nefrotoksyczność diklofenaku

Nefrotoksyczność diklofenaku jest istotnym powikłaniem klinicznym, związanym ze stosowaniem tego popularnego niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ). Diklofenak, hamując enzymy cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2), wpływa na syntezę prostaglandyn nerkowych, które odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu przepływu krwi przez nerki i filtracji kłębuszkowej.

Mechanizm nefrotoksyczności diklofenaku obejmuje zarówno ostre, jak i przewlekłe uszkodzenie nerek. W przypadku ostrego uszkodzenia obserwuje się najczęściej zmniejszenie przepływu krwi przez nerki, zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz ostrą niewydolność nerek. Przewlekłe stosowanie diklofenaku może prowadzić do nefropatii analgetycznej, śródmiąższowego zapalenia nerek oraz martwicy brodawek nerkowych.

Czynniki ryzyka nefrotoksyczności diklofenaku obejmują: zaawansowany wiek (>65 lat), współistniejącą chorobę nerek, niewydolność serca, cukrzycę, odwodnienie, jednoczesne stosowanie innych leków nefrotoksycznych lub diuretyków oraz przyjmowanie wysokich dawek leku. Szczególnie zagrożeni są pacjenci z przewlekłą chorobą nerek, u których diklofenak może przyspieszyć progresję niewydolności nerek.

Monitorowanie funkcji nerek u pacjentów przyjmujących diklofenak, zwłaszcza w grupach wysokiego ryzyka, powinno obejmować regularne badania stężenia kreatyniny, eGFR oraz ocenę elektrolitów. W przypadku wystąpienia objawów nefrotoksyczności zaleca się natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie odpowiedniego postępowania nefrologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl