fakoemulsyfikacja

Fakoemulsyfikacja jest mikrochirurgiczną techniką usuwania zmętniałej soczewki oka (zaćmy), która stanowi obecnie złoty standard w chirurgii zaćmy. Procedura polega na rozdrobnieniu soczewki za pomocą ultradźwięków, a następnie jej odessaniu przez małe nacięcie rogówki lub rąbka rogówkowo-twardówkowego.

Zabieg wykonywany jest ambulatoryjnie w znieczuleniu miejscowym. Chirurg wykonuje mikronacięcie (zwykle 1,8-2,8 mm), przez które wprowadza sondę fakoemulsyfikacyjną. Urządzenie emituje ultradźwięki, które fragmentują jądro soczewki, jednocześnie irygując i aspirując rozdrobniony materiał. Po usunięciu zmętniałej soczewki, w jej torebkę implantowana jest sztuczna soczewka wewnątrzgałkowa.

Fakoemulsyfikacja charakteryzuje się licznymi zaletami w porównaniu do starszych technik usuwania zaćmy, w tym krótszym czasem zabiegu, szybszą rehabilitacją wzrokową, mniejszym astygmatyzmem pooperacyjnym oraz niższym ryzykiem powikłań. Małe nacięcie nie wymaga zazwyczaj zakładania szwów, co przyspiesza gojenie i zmniejsza dyskomfort pacjenta po zabiegu.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Bromfenak – Wskazania do stosowania

Bromfenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany miejscowo w okulistyce, jest zarejestrowany wyłącznie do leczenia pooperacyjnego zapalenia gałki ocznej u dorosłych pacjentów po zabiegach usunięcia zaćmy (fakoemulsyfikacji). Preparat Brofestill dostępny jest w postaci kropli do oczu o stężeniu 0,9 mg/ml bromfenaku sodowego półtorawodnego, co odpowiada około 33 µg substancji czynnej na kroplę. Dostępne są dwie formy leku: standardowa zawierająca 50 µg/ml chlorku benzalkoniowego jako konserwant oraz wersja jednodawkowa pozbawiona konserwantów, co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze. Preparat charakteryzuje się pH 8,1-8,5 oraz osmolalnością 270-330 mOsmol/kg, co zapewnia stabilność i komfort stosowania.
bromfenak, bromfenak sodowy półtorawodny, chlorek benzalkoniowy, działanie przeciwzapalne, fakoemulsyfikacja, konserwant, krople do oczu, nadwrażliwość na substancje konserwujące, niesteroidowy lek przeciwzapalny, plamka żółta, reakcja zapalna, stan zapalny gałki ocznej, substancja pomocnicza, torbielowaty obrzęk plamki żółtej, usunięcie zaćmy, właściwość przeciwzapalna, zaćma, zapalenie gałki ocznej, zapalenie pooperacyjne
Leksykon chorób i schorzeń
Keratoconus – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Keratoconus to postępująca, niezapalna choroba rogówki, charakteryzująca się ścieńczeniem i stożkowatym zniekształceniem, prowadzącym do upośledzenia widzenia. Choroba zwykle rozpoczyna się w okresie dojrzewania i postępuje przez 10-20 lat, stabilizując się w trzeciej lub czwartej dekadzie życia, choć możliwa jest późna progresja. Czynniki predykcyjne progresji obejmują wyższe wartości keratometrii maksymalnej (Kmax), obecność alergii, młodszy wiek diagnozy oraz pocieranie oczu. Nowoczesne metody oparte na głębokim uczeniu umożliwiają przewidywanie progresji z około 80% dokładnością, co jest kluczowe dla wczesnej interwencji i zapobiegania utracie wzroku. Sieciowanie rogówki (CXL), zwłaszcza protokół nieprzyśpieszony z usunięciem nabłonka (epi-off) oraz przyśpieszone przeznabłonkowe (ATE-CXL), skutecznie zatrzymują progresję, szczególnie u pacjentów z wyższymi wartościami Kmax i cieńszą centralną grubością rogówki (CCT). Pacjenci odnoszą korzyści z CXL niezależnie od stadium choroby, choć lepsze wyniki w ostrości wzroku obserwuje się we wczesnych stadiach keratoconusa.
błona Descemeta, CCT, centralna grubość rogówki, choroba rogówki, ekwiwalent sferyczny, fakoemulsyfikacja, keratoconus, keratometria maksymalna, keratoplastyka drążąca, miękkie soczewki kontaktowe, nadwzroczność, przeszczep rogówki, sieciowanie rogówki, soczewka wewnątrzgałkowa, stożek rogówki, upośledzenie widzenia, zaćma, zniekształcenie rogówki
Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Diagnostyka i diagnoza

Zaćma (katarakta) to najczęstsza przyczyna odwracalnej ślepoty, charakteryzująca się zmętnieniem soczewki oka, co prowadzi do stopniowego, bezbolesnego pogorszenia ostrości wzroku, zaburzeń widzenia nocnego, zwiększonej wrażliwości na światło i zmiany percepcji kolorów. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu okulistycznym, w tym badaniu ostrości wzroku, ocenie soczewki w lampie szczelinowej, badaniu dna oka po rozszerzeniu źrenic oraz pomiarze ciśnienia wewnątrzgałkowego i testach wrażliwości na kontrast. Kluczowe jest wykluczenie innych schorzeń, takich jak jaskra, AMD czy retinopatia cukrzycowa. Zaćmę klasyfikuje się na podstawie lokalizacji zmętnienia: jądrową, korową, podtorebkową tylną, dojrzałą i przejrzałą. W przypadku zaawansowanej zaćmy, gdy ocena tylnego odcinka oka jest utrudniona, stosuje się ultrasonografię, a rzadziej CT lub MRI.
astygmatyzm, badanie dna oka, chirurg okulistyczny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwony refleks, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, jaskra, keratometria, lampa szczelinowa, laser femtosekundowy, obrzęk rogówki, odwarstwienie siatkówki, okulista, ostrość wzroku, pachymetria, podwójne widzenie, retinopatia cukrzycowa, rozszerzenie źrenic, soczewka jednoogniskowa, soczewka toryczna, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewka wieloogniskowa, tonometria, topografia rogówki, ultrasonografia oka, wrażliwość na kontrast, zaćma, zaćma dojrzała, zaćma jądrowa, zaćma korowa, zaćma podtorebkowa, zmętnienie soczewki, zmętnienie tylnej torebki soczewki, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Diagnostyka i diagnoza

Zaćma (cataracta) jest najczęstszą przyczyną uleczalnej ślepoty, charakteryzującą się zmętnieniem soczewki oka, co prowadzi do rozproszenia światła i pogorszenia ostrości wzroku. W populacji osób w wieku 65-74 lat w USA zaćma dotyka około 20%, a u osób powyżej 80 lat ponad 50% ma zaćmę lub przeszło jej usunięcie. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad lekarski oraz badania okulistyczne, takie jak ocena ostrości wzroku (np. test Snellena), badanie lampą szczelinową, tonometrię, testy czułości na kontrast i olśnienie, a także badanie po rozszerzeniu źrenic. Kluczowe jest wykluczenie innych schorzeń oczu, które mogą współistnieć z zaćmą, np. jaskry czy zwyrodnienia plamki żółtej. Wczesne wykrycie umożliwia monitorowanie progresji i wprowadzenie modyfikacji stylu życia, takich jak stosowanie okularów przeciwsłonecznych z powłoką antyrefleksyjną oraz odpowiednie oświetlenie.
badanie refrakcji, badanie wzroku, biomikroskopia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwony refleks, czułość na kontrast, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, jaskra, lampa szczelinowa, nikotynizm, okulista, operacja zaćmy, optometrysta, optyczna koherentna tomografia, retinopatia cukrzycowa, rozszerzenie źrenic, soczewka wewnątrzgałkowa, tablica Snellena, uraz oka, zaćma, zaćma jądrowa, zaćma korowa, zaćma podtorebkowa tylna, zmętnienie soczewki oka, zmętnienie torebki tylnej, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml

Mydrane to roztwór do wstrzykiwań zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefrynę chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml), przeznaczony do stosowania śródoperacyjnego podczas zabiegów usunięcia zaćmy metodą fakoemulsyfikacji. Standardowa dawka 0,2 ml dostarcza 0,04 mg tropikamidu, 0,62 mg fenylefryny oraz 2 mg lidokainy, co umożliwia jednoczesne uzyskanie mydriazy oraz znieczulenia wewnątrzgałkowego. Preparat charakteryzuje się fizjologicznym pH (6,9-7,5) i osmolalnością (290-350 mOsmol/kg), co zapewnia dobrą tolerancję tkankową. Mydrane eliminuje konieczność stosowania przedoperacyjnych kropli rozszerzających źrenicę oraz osobnego znieczulenia, co usprawnia przebieg procedury chirurgicznej.
amid, amidowy lek znieczulający, antagonista receptorów muskarynowych, chirurg okulista, działanie wazokonstrykcyjne, fakoemulsyfikacja, fenylefryny chlorowodorek, komora przednia oka, lidokainy chlorowodorek, miejscowy środek znieczulający, mydriaza, operacja zaćmy, rozszerzenie źrenicy, roztwór do wstrzykiwań, soczewka wewnątrzgałkowa, środek znieczulający, substancja sympatykomimetyczna, sympatykomimetyk, tropikamid, usunięcie zaćmy, wstrzyknięcie wewnątrzgałkowe, zabieg okulistyczny, znieczulenie wewnątrzgałkowe
Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Zaćma to zmętnienie soczewki oka prowadzące do postępującego pogorszenia widzenia, które może skutkować ślepotą, jeśli nie zostanie leczone. Epidemiologicznie dotyka ponad 24,4 mln Amerykanów powyżej 40. roku życia, z częstością sięgającą około 90% u osób w wieku 65 lat. Patofizjologia polega na agregacji nieprawidłowych białek w soczewce, co zmniejsza jej przezroczystość i elastyczność, skutkując zaburzeniami widzenia, zwłaszcza w warunkach słabego oświetlenia. Czynniki ryzyka obejmują zaawansowany wiek, cukrzycę, nadmierną ekspozycję na promieniowanie UV, palenie tytoniu, otyłość, stosowanie kortykosteroidów oraz wcześniejsze urazy oka. Diagnostyka opiera się na badaniu ostrości wzroku, ocenie soczewki i reakcji źrenic, a regularne badania okulistyczne są kluczowe dla wczesnego wykrycia choroby. Wczesne objawy to m.in. niewyraźne widzenie, zwiększona wrażliwość na światło i trudności z widzeniem nocnym.
anizometropia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, fakoemulsyfikacja, fotofobia, jaskra, kapsulotomia YAG, kortykosteroidy, łzawienie oczu, mydriaza, niewyraźne widzenie, odwarstwienie siatkówki, olśnienie, ostrość wzroku, percepcja głębi, podwójne widzenie, promieniowanie UV-B, przekrwienie spojówek, retinopatia cukrzycowa, soczewka wewnątrzgałkowa, utrata wzroku, zaburzenie widzenia, zaćma, zaćma starcza, zaćma wtórna, zewnątrztorebkowe usunięcie zaćmy, zmętnienie soczewki
Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zaćma jest główną przyczyną utraty widzenia globalnie, odpowiadając za 51% ślepoty i 33% upośledzenia widzenia. Operacja usunięcia zaćmy, zwłaszcza fakoemulsyfikacja (PHACO), pozostaje jedyną skuteczną metodą przywrócenia wzroku, z 90,65% pacjentów osiągających dobrą najlepszą skorygowaną ostrość wzroku (BCVA) 6 tygodni po zabiegu. Wyniki pooperacyjne zależą od wielu czynników, w tym obecności chorób współistniejących oczu (np. choroby siatkówki, jaskra, blizny rogówki), które znacząco zwiększają ryzyko złego wyniku wzrokowego (OR do 50,92). Wiek powyżej 70 lat oraz powikłania śródoperacyjne również pogarszają rokowanie. Standardy refrakcyjne zalecają, aby 85% pacjentów osiągało pooperacyjną refrakcję w granicach ±1D od przewidywanej wartości, a 55% w granicach ±0,5D.
astygmatyzm przeciwny do reguły, astygmatyzm rogówkowy, astygmatyzm zgodny z regułą, blizna rogówki, choroba siatkówki, ekwiwalent sferyczny, fakoemulsyfikacja, jaskra, jaskra otwartego kąta, jaskra zamkniętego kąta, keratopatia prążkowata, makulopatia, obustronna operacja zaćmy, powikłanie śródoperacyjne, skorygowana ostrość wzroku, soczewka wewnątrzgałkowa, torbielowaty obrzęk plamki, uczenie maszynowe, utrata widzenia, zaćma, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie wewnątrzgałkowe, zmętnienie torebki tylnej, zwyrodnienie barwnikowe siatkówki
Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Leczenie

Zaćma (katarakta) jest powszechną przyczyną utraty wzroku, szczególnie u osób starszych, charakteryzującą się zmętnieniem naturalnej soczewki oka i stopniowym pogorszeniem widzenia. Leczenie operacyjne jest jedyną skuteczną metodą, polegającą na usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu soczewki wewnątrzgałkowej (IOL). Najczęściej stosowaną techniką jest fakoemulsyfikacja, która umożliwia usunięcie soczewki przez małe nacięcie, co skraca czas zabiegu i rekonwalescencji oraz zmniejsza ryzyko powikłań. Alternatywnie stosuje się operację wspomaganą laserem femtosekundowym (FLACS) oraz ekstrakapsularną ekstrakcję zaćmy (ECCE) w przypadku zaawansowanych zmian. Wybór soczewki IOL (monofokalna, multifokalna, toryczna, EDOF) dostosowuje się do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając m.in. korekcję astygmatyzmu i zakres widzenia.
astygmatyzm, ciśnienie wewnątrzgałkowe, efekt halo, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, filtr UV, kapsulotomia YAG, korekcja wzroku, laser femtosekundowy, obrzęk plamki żółtej, obrzęk rogówki, odwarstwienie siatkówki, okulista, soczewka jednoogniskowa, soczewka toryczna, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewka wieloogniskowa, zaćma, zmętnienie soczewki oka, zmętnienie torebki tylnej, znieczulenie miejscowe
Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Zaćma to zmętnienie soczewki oka prowadzące do stopniowego pogorszenia ostrości wzroku, często manifestujące się zamglonym widzeniem, nadwrażliwością na światło, widzeniem „halo” oraz problemami z widzeniem nocnym. Schorzenie to dotyka ponad 70% populacji powyżej 75 roku życia i jest jedną z głównych przyczyn utraty wzroku na świecie. Diagnostyka i opieka nad pacjentem obejmują ocenę ostrości wzroku, historię medyczną, obecność chorób współistniejących (np. cukrzyca, jaskra) oraz stan psychologiczny. Pielęgniarskie diagnozy obejmują zaburzenia percepcji sensorycznej, ryzyko urazu, deficyt samoopieki, lęk oraz ryzyko izolacji społecznej. Kluczowe cele opieki to optymalizacja widzenia, adaptacja do zmian wzrokowych, zapobieganie urazom oraz edukacja pacjenta w zakresie leczenia i profilaktyki.
astygmatyzm, blok źreniczny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, deficyt samoopieki, diagnoza pielęgniarska, diploplia, edukacja pacjenta, fakoemulsyfikacja, fotofobia, jaskra, jaskra wtórna, krople do oczu, laser femtosekundowy, obrzęk plamki żółtej, odwarstwienie siatkówki, ostrość wzroku, promieniowanie UV, siatkówka, soczewka wewnątrzgałkowa, widzenie halo, widzenie nocne, zabieg operacyjny, zaburzenia percepcji, zaćma wtórna, zakażenie, zamglone widzenie, zapalenie wnętrza gałki ocznej, zmętnienie soczewki, zmętnienie torebki tylnej
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hytrin

Terazosyna, lek z grupy α1-adrenolityków stosowany w nadciśnieniu tętniczym i łagodnym rozroście gruczołu krokowego, wiąże się z ryzykiem istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza hipotensji ortostatycznej i omdleń, które mogą wystąpić po pierwszej dawce lub po wznowieniu terapii. Zaleca się rozpoczynanie leczenia od dawki 1 mg podawanej wieczorem, unikając początkowo tabletek Hytrin o mocach 2 mg, 5 mg i 10 mg. W badaniach klinicznych częstość omdleń wynosiła około 1% u pacjentów z nadciśnieniem i 0,7% u chorych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Omdlenia poprzedzały czasem napady tachykardii nadkomorowej (120–160 uderzeń/min). Pacjentów należy instruować o unikaniu prowadzenia pojazdów i sytuacji ryzykownych w początkowym okresie terapii oraz o konieczności przyjmowania pozycji siedzącej lub leżącej w przypadku objawów niedociśnienia.
brak laktazy, ciśnienie tętnicze krwi, efekt pierwszej dawki, fakoemulsyfikacja, hematokryt, hemodylucja, hipotensja ortostatyczna, inhibitor PDE-5, kołatanie serca, liczba białych krwinek, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, omdlenie, rozrost gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, stężenie białka całkowitego, stężenie hemoglobiny, swoisty antygen sterczowy, tachykardia nadkomorowa, terazosyna, wypadnięcie tęczówki, zaćma, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, α1-adrenolityk
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prattack 1 mg/ml

Preparat Prattack, zawierający 1 mg/ml pranoprofenu w postaci kropli do oczu, jest wskazany do leczenia niezakaźnych stanów zapalnych przedniego odcinka oka. Wskazania obejmują podostre i przewlekłe zapalenie powiek (blepharitis), nieinfekcyjne zapalenie spojówek (conjunctivitis), a także jednoczesne zapalenie powiek i spojówek (blepharoconjunctivitis). Ponadto, lek jest stosowany w terapii zapalenia błony naczyniowej przedniego odcinka oka, w tym iritis i iridocyclitis, o etiologii niezakaźnej. Prattack jest również zalecany w leczeniu przeciwzapalnym pooperacyjnym, szczególnie po zabiegach usunięcia zaćmy, takich jak fakoemulsyfikacja czy ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, gdzie redukuje stan zapalny, obrzęk tkanek oraz przyspiesza gojenie, zmniejszając ryzyko powikłań zapalnych i wspomagając rehabilitację wzrokową.
anterior uveitis, blepharitis, blepharoconjunctivitis, chlorek benzalkoniowy, conjunctivitis, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, iridocyclitis, iritis, krople do oczu, leczenie pooperacyjne, niezakaźny stan zapalny oka, obrzęk tkanki, pooperacyjny stan zapalny, powikłanie zapalne, pranoprofen, przedni odcinek oka, rehabilitacja wzrokowa, usunięcie zaćmy, zabieg okulistyczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Indocollyre 0,1% 1 mg/ml

Indocollyre 0,1% (indometacyna 1 mg/ml) to krople do oczu o działaniu przeciwzapalnym, stosowane w okulistyce zarówno śródoperacyjnie, jak i pooperacyjnie. Lek jest szczególnie wskazany do zapobiegania zwężeniu źrenicy (miozie) podczas zabiegów na przednim odcinku oka, w tym operacji zaćmy, gdzie indometacyna hamuje syntezę prostaglandyn odpowiedzialnych za skurcz mięśnia zwieracza źrenicy. Ponadto, Indocollyre 0,1% jest stosowany w leczeniu stanu zapalnego pooperacyjnego po zabiegach takich jak trabekulektomia, przeszczepy rogówki, irydektomia czy irydoplastyka, a także w łagodzeniu bólu po keratektomii fotorefrakcyjnej (PRK) poprzez miejscowe hamowanie produkcji prostaglandyn.
dolegliwość bólowa, działanie przeciwzapalne, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, gojenie rogówki, indometacyna, jaskra, keratektomia fotorefrakcyjna, krople do oczu, mięsień zwieracz źrenicy, mioza, odczyn zapalny, przedni odcinek oka, przeszczep rogówki, środek przeciwzapalny, synteza prostaglandyn, trabekulektomia, usunięcie zaćmy, zwężenie źrenicy
Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Terazosyna, jako α1-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w postaci hipotensji ortostatycznej i omdleń, które mogą wystąpić po pierwszej dawce 1 mg podawanej wieczorem lub po wznowieniu terapii po przerwie. W badaniach klinicznych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym omdlenia występowały u około 1%, a u chorych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego u 0,7%, z większą częstością niedociśnienia ortostatycznego u osób ≥65 lat (5,6%) w porównaniu do młodszych (2,6%). Objawy takie jak zawroty głowy i kołatanie serca są częstsze i zwykle przemijające. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki, unikanie nagłych zmian pozycji ciała oraz ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hipotensyjnych, w tym inhibitorów PDE-5, ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia. Pacjentów należy informować o możliwości wystąpienia senności, priapizmu oraz konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku przedłużającego się wzwodu.
anuria, brak laktazy, efekt pierwszej dawki, fakoemulsyfikacja, hematokryt, hemodylucja, hipotensja ortostatyczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek α1-adrenolityczny, metabolizm wątrobowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność lewokomorowa, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, priapizm, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, stężenie hemoglobiny, swoisty antygen sterczowy, tachykardia nadkomorowa, tamsulosyna, terazosyna, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie wzwodu, zastawka aortalna, zastawka mitralna, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Leczenie

Zaćma (katarakta) to schorzenie okulistyczne charakteryzujące się zmętnieniem naturalnej soczewki oka, prowadzące do postępującego pogorszenia widzenia, szczególnie u pacjentów powyżej 60. roku życia. Objawy obejmują zamglenie obrazu, trudności w czytaniu i prowadzeniu pojazdów, zwłaszcza nocą. Jedyną skuteczną metodą leczenia jest zabieg chirurgiczny, najczęściej fakoemulsyfikacja, polegająca na usunięciu zmętniałej soczewki przez nacięcie 2-3 mm w rogówce i wszczepieniu sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej (IOL). Alternatywne techniki to ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy (ECCE) oraz chirurgia wspomagana laserem femtosekundowym (FLACS). Dostępne soczewki IOL obejmują jednoogniskowe, toryczne (korekcja astygmatyzmu), wieloogniskowe oraz światłoadjustacyjne (LAL), które można dostosować po operacji. Zabieg trwa zwykle 15-45 minut, jest wykonywany ambulatoryjnie, a rekonwalescencja jest szybka, z poprawą widzenia u 90-97% pacjentów.
astygmatyzm, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, jaskra, kapsulotomia YAG, laser femtosekundowy, obrzęk plamki żółtej, odwarstwienie siatkówki, promieniowanie UV, retinopatia cukrzycowa, rogówka, schorzenie okulistyczne, soczewka jednoogniskowa, soczewka toryczna, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewka wieloogniskowa, zaćma, zapalenie wewnątrzgałkowe, zmętnienie soczewki, zmętnienie torebki tylnej, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aprokam 50 mg

Lek Aprokam, zawierający 50 mg cefuroksymu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany do profilaktyki pooperacyjnego zapalenia wnętrza gałki ocznej po zabiegach usunięcia zaćmy. Cefuroksym, będący cefalosporyną II generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, skutecznie zwalcza najczęstsze patogeny odpowiedzialne za zakażenia pooperacyjne. Preparat podaje się jednorazowo w dawce 1 mg (0,1 ml roztworu przygotowanego z 5 ml rozpuszczalnika) bezpośrednio do komory przedniej oka podczas operacji, po wszczepieniu soczewki wewnątrzgałkowej, ale przed zakończeniem zabiegu. Takie postępowanie stanowi integralną część kompleksowej opieki okołooperacyjnej, mającej na celu minimalizację ryzyka powikłań infekcyjnych i utraty widzenia.
aseptyka i antyseptyka, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym, chirurgia oka, działanie przeciwbakteryjne, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, komora przednia oka, lek przeciwbakteryjny, podanie doszklistkowe, powikłanie pooperacyjne, profilaktyczne stosowanie antybiotyków, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka przeciwzakaźna, roztwór do wstrzykiwań, soczewka wewnątrzgałkowa, usunięcie zaćmy, zakażenie oka, zapalenie wnętrza gałki ocznej