choroba uchyłkowa jelita grubego

Choroba uchyłkowa jelita grubego (diverticulosis) charakteryzuje się obecnością uchyłków, czyli uwypukleń błony śluzowej przez warstwę mięśniową jelita grubego. Uchyłki najczęściej występują w esicy, chociaż mogą pojawić się w całym jelicie grubym. Ich powstawanie wiąże się z osłabieniem ściany jelita oraz zwiększonym ciśnieniem wewnątrzjelitowym.

Częstość występowania choroby uchyłkowej wzrasta z wiekiem – dotyka około 10% populacji przed 40. rokiem życia, natomiast po 80. roku życia odsetek ten wzrasta do 50-70%. Do głównych czynników ryzyka należą: dieta uboga w błonnik, zaparcia, otyłość, mała aktywność fizyczna oraz predyspozycje genetyczne.

Choroba uchyłkowa może przebiegać bezobjawowo (diverticulosis) lub objawowo w postaci zapalenia uchyłków (diverticulitis). Zapalenie uchyłków manifestuje się bólem w lewym dolnym kwadrancie brzucha, gorączką, nudnościami, wymiotami oraz zaburzeniami rytmu wypróżnień. Powikłania zapalenia uchyłków obejmują perforację, ropień, przetokę, niedrożność i krwawienie z przewodu pokarmowego.

Diagnostyka choroby uchyłkowej opiera się na badaniach obrazowych (kolonoskopia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz laboratoryjnych. Leczenie zależy od stopnia nasilenia objawów – od modyfikacji diety i stylu życia w przypadku bezobjawowej choroby uchyłkowej, przez antybiotykoterapię w łagodnym zapaleniu, aż po interwencję chirurgiczną w ciężkich przypadkach zapalenia z powikłaniami.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl