nadwrażliwość na chrom

Nadwrażliwość na chrom to reakcja układu immunologicznego organizmu na kontakt z chromem lub jego związkami. Najczęściej przybiera formę alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (ACD), będącego reakcją nadwrażliwości typu IV (opóźnioną). Chrom występuje w dwóch głównych postaciach: trójwartościowej (Cr III) i sześciowartościowej (Cr VI), przy czym ta druga forma wykazuje silniejsze właściwości uczulające.

W praktyce klinicznej nadwrażliwość na chrom objawia się głównie zmianami skórnymi w miejscu kontaktu z alergenem: zaczerwienieniem, świądem, pęcherzykami, złuszczaniem naskórka oraz pogrubieniem skóry w przypadku przewlekłej ekspozycji. Typowe lokalizacje zmian to ręce, nadgarstki, przedramiona oraz twarz. W diagnostyce kluczową rolę odgrywają testy płatkowe z wykorzystaniem dichromanu potasu (K₂Cr₂O₇) w stężeniu 0,5%.

Najczęstsze źródła ekspozycji na chrom obejmują cement, skórzane wyroby (zwłaszcza garbowane chromem), pigmenty i barwniki, stopy metali (stal nierdzewna, stopy chromowo-niklowe), środki do konserwacji drewna oraz niektóre kosmetyki. Nadwrażliwość na chrom stanowi istotny problem zawodowy w branży budowlanej, metalurgicznej, skórzanej oraz wśród pracowników służby zdrowia używających rękawiczek zawierających pozostałości chromu.

Leczenie nadwrażliwości na chrom polega przede wszystkim na unikaniu kontaktu z alergenem. W łagodzeniu objawów stosuje się miejscowe kortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny oraz emolienty. W ciężkich przypadkach mogą być konieczne ogólnoustrojowe leki przeciwzapalne lub immunosupresyjne. Działania profilaktyczne obejmują stosowanie środków ochrony osobistej oraz zamianę produktów zawierających chrom na alternatywne materiały.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl