prochloroperazyna dimaleinian
Prochloroperazyna dimaleinian to pochodna fenotiazyny, stosowana jako lek przeciwpsychotyczny, przeciwwymiotny i przeciwlękowy. Działa poprzez blokowanie receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co wyjaśnia zarówno jego działanie terapeutyczne, jak i profil działań niepożądanych.
W praktyce klinicznej prochloroperazyna jest często wykorzystywana w leczeniu nudności i wymiotów różnego pochodzenia, w tym pooperacyjnych, związanych z chemioterapią, migrenowych oraz w chorobie lokomocyjnej. Lek wykazuje również skuteczność w leczeniu zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego.
Jako neuroleptyk, prochloroperazyna dimaleinian może powodować typowe dla tej grupy leków działania niepożądane, takie jak objawy pozapiramidowe (dystonie, akatyzja, parkinsonizm polekowy), sedacja, hipotonia ortostatyczna oraz wydłużenie odstępu QT. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Chloropernazinum
Produkt Chloropernazinum zawiera prochloroperazynę dimaleinian, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, stosowany w dawce 10 mg w tabletkach. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu pacjenta oraz rozważenie ryzyka względem korzyści terapeutycznych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fenotiazyny, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, chorobą Parkinsona, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością serca, guzem chromochłonnym, miastenią, przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz w wywiadzie agranulocytozą. W trakcie leczenia należy monitorować morfologię krwi ze względu na ryzyko agranulocytozy oraz zwracać uwagę na objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), takie jak hipertermia, zaburzenia świadomości i wzmożone napięcie mięśniowe. Wczesne objawy autonomiczne, np. nadmierna potliwość i wahania ciśnienia tętniczego, powinny być traktowane jako sygnały alarmowe.
agranulocytoza, arytmia komorowa, choroba Parkinsona, guz chromochłonny, hipertermia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem, miastenia, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, padaczka, parkinsonizm polekowy, pheochromocytoma, pochodne fenotiazyny, prochloroperazyna dimaleinian, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, receptor dopaminowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia układu pozapiramidowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Chloropernazinum 10 mg
Przedawkowanie prochloroperazyny dimaleinianu, substancji czynnej Chloropernazinum 10 mg, manifestuje się złożonym zespołem objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, termoregulację oraz inne narządy. Klinicznie obserwuje się senność progresującą do depresji OUN, niedociśnienie tętnicze (często ortostatyczne), tachykardię, arytmie komorowe, hipotermię oraz ciężkie dyskinezy. Wczesne objawy neurologiczne to ostra dystonia i akatyzja, natomiast późniejsze – parkinsonizm i dyskinezy późne, szczególnie u osób długotrwale leczonych lub w podeszłym wieku. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia snu, zmiany oczne i skórne (metaliczne przebarwienia), a także żółtaczka o charakterze mechanicznym, związana z reakcją alergiczną. Czynniki ryzyka obejmują wiek podeszły, choroby serca, hipokaliemię oraz jednoczesne stosowanie leków trójpierścieniowych.
akatyzja, arytmia komorowa, arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, częstoskurcz komorowy, dantrolen, depresja oddechowa, dopamina, dyskineza późna, dystonia ostra, eozynofilia, hipokaliemia, hipotermia, lek inotropowo dodatni, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, orfenadryna, parkinsonizm, płukanie żołądka, pochodna fenotiazyny, prochloroperazyna dimaleinian, procyklidyna, tachyarytmia komorowa, węgiel aktywny, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka mechaniczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Chloropernazinum 10 mg
Lek Chloropernazinum zawiera 10 mg prochloroperazyny dimaleinianu i jest podawany wyłącznie doustnie. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania klinicznego: profilaktyka nudności i wymiotów wymaga 5-10 mg 2-3 razy na dobę, leczenie nudności i wymiotów rozpoczyna się od 20 mg z możliwością podania dodatkowej dawki 10 mg po 2 godzinach, krótkotrwałe leczenie lęku stosuje dawki 15-20 mg/dobę, maksymalnie do 40 mg/dobę, a w leczeniu zawrotów głowy w zespole Meniere’a stosuje się 5 mg 3 razy na dobę z możliwością zwiększenia do 30 mg/dobę i późniejszą redukcją do 5-10 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się stosowanie zmniejszonych dawek ze względu na podwyższone ryzyko parkinsonizmu polekowego, który u tej grupy jest często nieodwracalny i słabo reaguje na leczenie.
Chloropernazinum, choroba neurologiczna, dawka leku, dawka podzielona, dawkowanie leku, dysfagia, laktoza jednowodna, leczenie nudności i wymiotów, leczenie wspomagające, lek przeciwpsychotyczny, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, pacjent w podeszłym wieku, parkinsonizm polekowy, prochloroperazyna dimaleinian, profilaktyka nudności i wymiotów, stan lękowy, zespół Ménière’a - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Przeciwwskazania stosowania
Prochloroperazyna, będąca pochodną fenotiazyny, jest stosowana w terapii różnych schorzeń, jednak jej użycie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na przeciwwskazania. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na prochloroperazynę dimaleinian, substancję czynną zawartą w preparacie Chloropernazinum 10 mg (1 tabletka zawiera 10 mg prochloroperazyny dimaleinianu). Ponadto, istotne jest uwzględnienie nadwrażliwości na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (69,8 mg na tabletkę), która może wywoływać reakcje alergiczne lub dolegliwości żołądkowo-jelitowe u pacjentów z niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
alternatywna opcja terapeutyczna, Chloropernazinum, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, laktaza jednowodna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, pochodna fenotiazyny, prochloroperazyna, prochloroperazyna dimaleinian, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Chloropernazinum 10 mg
Chloropernazinum to lek w postaci tabletek doustnych, zawierający 10 mg prochloroperazyny dimaleinianu jako substancji czynnej, odpowiedzialnej za efekt terapeutyczny. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, w tym 69,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to skrobia ziemniaczana, żelatyna, magnezu stearynian oraz karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), które wpływają na właściwości fizyczne i farmaceutyczne leku, takie jak konsystencja, rozpad i proces produkcji. Preparat jest pakowany w blistry z folii Aluminium-PVC/PVDC, po 20 tabletek w opakowaniu, co ułatwia dawkowanie i stosowanie.
blister aluminiowy, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, postać farmaceutyczna, prochloroperazyna dimaleinian, produkt leczniczy, skrobia ziemniaczana, środek poślizgowy, środek wiążący, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, żelatyna - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Dawkowanie i sposób podawania
Prochloroperazyna dimaleinian w preparacie Chloropernazinum 10 mg stosowana jest doustnie, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych, stanu pacjenta oraz wieku. W profilaktyce nudności i wymiotów zaleca się dawkę początkową 5-10 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie do 30 mg/dobę. W leczeniu nudności i wymiotów dawka jednorazowa wynosi 20 mg, z możliwością podania dodatkowych 10 mg po 2 godzinach, nie przekraczając 30 mg/dobę. W terapii krótkotrwałego lęku stosuje się dawkę początkową 15-20 mg/dobę w dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 40 mg/dobę. W leczeniu zawrotów głowy w zespole Meniere’a dawka początkowa to 5 mg 3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 30 mg/dobę, a następnie stopniowego zmniejszania do 5-10 mg/dobę po kilku tygodniach terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Chloropernazinum 10 mg
Chloropernazinum w dawce 10 mg w formie tabletek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na prochloroperazynę dimaleinian, substancję czynną leku, oraz na jakikolwiek składnik pomocniczy, w tym laktozę jednowodną (69,8 mg na tabletkę). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne. Nadwrażliwość na prochloroperazynę stanowi absolutne przeciwwskazanie do stosowania Chloropernazinum.