monitorowanie po wprowadzeniu

Monitorowanie po wprowadzeniu (ang. post-marketing surveillance) to systematyczny proces zbierania i analizowania danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności produktów leczniczych po ich dopuszczeniu do obrotu i wprowadzeniu na rynek. Jest to kluczowy element nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (pharmacovigilance).

Głównym celem monitorowania po wprowadzeniu jest identyfikacja rzadkich działań niepożądanych, interakcji lekowych oraz problemów związanych z bezpieczeństwem, które mogły nie zostać wykryte podczas badań klinicznych przed rejestracją leku. Badania kliniczne obejmują ograniczoną liczbę pacjentów w kontrolowanych warunkach, podczas gdy po wprowadzeniu do obrotu lek stosowany jest przez szerszą i bardziej zróżnicowaną populację pacjentów.

Monitorowanie po wprowadzeniu obejmuje różne metody, w tym: spontaniczne zgłaszanie działań niepożądanych przez pracowników ochrony zdrowia i pacjentów, aktywny nadzór, badania epidemiologiczne, rejestry pacjentów oraz analizę baz danych medycznych. Na podstawie zebranych danych organy regulacyjne mogą podjąć działania takie jak aktualizacja informacji o produkcie, ograniczenie wskazań, a w skrajnych przypadkach – wycofanie leku z rynku.

W Unii Europejskiej podmioty odpowiedzialne za dopuszczenie do obrotu są zobowiązane do prowadzenia monitorowania po wprowadzeniu i regularnego raportowania do Europejskiej Agencji Leków (EMA). W Polsce nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii prowadzi Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl