krupowe zapalenie krtani

Krupowe zapalenie krtani (łac. laryngitis crouposa), znane również jako ostre zapalenie krtani z obturacją podgłośniową, to stan zapalny dróg oddechowych dotykający głównie dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat. Charakteryzuje się obrzękiem błony śluzowej krtani, szczególnie w okolicy podgłośniowej, co prowadzi do zwężenia światła dróg oddechowych.

Etiologia krupowego zapalenia krtani najczęściej obejmuje infekcje wirusowe, w tym wirusa paragrypy (głównie typu 1 i 3), RSV, wirusa grypy, adenowirusy oraz metapneumowirusy. Choroba manifestuje się charakterystyczną triadą objawów: „szczekającym” kaszlem, stridorem wdechowym oraz chrypką. Objawy często nasilają się w nocy i mogą towarzyszyć im duszność, gorączka i ogólne objawy infekcji.

Diagnostyka krupowego zapalenia krtani opiera się głównie na obrazie klinicznym. W ocenie ciężkości stanu pomocne są skale takie jak skala Westleya. Leczenie obejmuje podawanie glikokortykosteroidów (deksametazon, budezonid), które zmniejszają obrzęk błony śluzowej, oraz w cięższych przypadkach – racemicznej adrenaliny w nebulizacji. Istotne jest również nawadnianie pacjenta i monitorowanie saturacji krwi tlenem.

Rokowanie w krupowym zapaleniu krtani jest zazwyczaj dobre, a objawy najczęściej ustępują w ciągu kilku dni. Jednak u niektórych pacjentów, szczególnie w przypadku opóźnienia leczenia, może dojść do poważnych powikłań, takich jak niewydolność oddechowa wymagająca intubacji lub tracheotomii. Prewencja obejmuje szczepienia przeciwko grypie oraz izolację dzieci chorych na infekcje dróg oddechowych.