiza ITT, antagonista receptora 5HT3, area postrema, badanie randomizowane, całkowita odpowiedź, deksametazon, działanie niepożądane, działanie przeciwwymiotne, elektrokardiografia, klasyfikacja ASA, kontrola placebo, leczenie przeciwnowotworowe, leczenie ratunkowe, nerw błędny, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, nudności i wymioty pooperacyjne, podwójnie ślepa próba, serotonina, wiek postkoncepcyjny, wydłużenie QT, wydłużenie QTcF, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia retard 100 mg

Przedawkowanie tapentadolu, będącego agonistą receptora opioidowego μ, prowadzi do zespołu objawów typowych dla intoksykacji opioidowej, w tym miozy, wymiotów, zapaści krążeniowej, zaburzeń świadomości, drgawek oraz depresji oddechowej. Objawy te wynikają z hamowania ośrodkowego układu nerwowego, pobudzenia chemoreceptorowej strefy wyzwalającej oraz rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje hipotensją i bradykardią. Depresja oddechowa, charakteryzująca się zmniejszeniem częstości i głębokości oddechów, stanowi główną przyczynę zgonów w przedawkowaniu i wymaga natychmiastowej interwencji. Warto podkreślić, że objawem kardynalnym jest zwężenie źrenic (mioza opiatowa), które ułatwia diagnostykę różnicową zatrucia.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, area postrema, aspiracja treści pokarmowej, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, drgawki, hamowanie ośrodka oddechowego, hipotensja, intubacja dotchawicza, jądro Westphala-Edingera, nalokson, napad drgawkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, przedawkowanie opioidów, śpiączka, tapentadol, węgiel aktywowany, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic
Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Właściwości farmakodynamiczne

Ondansetron jest silnym, wysoce selektywnym antagonistą receptorów 5-HT3, działającym poprzez blokadę receptorów serotoninowych zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co skutecznie hamuje nudności i wymioty wywołane chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Mechanizm działania polega na zapobieganiu inicjacji odruchu wymiotnego przez serotoninę uwalnianą w jelicie cienkim i area postrema. W badaniu farmakodynamicznym wykazano, że dawki dożylne 8 mg i 32 mg ondansetronu powodują wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 (7,8) msec i 19,6 (21,5) msec, bez przekroczenia wartości 480 msec i bez istotnych zmian w odstępach PR i QRS, co wskazuje na zależny od dawki, ale ograniczony klinicznie wpływ na repolaryzację serca. Ponadto, ondansetron nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu, co jest istotne z punktu widzenia profilu bezpieczeństwa farmakodynamicznego.
antagonista receptorów serotoninowych 5-HT3, area postrema, badanie z podwójnie ślepą próbą, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, działanie farmakodynamiczne, komora czwarta mózgu, leczenie nudności i wymiotów, lek chemioterapeutyczny, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, odstęp QTc, ondansetron doustny, ondansetron w syropie, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, status ASA, stężenie prolaktyny, trudność w połykaniu, uwalnianie serotoniny, wlew dożylny, wymioty pooperacyjne, wymioty wywołane opioidami, zapis elektrokardiograficzny, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran 2 mg/ml

Ondansetron, będący silnym i wybiórczym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (na dośrodkowych włóknach nerwu błędnego w jelicie cienkim), jak i w ośrodkowym układzie nerwowym (w area postrema). Badania kardiologiczne wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach do 32 mg dożylnie powoduje umiarkowane wydłużenie odstępu QTcF (maksymalna średnia różnica 19,6 msec przy dawce 32 mg i 5,8 msec przy dawce 8 mg), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wydłużenia >60 msec) oraz bez istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, badanie otwarte, badanie podwójnie ślepe, badanie randomizowane, chemioterapia, cytostatyk, deksametazon, infuzja dożylna, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, odstęp QTc, ondansetron, promieniowanie jonizujące, radioterapia, receptor 5-HT3, serotonina, wymioty pooperacyjne, wymioty wywołane chemioterapią, wymioty wywołane opioidami, zapis elektrokardiograficzny, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml

Ondansetron, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3 (kod ATC: A04 AA01), wykazuje wysoką skuteczność w kontroli nudności i wymiotów o różnej etiologii, w tym po chemioterapii (CINV), radioterapii (RINV) oraz pooperacyjnych (PONV), zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 w jelicie cienkim oraz w ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny. Badania kliniczne wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach dożylnych 8 mg i 32 mg powoduje odpowiednio wzrost odstępu QTcF o 5,8 ms (górna granica 7,8 ms) i 19,6 ms (górna granica 21,5 ms), bez przekroczenia krytycznych wartości 480 ms ani istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne leku.
W populacji pediatrycznej skuteczność ondansetronu potwierdzono w licznych badaniach randomizowanych, obejmujących dzieci i młodzież w wieku od 1 do 18 lat, gdzie dawki dożylne wynosiły 0,15 mg/kg mc. lub 5 mg/m² pc., a doustne 4-8 mg. Całkowite ustąpienie wymiotów w dniu największego nasilenia uzyskano u 41-73% pacjentów, w zależności od schematu leczenia i towarzyszącej terapii deksametazonem. W badaniach dotyczących zapobiegania PONV u dzieci w wieku 1-24 miesięcy, pojedyncza dawka 0,1 mg/kg mc. ondansetronu podana dożylnie znacząco zmniejszyła odsetek wymiotów w ciągu 24 godzin (11% vs. 28% w grupie placebo, p<0,0001). Podsumowując, ondansetron jest skutecznym i bezpiecznym lekiem przeciwwymiotnym w terapii zarówno onkologicznej, jak i pooperacyjnej u pacjentów pediatrycznych.
antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, nudności i wymioty wywołane radioterapią, odstęp QTc, odstęp QTcF, ośrodkowy układ nerwowy, PONV, skala ASA, zespół QRS, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran 8 mg

Ondansetron, aktywny składnik leku Zofran, jest selektywnym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, zwłaszcza indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym (kod ATC: A04AA01). Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje inicjację odruchu wymiotnego wywołanego uwalnianiem serotoniny w jelicie cienkim oraz w area postrema. W przeciwieństwie do innych leków przeciwwymiotnych, ondansetron nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu, a jego rola w hamowaniu wymiotów indukowanych opioidami pozostaje niejednoznaczna i wymaga dalszych badań.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, antagonista receptorów serotoninowych, area postrema, dysfagia, infuzja dożylna, IV komora mózgu, lek cytostatyczny, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności, odruch wymiotny, odstęp PR, odstęp QT, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, promieniowanie jonizujące, QTcF, stężenie prolaktyny, uwalnianie serotoniny, wydłużenie odstępu QT, wymioty indukowane chemioterapią, wymioty indukowane radioterapią, wymioty okołooperacyjne, zespół QRS