leczenie uzupełniające raka okrężnicy

Leczenie uzupełniające raka okrężnicy to terapia stosowana po leczeniu chirurgicznym (resekcji guza pierwotnego) w celu zniszczenia ewentualnych mikroprzerzutów i zmniejszenia ryzyka nawrotu choroby. Stanowi ono standard postępowania u pacjentów z rakiem okrężnicy w stadium II wysokiego ryzyka oraz w stadium III.

Podstawową metodą leczenia uzupełniającego raka okrężnicy jest chemioterapia. Standardem pozostają schematy oparte na fluoropirymidynach (5-fluorouracyl z leukoworyną lub kapecytabina) oraz oksaliplatynie (schematy FOLFOX, CAPOX/XELOX). Czas trwania leczenia uzupełniającego wynosi standardowo 6 miesięcy, choć u wybranych pacjentów z niższym ryzykiem nawrotu (stadium III z cechą T1-3N1) może być skrócony do 3 miesięcy.

Kwalifikacja do leczenia uzupełniającego powinna uwzględniać czynniki rokownicze takie jak: stopień zaawansowania guza (T, N), obecność inwazji naczyń, nerwów i nacieku limfocytarnego, niedoszczętność resekcji (R1, R2), perforacja guza, wysoki stopień złośliwości histologicznej oraz niestabilność mikrosatelitarna (MSI). Leczenie należy rozpocząć w ciągu 4-8 tygodni od zabiegu operacyjnego.

Skuteczność leczenia uzupełniającego w raku okrężnicy jest dobrze udokumentowana – pozwala na zmniejszenie względnego ryzyka nawrotu choroby o około 30% oraz względnego ryzyka zgonu o około 22-32% w porównaniu do wyłącznego leczenia chirurgicznego. Nowoczesne schematy leczenia uzupełniającego umożliwiają uzyskanie 5-letniego przeżycia wolnego od choroby u około 73% pacjentów z rakiem okrężnicy w stadium III.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl