leczenie nudności i wymiotów
Leczenie nudności i wymiotów jest istotnym elementem opieki nad pacjentami, zarówno w przypadku objawów wywołanych przez ostre stany chorobowe, jak i w leczeniu objawowym chorób przewlekłych. Podejście terapeutyczne powinno być ukierunkowane na przyczynę dolegliwości, jednak w wielu przypadkach wymagana jest równoczesna interwencja objawowa.
W farmakoterapii nudności i wymiotów stosuje się kilka grup leków. Antagoniści receptora 5-HT3 (ondansetron, granisetron) są skuteczni w wymiotach pooperacyjnych oraz indukowanych chemioterapią. Neuroleptyki (metoklopramid, haloperidol) działają zarówno ośrodkowo, jak i obwodowo. Glikokortykosteroidy (deksametazon) stosowane są jako leki wspomagające, szczególnie w przypadku wymiotów indukowanych chemioterapią. Leki przeciwhistaminowe (dimenhydrynat) są skuteczne w chorobie lokomocyjnej.
W leczeniu nudności i wymiotów w ciąży preferuje się interwencje niefarmakologiczne. W pierwszej linii zaleca się modyfikację diety, przyjmowanie małych, częstych posiłków oraz odpowiednie nawodnienie. W przypadkach opornych na takie postępowanie można rozważyć stosowanie witaminy B6 lub połączenia doksilaminy z pirydoksyną. W ciężkich przypadkach nadmiernych wymiotów ciężarnych (hyperemesis gravidarum) konieczna może być hospitalizacja i nawadnianie pozajelitowe.
Postępowanie w wymiotach indukowanych chemioterapią opiera się na profilaktyce, która jest skuteczniejsza niż leczenie już rozwiniętych objawów. Standardowe schematy obejmują kombinację antagonisty 5-HT3, deksametazonu oraz antagonisty receptora NK-1 (aprepitant) dostosowane do emetogenności stosowanego protokołu chemioterapii. W przypadku niepowodzenia profilaktyki pierwszej linii należy rozważyć dodanie leków z innych grup, np. olanzapiny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Chloropernazinum 10 mg
Lek Chloropernazinum zawiera 10 mg prochloroperazyny dimaleinianu i jest podawany wyłącznie doustnie. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania klinicznego: profilaktyka nudności i wymiotów wymaga 5-10 mg 2-3 razy na dobę, leczenie nudności i wymiotów rozpoczyna się od 20 mg z możliwością podania dodatkowej dawki 10 mg po 2 godzinach, krótkotrwałe leczenie lęku stosuje dawki 15-20 mg/dobę, maksymalnie do 40 mg/dobę, a w leczeniu zawrotów głowy w zespole Meniere’a stosuje się 5 mg 3 razy na dobę z możliwością zwiększenia do 30 mg/dobę i późniejszą redukcją do 5-10 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się stosowanie zmniejszonych dawek ze względu na podwyższone ryzyko parkinsonizmu polekowego, który u tej grupy jest często nieodwracalny i słabo reaguje na leczenie.
Chloropernazinum, choroba neurologiczna, dawka leku, dawka podzielona, dawkowanie leku, dysfagia, laktoza jednowodna, leczenie nudności i wymiotów, leczenie wspomagające, lek przeciwpsychotyczny, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, pacjent w podeszłym wieku, parkinsonizm polekowy, prochloroperazyna dimaleinian, profilaktyka nudności i wymiotów, stan lękowy, zespół Ménière’a - Leksykon substancji czynnych
Metoklopramid – Wskazania do stosowania
Metoklopramid jest lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym roztworach do wstrzykiwań oraz tabletkach. U dorosłych wskazania obejmują profilaktykę i leczenie nudności i wymiotów po zabiegach chirurgicznych (PONV), radioterapii (RINV) oraz chemioterapii (CINV), a także objawowe leczenie nudności i wymiotów, zwłaszcza w przebiegu migreny. W profilaktyce PONV i RINV stosuje się zarówno formy iniekcyjne, jak i doustne, natomiast w zapobieganiu opóźnionym nudnościom po chemioterapii (CINV) u dorosłych zalecane są wyłącznie tabletki. Metoklopramid poprawia wchłanianie leków przeciwbólowych w migrenie poprzez przyspieszenie opróżniania żołądka. Wskazania do stosowania u dzieci i młodzieży (1-18 lat) są znacznie ograniczone i obejmują wyłącznie leczenie drugiego rzutu w zapobieganiu opóźnionym nudnościom i wymiotom po chemioterapii oraz leczeniu nudności i wymiotów po zabiegach chirurgicznych (PONV), przy czym w przypadku tabletek (np. Olamide, Metoclopramidum Polpharma) stosowanie jest ograniczone do młodzieży od 15 roku życia.
aspiracja treści żołądkowej, choroba lokomocyjna, CINV, działanie przeciwwymiotne, leczenie nudności i wymiotów, lek drugiego rzutu, Metoclopramide Baxter, Metoclopramide hameln, Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, Metoclopramidum Polpharma, metoklopramid, napromienianie jamy brzusznej, nudności i wymioty pooperacyjne, olamide, operacja brzuszna, operacja ginekologiczna, opróżnianie żołądka, ostry napad migreny, PONV, potencjał emetogenny, RINV, roztwór do wstrzykiwań